Proſa quarta

Iā ꝟo ꝓbationē firma rōne ſubnixā ꝯſtat. non ex ſignis neqꝫ petitis extrinſecus argumētis. ſed ex con-

P. Sꝫ qͥ fieri p̄t vt ea nō proueniāt q̄ futura eē ꝓuident̉; P. Quaſi ꝟo nos ea q̄ ꝓuidētia futura eſſe p̄noſcit. nō eē euētura credamꝰ. ac nō illd̓ potiꝰ arbitremur. licꝫ eueniāt. nihil tn̄ vt euenirēt ſui natura neceſſitatis habuiſſe. Qd̓ hinc facile ꝑpendas/ licebit.Plura etenī duꝫ fiūt ſb̓iecta oculis intuemur/ vt eaq̄ in qͣdrigis moderādis atqꝫ flectēdis face̓ ſpectant̉aurige atqꝫ ad hūc modū cetera. Num igit̉ qͥcqͣꝫ illoꝝita fieri nc̄itas vlla ꝯpellit; G. Mīme. P. Fruſtra eīeēt artis effectꝰ. ſi oīa coacta mouerent̉. Que igit̉ cūfiūt: carēt exiſtēdi nc̄itate. eadē priusqͣꝫ fiāt ſine neceſſitate futura ſunt. Quare ſunt q̄dam euētura. quorūexitus ab oī nc̄itate ſit abſolutꝰ. Nā illd̓ qͥdeꝫ nulluꝫarbitror eē dictuꝝ: ꝙ q̄ nūc fiūt: priusqͣꝫ fierēt euētura nō fuerint. Hec igit̉ etiā p̄cognita: liberos habentcuētꝰ Nā ſic̄ ſcīa pn̄tiū reꝝ nihil his q̄ fiūt. ita p̄ſciētia futuroꝝ nihil his q̄

Sed hoc inquis ip̄m dubitat̉. an eaꝝ reꝝ que neceſſarios exitus nō hn̄t/ vlla poſſit eē prenotio. Diſſona-

n .i.