tanto peyores hoīes erūt. Secūdo veniet temꝑe litis et p̄lioꝝ Vn̄ Math̓.xxiiij. Surget gens ꝯtra gentē: ⁊ regnū aduerſus regnū. Si ergo totlites noſtris tēꝑibꝰ ſūt ⁊ p̄lia? qͦt tūcerūt tꝑe antixp̄i qn̄ ſathanas ſoluetur. qͥ nūc ligatus tenet̉ ut hr̄. Apoij. Tercio veniet tēꝑe magne famis.qꝛ ex guerris continuis ſeqͥt̉ fames.vn̄ Lu xj. Om̄e regnū in ſe diuiſuꝫdeſolabit̉. qꝛ agricole tūc nec agroscoleve nec ſeminae̓ pn̄t ⁊ ſic fames ⁊cariſtia nō modica ſeqͥtur. Vn̄ d̓r inpsͣ. cxj. Terra fructifera verſa eſt inſalfuginē a malicia inhabitātiuꝫ inea. Quarto veniēt tꝑe magne peſtilentie ā om̄e qd̓ viuit cibo indigetVn̄ Areſto. j. et hi. Non poſſibile eſtdiu viuere ſine cibo. Ideo qͥ cibo carꝫac famis macie torqͥtur ꝓpter deꝑditionē humidi radicalis infirmabit̉.⁊ tandeꝫ leui ſuꝑueniente febriculahō ſubito qͣſi ex peſtilentia ut phiſi⁊ naturales dicūt moriet̉. Quto veniet temꝑe diſcidij regnorū a romano īperio. ij. ad Theſ. ij. Niſi veneritdiſceſſio pͥmū ſcꝫ a vomano imperioVn̄ glo. ſuꝑ illud dan̄. vij. ⁊ habebᵗcornua decē. dicit ꝙ appropinquantedie iudicij: romanū imꝑiū ſcindẻ indecē ꝑtes ⁊ in decē regna. Sexto veniet tomꝑe ſciſmatis in eccīa dei. ut d̓tgloſa ſuꝑ p̄miſſa apoſtoli. niſi venerit diſceſſio pͥmū ſcꝫ ab obediētia vomane eccleſie. Septimo veniet tēꝑeypocriſis illoꝝ ſcꝫ qͥ ſe putāt religioſos p̄ ceteris hoībus. .j. theſ. iiij. Inypocriſiloq̄ntiū mēdatiū. Itē matxxiiij. Surgēt p̄ſeudo xp̄i ⁊ ꝑſeudo ꝓphete ⁊ multos ſeducēt. Octauo veni et temꝑe hereſis Vnde apl̓us. j. adthi. iiij. Diſcedēt quidā a fide. Nonoveniet in mūdi fine. qꝛ pꝰ mortē antixp̄i nō longe mūdꝰ finiet̉.Dominica. iij. in aduētu Epl̓a.Prima ad Chorin. iiij.Ratres. Sic nos exiſtimet hōut miniſtros xp̄i ⁊ diſpēſatores miſterioꝝ dei Hic iā q̄riinter diſpēſaboe̓s. ut fidelis qͥs inueniat̉. Mihi aūt ꝓ mīmo ē. ut a vob̓iudicer. aut ꝓ humano die. Sꝫ neqmeipſū iudico. Nihil em̄ mihi conſcius ſū. ſed nō in hoc iuſtificatꝰ ſumQui aūt iudicat me: dn̄s eſt. Itaqnolite an̄ tēpus iudicare: qͦaduſqꝫveniat dn̄s qͥ ⁊ illuīabit abſconditatenebraꝝ ⁊ manifeſtabit ꝯſilia cordiū ⁊ tūc laus erit vnicuiqꝫ a deoPoſtilla.Ic nos exiſtimet homo ut. c.pͥma Coꝝ. iiij. An̄ initiū illiusepl̓e ſcribit Paulus di. Templū deiſcūm eſt qd̓ eſtis vos. Si qͥs int̓ vovidet̉ eſſe ſapiēs in hͦ ſeculor ſtultusfiat ut ſit ſapiens. Sapīa em̄ hꝰ mūdi: ſtulticia eſt apud deū. Tūc pꝰ hͦ ſequit̉ epl̓a hodierna. Sic nos exiſtimet hō ⁊cͣ. Sciendū ꝙ epl̓a ⁊ euanᵐcōcordant quia in euangelio agiturde ſpūali aduētu xp̄i. in fignū huiꝰtunc euangelium dicit de ſancto Ihane qͥ interp̄tatur in quo eſt gratia. Sic etiā apoſtolꝰ Paulus in epſtola hodierna ſuadet prelatis ꝙ debent diligent̓ exequi ſibi iniunctumofficiuꝫ et miniſteriū. ergo dicit. Sicnos exiſtimet homo ⁊cͣ. Et hanc epiſtolam ſcribit corinthis Et corinthnominātur a quadam ciuitate quedicit̉ corinthus. ⁊ eſt metropolis inachaye ꝑtibus. Achaya ꝟo eſt qd̓dam territoriū in terra grecie. Et ilos arguit de iudicio temerario. qͥanimis temerarie iudicabant apoſtolū cuꝫ ſuis. ergo:d. (Sic nos exiſtimet homo ut miniſtros xpriſti.Vin. q. d. taliter viuimꝰ ⁊ cōuerſamur. ꝙ qͥlibet homo poſſit vere exiſtimare de nobis ꝙ ſumus fideles miniſtri xp̄i. Vnde Honauētura doctorſacre theol̓. ſuꝑ. iiij. li. ſen. diſt. xvj.De quolibet preſumēdum eſt bonūniſi ꝓbet̉ cōtrariū (Et diſpēſatores)Gor i. diſtributo e̓s (miſteriorū d̓i). ſacr̄orum d̓inorū Hic iā queriʳa vobis (inter diſpēſatōe̓s ut fidelisqͥs inueniaʳ) ꝓuer. xv. Multi hoīes
Druckschrift
Postilla super epistolas et evangelia
(Mora 1280 [vielmehr 1480])
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten