Druckschrift 
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1280 [vielmehr 1480])
Einzelbild herunterladen
 

dimidie. ⁊ ideo ad hoc deſignādū ſb̓ditur (trās iordānem vbi erat ioh̓esbaytiſans) q̄ aqua diſtat a iheruſalem ꝑ vnā dietā. ⁊ in eodē loco ꝯſuouerat ioh̓es comorari ⁊ predicare etbaptiſare. ⁊ multi ꝯu̓eīebat illuc adeū: ut baptiſarent̉ ab eo. Cirͣ pn̄seuāgeliū vbi d̓r. Tu quis es. Queritur. quare iudei magis de Iohaneꝙͣ de xpo credebat. Rn̄det Criſoſto. ꝙtriplex fuit ratio Prima ratō eſt. qꝛioh̓es fuit de magno gn̓e. utputa filius Iacharie magni ſacerdotis. etquia miraculoſe natus eſt de vtroqꝑente ſterili ⁊ ſene. xp̄s āt ut ip̄i credebat erat filiꝰ fabri ⁊ cuiuſdā pauꝑcule mulieris: ⁊ nō miraculoſe natus. qꝛ de iuuēcula ꝙͣuis de ſene pr̄ eSecūda rāto eſt. qꝛ ioh̓es ī victu ⁊ voſtitu magis aſperā vitā ꝙͣ xp̄s agerevidebat̉. Nā tunicā de pilis camēlorū hēbat et zōnā pellicea ad lūboseius. et cibꝰ eius locuſte ⁊ mel ſilueſtre. utꝫ Math̓. iij. Xp̄s āt cōibꝰ veſtibꝫ induebat̉. et cōi cibo vtebatur⁊ cū hoībꝰ in nuptijs ⁊ ꝯuiuijs comedebat Tercia ratō eſt. qꝛ iohanes cōſortia hoīꝫ deuitabat. ⁊ in deẜto morabatur latitans in antris ⁊ ſpeluncis. donec ſpirituſſanctus ei dixit. utexiret ad ꝑhibendū teſtimoniuꝫ dexpō. Et tūc venit ad iordanē p̄dicāsbap̄mū pͥme utꝫ lu. iij. xp̄s āt morabat̉ cū homībꝰ ⁊ ꝯu̓ſabat̉ cū pctōribꝰ et māducabat cuꝫ ipẜ utꝫ Math̓.xxj. ꝓpterea gͦ iudei ad ioh̓em legatione miſer̄t: ut eū interrogaret aneſſet xp̄s. Et rn̄t. qꝛ nō ſuꝫ ego xp̄s.In nocte natītatis dn̄i ad primāmiſſam epl̓a.Pparuit gr̄tia dei ſaluatorisnoſtri omnibꝫ hoībꝰ erudiēsnos: ut abnegātes īpietateꝫ⁊ ſecularia defideria. ſobrie ⁊ iuſte ⁊pieviuamꝰ in hͦ ſcl̓o: expectātes beata ſpema aduentū glorie magni dei⁊ ſaluatoris nr̄i Ih̓u xp̄i. qͥ dedit ſemetipſuꝫ ꝓ nobis: ut nos pedimeretab om̄i iniqͥtate. et mūdaret ſibi populū acceptabilē ſectatorē bonorumopeꝝ. Hec loq̄re. ⁊ exhortae̓. In xp̄oIh̓ū dn̄o noſtro.PoſtillaOparuit grā dei. ad Thithū. ij.Hodie ab eccīa dei celebrả natiuitas dn̄i ſic̄ xp̄s dn̄s nr̄ devirginemaria natꝰ ē verꝰ deꝰ ⁊ verꝰ homo. inquo mīaꝫ magna hoībꝰ on̄dit. qꝛ nōex oꝑibꝫ iuſticie q̄ fecimꝰ nos: ſꝫ ẜmnigͣnā mīaꝫ ſua ſaluoſ nos fec̄ Ergoapl̓s paulꝰ in officio pͥme miſſe q̄ inmedia nocte celebr̄t̉ inſinuat dei miſericordiā nobis exhibitā dicēs Apparuit grā dei ⁊cͣ̓. An̄ mitiū illiꝰ epſtole ſcribit ſcūs paulus: exhortādothitū diſcipulū ſuū. d. Loq̄re q̄ decetſcāꝫ doctrinā. ſenes ut ſobrij ſint. pudici. prudētes. ſani in fide: in dilectōe⁊ patīa. ⁊ in oībꝰ teip̄m p̄be exēplubonoꝝ oꝑm Tūc ſeqͥt̉ pn̄s epl̓a (Apparuit grā dei ſaluatoris nr̄i) Ly. incarne ꝓ nobis aſſūpta (oībꝰ hoībꝰ)Gor ⁊ ad vtilitatē oīm hoīꝫ (erudiēsnos v̓bo ⁊ exemplo (ut abnegantesīpietatē) Ly. x. ydolatriā fic̄ ⁊ ꝑ oppoſitū pietas d̓r cultꝰ d̓inꝰ (⁊ ſcl̓aria defideria) Ly. q̄ tēdūt ad diuitias ⁊ honores ⁊ delicias corꝑis (ſobrie) Ly.nob̓ (⁊ iuſte) ad ꝓximum (⁊ pie) addeū (viuamꝰ in hͦ ſcl̓o) .⁊. in mūdo fragili ⁊ tnͣſitōi̓o (expectātes btāꝫ ſpēubtītudinē ſꝑatā ut ꝑ hͦ libētiꝰ ⁊ faciliꝰ faciamꝰ boͣ oꝑa (⁊ aduētū gl̓e)manifeſtatōeꝫ gl̓oſaꝫ (magni dei⁊ ſaluatorꝭ nr̄i ih̓u xp̄i) Gor. ī aduētū xp̄i ad iudiciū qͥ eſt magnꝰ deꝰ etſaluator nr̄. Nā in pͥº aduētu venitpuer ꝑuulus. In ſcd̓o veniet ut deꝰmagnꝰ cū ptāte ⁊ maieſtate (qͥ) ſupple xp̄s (dedit) gͣtis et ſine meritꝭ (ſemetip̄m) in p̄ciuꝫ ⁊ nullā akiā creaturā (ꝓ nob̓) adhͦ inimid (ut nos redime̓t) per p̄ciū ſāguinis (ab oī inqͥnamēbo) tā actuali ꝙͣ origīali (a mūdavet ſibi ppl̓m) ꝑ ſacr̄m baptiſmi (acceptabilē) 7. gͣtū ꝑ caritatē (ſectatōrē bonoꝝ oꝑū) ly. ita ꝙ grā q̄ dat̉ inhap̄mo n̄ dat̉ inuacuū ſꝫ ad bn̄ oꝑādū HHec loq̄ve) Ly. igͦrātes docendo