¶ Pſalterium.
Iſerere me deus quoniam conculcauit me homo: tota die impugnans tribulauit me. Conculcauerūt me inimici mei tota die: quoniam multi bellantes aduerſum me. Abaltitudine diei timebo: ego vero in te ſperabo. In deo laudabo ſermones meos:in deo ſperaui non timebo quid faciat mihi caro. Tota die verba mea execrabantur: aduerſum me omnes cogitationeseorū in malum. Inhabitabunt ⁊ abſcōdent: ipſi calcaneum meum obſeruabūtSicut ſuſtinuerunt amīam meā pro nihilo ſaluos faciēs illos: in ira populosconfringes Deus vitam meā annunciaui tibi: poſuiſti lachrymas meas in cōſpectu tuo. Sicut ⁊ in promiſſione tua:tunc conuertentur inimici mei retrorſuꝫIn quacunqꝫ die inuocauero te: ecce cōgnoui quoniā deus meꝰ es. In deo laudabo verbum: in domino laudabo ẜm onem: in deo ſperaui non timebo quid faciat mihi homo. In me ſunt deus votatua: que reddam laudationes tibi. Quoniam erupiſti aīam meā de morte: ⁊ pedes meos de lapſu: vt placeam corā deoin lumine viuentium. ¶ In finē ne diſperdas dauid in tituli inſcriptione cumfugeret a facie ſaul regis iſrael in ſpelun¶ LVI.cam.Iſerere mei deus miſerere meiquoniā in te confidit aīa mea.Et in vmbra alarum tuarū ſperabo: donec tranſeat iniquitaſ. Clamaboad deum altiſſimum: deum qui bene fecit mihi. Miſit de celo ⁊ liberauit me: dedit in obprobrium cōculcantes me. Miſit deus miſericordiam ſuam ⁊ veritateꝫſuam: ⁊ eripuit animā meā de medio catulorum leonum dormiui conturbatus.Filij hominū dentes eorū arma ⁊ fagitte. ⁊ lingue eorum gladius acutus. Exaltare ſuper celos deꝰ: ⁊ in omni terra gloria tua. Laqueum parauerunt pedibusmeis: ⁊ incuruauerunt animam meam.
Foderunt ante faciem meam foueam: ⁊inciderunt in eam. Paratū cor meū deꝰparatum cor meū: cantabo ⁊ pſalmū dicam domino. Exurge gloria mea: exurgepſalterium ⁊ cithara exurgam diluculo.Confitebor tibi in populis dn̄e: et pſalmū dicam tibi in gentibus. Quoniammagnificata eſt vſqꝫ ad celos miſericordia tua: ⁊ vſqꝫ ad nubes veritas tua. Exaltare ſuꝑ celos deꝰ: ⁊ ſuꝑ oēm terrā gloria tua. ¶ In fineꝫ ne diſperdas dauidin tituli inſcriptione.¶ LVIII vere vtiqꝫ iuſticiā loquim ini: recte iudicate filij hoīm. Etenim in corde iniquitateſ operamini in terra: iniuſticias manꝰ vr̄e concīnant. Alienati ſunt peccatores a vulua:errauerūt ab vtero locuti ſunt ſalſa. Furor illis ẜm ſimilitudinē ſerpentis: ſicutaſpidis ſurde ⁊ obturantis aures ſuas.Que non exaudiet vocem incantantiū:⁊ venefici incantantis ſapienter. Deusconteret dentes eorū in ore ipſorū: molaſleonum confringet dn̄s. Ad nihilū deuenient tanqͣꝫ aqua decurrens: intendit arcum ſuum donec infirmentur. Sicut cera que fluit auferentur: ſuꝑcecidit ignis⁊ nō viderunt ſolem. Priuſqͣꝫ intelligerent ſpine veſtre rhamnū: ſicut viuenteſſic in ira abſorbet eos. Letabit̉ iuſtus cūviderit vindictam: manus ſuas lauabitin ſanguine peccatoris. Et dicet homo ſivtiqꝫ eſt fructus iuſto: vtiqꝫ eſt deus iudicans eos in terra. ¶ In finem ne diſperdas dauid in tituli inſcriptionē. quādo miſit ſaul ⁊ cuſtodiuit domum eiꝰ vtinterficeret eum.¶ LVIIIRipe me de inimicis meis deꝰmeꝰ: ⁊ ab inſurgētibꝰ in me libera me. Eripe me de oꝑantibꝰiniquītatē: ⁊ de viris ſanguinū ſalua meQuia ecce ceperūt animā meā: irruerūtin me fortes. Neqꝫ iniquitas mea neqꝫpeccatū meū dn̄e: ſine iniquitate cucurri⁊ direxi. Exurge ī occurſū meū ⁊ vide: ⁊