Metꝝ ſcd̓m et Proſa tertia

Que tn̄ ille ab eterno cūcta ꝓſpiciens ꝓuidentie cernit intuitus. et ſuis quoqꝫ meritis predeſtinata diſponit. omnia videt. et omnia audit.

Metrū dactylicū archilIp O Uro clarū lumine phebūMelliflui canit oris homerꝰQui tamen intima viſcera terreNon valet aut pelagi radioruꝫInfirma perrumpere luceHaud ſic magni cōditor orbisHuic ex alto cuncta tuentiNulla terre mole reſiſtunt.Non nox atris nubibus obſtatQue ſint. que fuerint. veniantqꝫ.Uno mentis cernit in ictu.Quem quia reſpicit omnia ſolus.Uerum poſſis dicere ſolem.

¶ Boecius diſputat vtrū valeat liberū arbitriū quoniā deꝰ cūcta proſpicit quē falli nihil poteſt¶ TAlm ego. En inquā hifficiliori rurſus ambiguitate cōfūdor. P. Quenā inquit eſt iſta. iā

m iij