Libri quinti de conſolatione philoſophie

qualitates. animiqꝫ agentis vigorē paſſio corꝑis antecedat que in ſe actū mētis ꝓuocet. excitetqꝫ interiꝫqͥeſcentes int̓nſecus formas. ſi in ſentiēdis inquā corporibꝰ/ animꝰ nō paſſione īſignit̉: ſꝫ ex ſua vi ſubiectācorpori indicat paſſionē. quanto magis ea que cūctiscorporū affectionibꝰ abſoluta ſunt: in diſcernendo nōobiecta ext̓nſecꝰ ſequunt̉. ſꝫ actū ſue mētis expediūtꝰ

Hac itaqꝫ ratione multiplices cognitiones: diuerſisac differentibus ceſſere ſubſtātijs. Senſus enim ſolꝰcūctis alijs cognitionibꝰ deſtitutꝰ īmobilibus aīantibus ceſſit qͣles ſunt conche maris. queqꝫ alia ſaxis herētia nutriunt̉. Imaginatio ꝟo mobilibꝰ beluis qͥbiam ineſſe fugiendi appetēdi ve aliqͥs videt̉ affectusRatio vero humani tm̄ generis eſt. ſicut intelligentia ſola diuini. Quo ſit vt ea noticia cetēis preſtet queſuapte natura non modo ꝓprium ſꝫ ceterarum quoqꝫnoticiarum ſubiecta cognoſcit.

Quid igit̉ ſi rōcinationi ſenſus imaginatioqꝫ refragētur. nihil eē illud vniuerſale dicentes. qd̓ ſeſe intuerirō putet? Quod enim ſenſibile vel imaginabile eſt: idvniuerſuꝫ eē nō poſſe. Aut igit̉ rationis verum eſſe