Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

TerciaDiſtinctōDe Cōfeſſione

modico hūiliare creatori tuo:r̓cede a me: qꝛ neꝫ h̓ neqꝫ ī futomiam ab illo cōſeq̄ris Ad quavoceꝫ mox ille euānuit. Nouiciꝰ. Miruꝫ ꝙ ſic ſe ſuꝑbꝫ illeſpūs hūiliare potuit hoī: et nōcreatori Mochꝰ. Hoc ē qd̓dauid d̓o dic̓. Suꝑbia eoꝝ .i.deonū qͥ te oderūt: aſcēdit ſēꝑ.Vn̄ ſtatī in ſequēti pſalmo ſb̓dit Cōſitebimur tibi deꝰ ꝯfitebimur Quaſi dicat. Nos hōiesꝯfitebiur tibi corde; cōfitebiurTore dēones v̓o īpenitētes ſūt Nouitiꝰ. Cū pctōr hēat oset lingua ad loqued̓: ſufficit eiꝙ pctā ſua ſcripto cōfiteatur? Moͣchus. Ca. xxvij.On vid̓r ſufficere. qꝛ orecōfeſſio ſit ad ſalutē Quiſi ſel̓ pctā ſua ore fuerit confeſſus: poſtea ſcripto ſe āpliꝰ ꝯfūde̓ poterit: ſic̄ penitētes: ⁊ ſic̄ ſāctꝰ Augꝰ. feciſſe legit̉ in liº. cōfeſſioni. Scolaris ille ꝑiſienẜde quo ſupdc̄m ē diſtī. ij. ca. x.qꝛ ꝓpt̓ nima cōpunctōem loqͥnō potea̓t: deſcm illū ſcp̄to ſuꝑpleuit Nouitiꝰ Quid ē ergoꝙ in vita ſcī Ioh̓is eleymonislegitur: ml̓ier quedā pctā ſuaſcripſiſſe: ⁊ ſigillata eide ſco trdidiſſe ⁊ ſine oīs ꝯfeſſiōe quaſola ꝓhibuit verecūdia: indulgetia cōſecutam fuiſſe? Mo

chꝰ Sil̓e aliqͥd legitur de Rarolo īꝑatorē in vita ſci Egidijſꝫ miracl̓a nō ſūt ī exēplū traheda Hoc eciā ſcias ꝙ hmōi ſcpͥture auctētice nō ſūt. Nouiciꝰ. Iteꝝ q̄ro: ſi confites confeſſori ꝓdere deat ꝑſonā: cuꝫ q̄ peccauit? Mōachꝰ Neq̄ꝙͣ. qꝛpenitētial̓ hoc ꝓhibet Nouicius. Quae̓ ꝓhibꝫ? Monachꝰ. ꝓpt̓ diu̓ſa. q̄ inde euenirepoſſent mala. Tal̓ forte eēt cōfeſſor. q̄ ꝑſona ꝓdita ⁊ ꝑ pͥmaꝫīa iuſtificata deſpice̓t vel aliqͣsꝓpt̓ illiꝰ incōſtantia. tētacōesincurre̓t. Ca. xxviijDoleſcēs quidā infirmꝰcū cuidā ſuo cōcanoniconōdū ſacerdoti ꝯpellēte ncc̄itate confeſſus fuiſſꝫ ꝙ a quadaꝫillectꝰ ſcimoniali oſcl̓atus fuiſſet eā int̓rogatus ē ſi rē hrēt cūea Rn̄dente eo nō ſꝫ illa libent̓vidiſſꝫ ſatis me verb̓ iuitas adcōmixtiōeꝫ ipſa eciā ꝑſona expmes confeſſor eande ꝑſonā abillo tꝑe ſꝑ in corde ſuo deſpexit:nec potuit ea tm̄ dilige̓ ⁊ venea̓ri ut an. Talē poſſꝫ ꝯfitēs ꝓde̓ꝑſonam: ut inter ip̄m ⁊ confeſſore odiuppetuū naſce̓t̉ Nouitiꝰ Verbi cā Moͣchꝰ. Sidicerꝫ confitēs: dn̄e ego peccaui cū ſororē filia vel cōcubia veſtra: puto vix poſſe fiei qui ille