egyptium percutientem quendā de hebreis fratribus ſuis. Cunqꝫ circumſpexiſſet huc atqꝫ illuc ⁊ nullum adeſſe vidiſſet: ꝑcuſſum egyptium abſcondit ſabulo. Et egreſſus de altero. cōſpexit duos hebreos rixantes: dixitqꝫ ei qui faciebat iniuriam: Quare percutis ꝓximuꝫtuū? Qui reſpondit: Quis cōſtituit teprincipem ⁊ iudicē ſuꝑ nos? Num occidere me tu vis ſicut heri occidiſti egyptium? Timuit moyſes ⁊ ait: Quomodo palam factum eſt verbum iſtud: Audiuitqꝫ pharao ſermonem hunc: ⁊ querebat occidere moyſen. Qui fugiens deconſpectu eius: moratus eſt in terra madian. ⁊ ſedit iuxta puteum. Erant autēſacerdoti madian ſeptem filie. que venerant ad hauriendam aquam: ⁊ impletis canalibus adaquare cupiebant greges patris ſui. Suꝑuenere paſtores. ⁊eiecerunt eas. Surcexitqꝫ moyſes ⁊ defenſis puellis adaquauit oues earum.Que cum reuertiſſent ad rāguel patreꝫſuum. dixit ad eas: Cur velocius veniſtis ſolito? Reſponderunt: Uir egyptius liberauit nos de manu paſtorum.Inſuper ⁊ hauſit aquam nobiſcum: potumqꝫ dedit ouibus. At ille: Ubi eſt inquit? Quare dimiſiſtis homineꝫ? Uocate eum vt cōmedat panem. Iurauitergo moyſes ꝙ habitaret cum eo Accepitqꝫ ſephoram filiam eius vxoreꝫ: quepeperit ei filium quē vocauit gerſan dicens: Aduena ſui in terra aliena. Alterum ꝟo peperit: quē vocauit eliezer dicens: Deus enim patris mei adiutormeꝰ: ⁊ eripuit me de manu pharaonis.Poſt multum ꝟo temporis mortuuseſt rex egypti. Et ingemiſcētes filij iſrael ꝓpter opera vociferati ſunt. Aſcēditqꝫciamor eorum ad deum ab operibus: ⁊audiuit gemitum eorum ac recordatuseſt federis quod pepigit cum abraā yſaac ⁊ iacob. Et reſpexit dn̄s filios iſrael:
Oyſes autem paſce ¶ IIIinbat oues ietro ſoceri ſui ſacerdotis madian. Cunqꝫ minaſſet gregem ad interiora deſerti: venit admontem dei oreb. Apparuitqꝫ ei dominus in flamma ignis de medio rubi. etvidebat ꝙ rubus arderet ⁊ non combureretur. Dixit ergo moyſes: Uadam etvidebo viſionem hanc magnam: quare non comburatur rubus. Cernēs autem dominus ꝙ pergeret ad videndū.vocauit eū de medio rubi. et ait Uoyſes moyſes. Qui reſpōdit. Adſum. Atille: Non appropies inquit huc. Solue calciamentum de pedibus tuis. Locus enim in quo ſtas terrā ſancta ē. Etait: Ego ſum deꝰ patris tui: deus abraam. deus yfaac. deus iacob. Abſconditmoyſes faciem ſuam. Non enim audebat aſpicere contra deum. Cui ait dominus: Uidi afflictionem populi meiin egypto: ⁊ clamorem eiꝰ audiui. propter duritiam eorum qnī preſunt operibus. Et ſciens dolorem eius. deſcendivt liberem eum de manibus egyptiorum. ⁊ educam de terra illa in terraꝫ bonam ⁊ ſpatioſam. in terram que fluit ſacte ⁊ melle. ad loca chananei ⁊ ethei etammorrei ⁊ phetezei et euei ⁊ iebuſei.Clamor ergo filiorum iſrael venit adme. vidiqꝫ afflictionem eorum qua abegyptijs opprimūtur. Sed veni ⁊ mittam te ad pharaonem vt educas populum meum filios iſrael de egypto. Dixitqꝫ moyſes ad deum: Quis ſum egovt vadam ad pharaonem. ⁊ educam filios iſrael de egypto: Qui dixit ei. Egoero tecum. ⁊ hoc habebis ſignum ꝙ miſerim te. Cum eduxeris populum meum de egypto. immolabis deo ſuꝑ mōtem iſtum. Ait moyſes ad deum: Ecceego vadam ad filios iſrael. ⁊ dicam eisDeus patrum veſtrorum miſit me advos. Si dixerint mihi. quod eſt nomeneius: quid dicam eis? Dixit dominus