¶ Lucas
decē: ſi perdiderit drachmā vnā. nōneaccēdit lucernā ⁊ euertit domū et q̄ritdiligenter donec inueniat ea? Et cuminuenerit: cōuocat amicas ⁊ vicinas.dicēs. Congratulamini mihi. qꝛ inueni drachma quā perdiderā. Itā dicovobis: gaudiū erit corā angelis dei ſuper vno peccatore pnīam agēte. Ait ātHHomo quidā habuit duos filios. etdixit adoleſcentior ex illis patri. Pater. da mihi portionē ſubſtantie q̄ meꝯtingit. Et diuiſit illis ſubſtātiā Et n̄poſt multos dies congregatis om̄ibꝰadoleſcentior filius peregre ꝓfectus ēin regionē longinqua ⁊ ibi diſſipauitſubſtātiā ſuā viuēdo luxurioſe. Et ptꝰqͣꝫ om̄ia ꝯſummaſſet: facta eſt famēsvalida in regione illa. et ip̄e cepit egere. Et abijt ⁊ adheſit vni ciuiū regionis illius. et miſit illū in villā ſuā vtpaſceret porcos. Et cupiebat implerevētrē ſuū de ſiliquis qͣs porci maducabāt. et nemo illi dabat. In ſe aūt reuerſus dixit. Quāti merce̓narij in domo pr̄is mei abūdant panibꝰ: ego aūthic fame pereo. Surgā ⁊ ibo ad pr̄emmeū ⁊ dicā ei/ Pater peccaui in celū.⁊ corā te. iam nō ſum dignus vocari filiꝰ tuꝰ: fac me ſic̄ vnū de mercēnarijstuis. Et ſurgēs venit ad pr̄em ſuum.Cum aūt adhuc longe eſſet: vidit illum pater ip̄ius et mīa motus eſt: etaccurrēs cecidit ſuꝑ colluꝫ eius. oſculatus eſt eū. Dixitqꝫ ei filius. Paterpeccaui in celū ⁊ corā te: iam nō ſuꝫ dignus vocari filius tuus Dixit aūt pater ad ſeruos ſuos. Cito proferte ſtolam primā ⁊ induite illū: et date ānulum in manū eius. et calciamēta ī pedes eius. Et adducite vituluꝫ ſaginatū ⁊ occidite. et māducemus ⁊ epulemur: qꝛ hic filius meus mortuꝰ erat:et reuixit: perierat. et inuentus eſt. Etceperūt epulari. Erat aūt filius eiꝰ ſenior in agro. Et cū veniret ⁊ appropī-
quaret domui: audiuit ſimphoniaꝫ ⁊choꝝ. et vocauit vnū de ẜuis ⁊ interrogauit qͥd hec eēt. Iſqꝫ dixit illi. Frater tuus venit. et occidit pater tuus vitulū ſaginatū: qꝛ ſaluū illum recepitIndignatus eſt aūt ⁊ nolebat introire. Pat gͦ illius egreſſus cepit rogareillū Et ille rn̄dēs dixit patri ſuo Eccetot ānis ẜuio tibi. et nūqͣꝫ mādatū tuūp̄teriui. ⁊ nūqͣꝫ d̓diſti mihi hedū vt cūamicis meis epularer. Sed poſtqͣꝫ filius tuus hic qui deuorauit ſubſtātiāſuā cū meretricibꝰ venit: occidiſti illivitulū ſaginatū. At ip̄e dixit illi. Filitu ſꝑ mecū es. et omnia mea tua ſuntEpulari aūt ⁊ gaudere oportebat: qꝛfrater tuus hic mortuꝰ erat. et reuixit:perierat ⁊ inuētus eſt. ¶ XVIIcebat aūt et ad diſcipulosſuos. Homo quidā ecat diues qui hēbat villicū. et hicdiffamatus eſt apud illū: quaſi diſſipaſſet bona illius. Et vocauit illū: etait illi. Quid hoc audio de te Redderōnem villicatōnis tue Iam enī nonpoteris villicare. Ait aūt villicus intra ſe/ Quid faciaꝫ: qꝛ dn̄s meus aufert a me villicatōem? Fodere nō valeo: mendicare erubeſco. Scio qͥd faciam: vt cū amotus fuero a villicatōnerecipiāt me in domos ſuas Conuocatis itaqꝫ ſingulis debitoribus dn̄i ſuidicebat primo. Quantum debes dn̄omeo? At ille dixit. Centū cados olei.Dixitqꝫ illi. Accipe cautionē tuā. et ſedecito ſcribe quīquaginta. Deinde alio dixit. Tu vero quātū debes? Quiait: centū choroſ tritici. Ait illi. Accipelitteras tuas: ⁊ ſcribe occogīta Et laudauit dn̄s villicū iniquitatis qꝛ prudenter feciſſet: qꝛ filij huius ſeculi prudentiores filijs lucis ī generatiōe ſuaſunt. Et ego vobis dico Facite vobisamicoſ de māmona iniquitatis: ut cūdefeceritis: recipiant vos in eterna ta
5 2
EI
§
D
Ioh .3j.B
Olat. x.x.
C
G
A