Druckschrift 
Biblia latina : Mit Capitulare lectionum et evangeliorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

bas in primo loco ne forte honoratiorte ſit inuitatus ab illo. et veniens is qͦte ⁊ illū vocauit. dicat tibi. da huic locum: et tūc incipias cū rubore nouiſſimū locū tenere. Sed cū vocatus fuetis. vade recūbe in nouiſſimo loco: vtcū venerit q̇ te inuitauit dicat tibi. Amice aſcende ſuperius. Tunc erit tibigloriā corā ſimul diſcūbentibꝰ/ quiaomnis qui ſe exaltat humiliabit̉. et qͥſe humiliat exaltabitur. Dicebat autēet ei qui ſe inuitauerat. Cuꝫ facis prādiū aūt cenā. noli vocare amicos tuos neqꝫ fratres tuos. neqꝫ cognatosneqꝫ vicinos. neqꝫ diuites. ne forte etipſi te reinuitent ⁊ fiat tibi retributioSed cū facis ꝯuiuiū voca pauperesdebiles claudos ⁊ cecos: et beatꝰ eris:quia nō hn̄t retribuere tibi. Retribuetur enī tibi in reſurrectōne iuſtorum.Hec cū audiſſet quidā de ſimul diſcūbentibꝰ dixit illi/ Beatus qui manducabit panē in regno dei. At ipſe dixitei/ Homo quidam fecit cena magnā⁊ vocauit multos. Et miſit ſeruū ſuūhora cene dicere inuitatis vt venirēt.qꝛ iam parata ſunt oīa. Et ceperūt ſil̓om̄es excuſare. Primus dixit ei. Uillam em̄ī. et neceſſe habeo exire ⁊ videre illā. Rogo te: habe me excuſatū. Etalter dixit. Iuga boū emi quīqꝫ. et eoprobare illa. Rogo te: habe me excuſatū. Et alius dixit. Uxorē duxi. et id̓onō poſſum venire. Et reuerſus ẜuusnūciauit hec domino ſuo. Tunc iratꝰpater familias dixit ẜuo ſuo. Exi citoin plateas ⁊ vicos ciuitatis: ⁊ pauperes ac debiles ⁊ cecos ⁊ claudos introduc huc. Et ait ẜuus. Dn̄e: factum ēvt imperaſti. et adhuc locꝰ eſt. Et aitdn̄s ẜuo. Exi in vias ⁊ ſepes ⁊ compelle intrare: vt impleat̉ domꝰ mea/ Dico aūt vobis: qꝛ nemo viroꝝ illoꝝ quivocati ſunt guſtabit cenā meā. Ibantaūt turbe multe cū eo. et cōuerſus di-

xit ad illos/ Si quis venit ad me ⁊ n̄odit patrē ſuū ⁊ matrē ⁊ vxorē ⁊ filioſet fratres ⁊ ſorores. adhuc aūt ⁊ aīamſuam: nō poteſt meus eſſe diſcipulusEt qui nō baiulat crucē ſuā ec venitpoſt me: n̄ pōt meus eſſe diſcipulus.Quis enī ex vobis volens turrim edificare: nōne prius ſedens cōputat ſūptus qui neceſſarij ſunt ſi habeat adperficiendū: ne poſtqͣꝫ poſuerit fundamentū ⁊ nō potuerit perficere. omnesqui vident incipiant illudere ei dicētes: quia hic homo cepit edificare ⁊ n̄potuit conſummare; Aut quis rex iturus cōmittere bellū aduerſus aliū regem: nō ſedens prius cogitat ſi poſſitcū decē milibꝰ occurrere ei. qui cumviginti milibꝰ venit ad ſe? Alioquī adhuc illo longe agēte. legationē mittēsrogat ea que pacis ſunt/ Sic gͦ om̄isex vobis qui nō renūciat om̄ibꝰ q̄ poſſidet: nō poteſt meus eſſe diſcipulus.Bonū eſt ſal. Si aūt ſal euanuerit:in quo condietur? Neqꝫ in terrā neqꝫin ſterquiliniū vtile eſt: ſed foras mitetur. Qui hꝫ aures audiēdi audiat.Rāt aūt appropīquā XVtes ei publicani ⁊ peccatoresvt audirēt illū. Et mmurabant phariſei ⁊ ſcribe dicentes: quiahic peccatoreſ recipit ⁊ māducat cū illEt ait ad illos parabolam iſtā dicesQuis ex vobis homo qui habet cētuꝫoues. et ſi perdiderit vnā ex illis. nōnedimittit nonagintanouem in deẜto etvadit ad illā que perierat donec inueniat eā? Et cū inuenerit eā. imponit īhumeros ſuos gaudēs ⁊ veniens domum ꝯuocat amicos ⁊ vicinos dicēsillis. Congratulamini mihi: quia inueni ouē meā que perierat. Dico vobis: ꝙ ita gaudiū erit in celo ſuꝑ vnopeccatore penitentiā agēte: qͣꝫ ſupͣ nonagintanouē iuſtis qui nō indigēt penitētia Aut q̄ mulier hn̄s drachmas

Tobie .

GMat. 23. b.Ia. 4. c.

Ut. 6. c.

Mat. 22. a.Apo. 19. b.

℟pͣs. 77.

E

Ut. jͣo. g. a.ſ. Ar.8. g

Mat. 10..

Mat. j8. b

AMat. 9. bMar. 2. d̓

Uat. jo. gjͣ. 18. e.Mal. 5. bMar. 9. g.

Mal .10. gjͣ. 18. e.Mal. 5. b

G

F