Exodus.
admoyſen. Ego ſum qui ſuꝫ. Ait. Sicdices filijs iſrael. Qui eſt miſit me advos. Dixitqꝫ iterum deus ad moyſen.Hec dices filijs iſrael: Dominus deuſpatrum veſtrorum deus abraam ⁊ deꝰyſaac ⁊ deꝰ iacob: miſit me ad vos. Hocnomen mihi eſt in eternum. ⁊ hoc mēoriale meum in generatione ⁊ generationem. Uade congrega ſeniores iſrael. etdices ad eos: Dominus deus patrumveſtrorū apparuit mihi: deus abraaꝫ etdeus yſaac ⁊ deus iacob. dicens: Uiſitans viſitaui vos. ⁊ vidi omnia que acciderunt vobis in egypto. ⁊ dixi vt educam vos de afflictione egypti in terramchananei ⁊ ethei ⁊ ammorrei ⁊ pherezei ⁊ eueī ⁊ lebuſei. ad terram fluentemlacte ⁊ melle. ⁊ audient vocem tuā. Ingredieriſqꝫ tu ⁊ ſeniores iſrael ad regeꝫegypti. ⁊ dices ad eum. Dominus deꝰhebreorum vocauit nos. Ibimus viaꝫtrium dierum in ſolitudinē: vt immolemus domino deo noſtro Sed ego ſcioꝙ non dimittet vos rex egypti vt eatis:niſi per manū validā. Extendāqꝫ manūmeā ⁊ percutiā egyptū in cunctis mirabilibus meis que facturus ſum in medio eorū. poſt hoc dimittet vos: daboqꝫ gratiam populo huic coraꝫ egyptijs.Et cū egrediemini. non exibitis vacui:ſed poſtulabit muliera vicina ſua et abhoſpita ſua vaſa argētea ⁊ aurea. ac veſtes. ponetiſqꝫ eas ſuꝑ filios ⁊ filias veſtras ⁊ ſpoliabitis egyptum.¶ IIIIEſpondens moyſes. ait: Noncredent mihi: neqꝫ audient vocem meam: ſed dicent: non apparuit tibi dominus. Dixit ergo ad eūQuid eſt quod tenes in manu tua? Reſpōdit. Uirga. Dixitqꝫ dominꝰ Proijce eam in terram. Proiecit. ⁊ verſa eſtin colubrum: ita vt fugeret moyſes. Dixitqꝫ dominus: Extende manu tuam ⁊
apprehende caudam eius. Extendit ⁊ tenuit. verſaqꝫ eſt in virgam. Ut credantinquit ꝙ apparuerit tibi dominus deuſpatrum tuorū: deus abraam ⁊ deꝰ yſaac ⁊ deus iacob. Vixitqꝫ dominus rurſum: Uitte manum tua in ſinū tuum.Quam cum miſiſſet in ſinum proculūleproſam inſtar niuis. Retrahe ait manum tuam in ſinum tuū. Retraxit ⁊ ꝓtulit iteruꝫ ⁊ erat ſimilis carni relique.Si non crediderint inquit tibi. neqꝫ audierint ſermoneꝫ ſigni prioris. credentverbo ſigni ſequentis Ꝙ ſi nec duobuſquidem his ſignis crediderint. neqꝫ audierint vocem tuam: ſūme aquam fluminis ⁊ effunde eam ſuper aridam. etquicquid hauſeris de fluuio. vertetur īſanguinem. Ait moyſes: Obſecro domine. non ſum eloquens ab heri ⁊ nudiuſtertius. ⁊ ex quo locutus es ad ſeruum tuuꝫ. impeditioris ⁊ tardioris lingue ſum. Dixit dominus ad eū: Quisfecit os hominis? Aut quis fabricatuseſt mutum ⁊ ſuꝑdum. videntem ⁊ cecūNonne ego: Perge igitur ⁊ ego ero inore tuo: doceboqꝫ quid loquaris. At ille. Obſecro domine inquit: mitte queꝫmiſſurus es. Iratus dominus in moyſen. ait: Aaron frater tuus leuites. ſcioꝙ eloquens ſit. Ecce ipſe egredietur inoccurſum tuum: videnſqꝫ te. letabiturcorde. Loquere ad eū ⁊ pone verba meain ore eius. et ego ero in ore tuo ⁊ in oreillius. ⁊ oſtendam vobis quid agere debeatis. Et ipſe loquetur pro te ad populum. ⁊ erit os tuum: tu autem eris ⁊ inhis que ad deuꝫ pertinent. Uirgā quoqꝫ hāc ſume in manu tua: in qua facturus es ſigna. Abijt moyſes ⁊ reuerſus ēad ietro ſocerum ſuum. Dixitqꝫ ei: Uadam ⁊ reuertar ad fratres meos in egyptum: vt videam ſi adhuc viuant.Cui ait retro: Uade in pace. Dixit ergo dominꝰ ad moyſen in madiā: Uade⁊ reuertere ī egyptū: Mortui enim ſūt