hannis epiſtola poſitum legimus: inqua etiā ab infidelibus tranſlatoribꝰmultum erratum eſſe a fidei veritatecomperimus: triū tantummodo vocabula. hoc eſt aque ſanguinis ⁊ ſpiritꝰin ip̄a ſua editione ponentibus: ⁊ patris verbiqꝫ ac ſpiritus teſtimoniumomittentibꝰ: in quo maxīe ⁊ fides catholica roboratur: et patris ⁊ filij ⁊ ſpirituſſancti vna diuinitatis ſubſtātiacomprobatur. In ceteris vero epiſtolis quantū a noſtra alioꝝ diſtet editōlectoris prudentie derelinqͦ. Sed tuvirgo chriſti euſtochium dum a meimpenſius ſcripture veritatem inquiris: meam quodammodo ſenectuteꝫinuidorum dentibus corrodendaꝫ exponis: qui me falſarium corruptoreꝫꝙ ſanctarum pronunciant ſcripturarū. Sed ego in tali opere nec emuloꝝmeoꝝ inuidentiā pertimeſco: nec ſancte ſcripture veritatē poſcētibꝰ denegabo.¶ Explicit prologus in ſeptē epiſtolascanonicas. Incipit argumentū in eaſdem.Acobus. petrus. iohānes. etiudas ſeptem epiſtolas ediderunt tam myſticas qͣꝫ ſuccinctas. et breues pariter ac longas:breues in verbis. longas in ſententijſvt ratus ſit qui nō in earū cecutiat lectione.Explicit argumentū in ſeptem epiſtolas canonicas. Incipit argumentuꝫin epiſtolam canonicaꝫ beati Iacobiapoſtoli.Acobus apoſtolꝰ ſanctum inſtruit cleruꝫ decultura celeſtium preceptorum et regula catholice obſeruantie. etde inuicte patientie maieſtate ⁊ de reuelatione plurimorum: et de mendacio magiſtrorum.

¶ Explicit argumentum. Incipit epl̓acanonica beati Iacobi apl̓i. Cap̄. IAcobusdei et domini noſtriieſu chriſti ſeruus:duodecim tribubꝰque ſunt in diſperſione ſalutem. Omne gaudium exiſtimate fratres mei cum in temptatōesvarias incideritis. ſcientes ꝙ probatio fidei veſtre patientiam operatur.Patientia aūt opus perfectum habeat: vt ſitis perfecti ⁊ integri in nullodeficientes/ Si quis autem vr̄m indiget ſapientia poſtulet a deo qui daom̄ibus affluenter. ⁊ non improperatet dabitur ei. Poſtulet autem in fidenihil heſitans. Qui enim heſitat ſil̓iseſt fluctui maris. qui a vento mouet̉et circumfertur. Non ergo eſtimet homo ille ꝙ accipiat aliquid a dn̄o. Uirduplex animo inconſtans eſt in om̄ibus vijs ſuis. Glorietur auteꝫ fraterhumilis in exaltatione ſua: diues autem in humilitate ſua: quoniam ſicutflos feni tranſibit / Exortus enim eſtſol cum ardore. et arefecit fenū. ⁊ floseius decidit. et decor vultus eius deperijt. Ita ⁊ diues in ītineribꝰ ſuis marceſcet/ Beatus vir qui ſuffert temptacionem: quoniam cum probatus fuerit accipiet coronam vite. quaꝫ repromiſit deus diligentibꝰ ſe. Nemo cumtemptatur dicat: qm̄ a deo temptaturDeus enim intemptator malorum ēIp̄e aūt neminem temptat. Unuſqͥſqꝫ vero temptatur a ꝯcupiſcētia ſua.abſtractus ⁊ illectus. Deinde concupiſcentia cum conceꝑit parit peccatūpeccatū vero cū ꝯſummatū fuerit generat mortē. Nolite itaqꝫ errare fr̄esmei dilectiſſimi. Omne datum optimum et omne donum perfectū deſur-

Ioh. 5.

Ro. jo. c.2. Cor. 8. b.

Ro. 5. a.

Eccle. 14. Eſt40. j. Pe. j.

C

Z

A