Druckschrift 
De consolatione philosophiae : Mit Kommentar des Pseudo-Thomas de Aquino
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Proſa ſexta

cognoſcit̉: intueamur nūc/ qͣntuꝫ fas eſt: qͥs ſit diuineſubſtātie ſtatus. vt quenā etiā ſcīa eius ſit poſſimusagnoſcē. Deū igit̉ eternū eſſe/ cūctoꝝ rōne degentiūꝯmune iudiciū eſt. Quid ſit igit̉ et̓nitas ꝯſideremusHec enī nob̓ naturā parit̓ diuinā ſcīamqꝫ patefecit.

Quod ex collatione tꝑaliuꝫ claritviuit in tꝑe: id pn̄s a p̄teritis in futura ꝓcedit. Nihilqꝫ eſt ī tꝑe ꝯſtitutū: qͦd totū vite ſue ſpaciū parit̓ poſſit amplecti. ſed craſtinū qͥdē nondū apprehēdit. heſtenū ꝟo iā ꝑdidit. In hodierna qͦꝫ vita nō ampliꝰ viuitis qͣꝫ ī illo mobili trāſitorioqꝫ momēto. Qd̓ igit̉ tꝑispatit̉ ꝯditionē/ lꝫ illd̓ ſicuti de mūdo cēſuit Ariſtoteles/ nec ceperit vnqͣꝫ eē. nec deſinat. vitaqꝫ eiꝰ cū tꝑisinfinitate tēdat̉: nōdū tn̄ tl̓e ē vt et̓nū eē iure credat̉Nō enī totū ſil̓ infinite lꝫ vite ſpaciū ꝯprehēdit atqꝫꝯplectit̉. ſꝫ futura nōdū trāfacta iam nō hꝫ. Qd̓ igit̉int̓minabil̓ vite plenitudinē totā parit̓ ꝯprehēdit acpoſſidet. cui neqꝫ futuri qͥcqꝫ abſit: nec p̄teriti fluxēit:id et̓nū eē iure ꝑhibet̉. Idqꝫ neceſſe ē et ſui compos

n. .v.