Druckschrift 
Dialogus miraculorum
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

TerciadiſtinctōDeCōfeſſione.

ſua poſt mortē cū eciā ofeſſiōee̓minū ſuoꝝ vſi fuiſſe maligniſpūs meorent̉ Nouiciꝰ Eoꝝofeſſiōeꝫ audie̓ delector Monachꝰ. Qd̓ dicturꝰ ſūnō legiſed a viris religioẜ audiuiCapitulū. xxvj.Ac̓dos q̇dā cū tꝑe qͣdrageſiāli ī eccleſia ſua ſederet ⁊ ſibi ꝯmiſſoꝝ ꝯfeſſiōes audiret: alijsrcedētibꝰ: atqꝫ alijſaccedētibus: int̓ expectantes q̄dā ſtabat ꝙͣtū ad apꝑētia corporis iuueīs ⁊ robuſtꝰ: ꝯfitēditēpꝰ expectas Omnibꝰ expeditis. ip̄e nouiſſimꝰ acceſſit: coraſac̓dote genua flexit ⁊ ad ꝯfeſſiōeꝫ os aꝑuit Qui tāta ⁊enormia ꝯfeſſus ē e̓mīa tā ml̓ta hoīcidia. furtā blaphēias: ꝑiuria.diſcordie ſemaria: ⁊ alia hijsſil̓ia: quoꝝ ſe auctore: incentoreꝫ: ſiue ſuggeſtore eē dicebat̉vt ſac̓dos tā horrore ꝙͣ tedio ꝑuatꝰ dice̓t ad illū. Si mille eſles annoꝝ: minis eet tā gͣuia ⁊ta multa te cōmiſiſſe pcca. Adqd̓ v̓bū ille Rn̄dit. Ampliꝰ ſūꝙ mille anoꝝ. Cūc Ampliꝰt̓ritus ſac̓dos ait. Quis e̓go es?Rn̄dit ille demon ego ſū: vnꝰex hijs qͣ cū lucifero cecideruntOctā meaex mima tibi ꝑte ꝯfeſſus ſum ſi velles audie̓ reſiduaq̨̄ ſunt innu̓abilia: ꝑatꝰ tibi cō

fitei̓ eēm. Sciens ſacerdoſ peccatum dyaboli fore inſanabiledixit. Quid tibi cōmune cū confeſſiōe o dyabole? Rn̄dit dēonStaba ex oppoito tui vidiqꝫpctōres ad be accede̓ ⁊ iuſtosredie̓: auſcultans valde diligeter qͥd illi dixerūt: qd̓ ve eis reſponſum ſit a te ⁊ ꝙ poſt gͣuiapcta ꝓmiſſa ſit eis indulgētiavitaqꝫ eterna. Ego vero ſperāidē conſeqͥ: veni pcta mea ꝯfiteri. Sacerdos vero exemplo ſciMartim dyabolo fiducialiterrn̄dit. Si volueris vti conſiliomeo ⁊ agere pmīaꝫ de pctīs tuis pure ſic̓ hij quos hinc exire vidiſti: ſil̓eꝫ īdulgētiā cōſed̓ris. Rn̄t deon. Si tolerabilē mͥniiixeris ſatiſfcōem: ꝑebo tibi.Egoinqͥt ſac̓dos valde modicā⁊ mīorē hijs: qͥ an te cōfeſſi ſūttibi iniuga pmͣ aꝫ Vade ⁊ tribꝫvicibꝫ in die iacta te ī t̓ra. ſicqꝫꝓſtratꝰ dicas. Dn̄e deꝰ creatormeꝰ peccaui tibi ignoſcem. hͦſolūº ſit pmīa tua Cūqꝫ dyabolꝰ dice̓t: n̄ poſſuꝫ hoc face̓ nimiſē in gͣue. Rn̄t ſac̓dos. Qr̄e in tāmodico gͣuaīs? Nō poſſuꝫ inqͥt̉meī tm̄ hūiliae̓ ei. Aliud qͥcqͥtiniuxeis libēs ſuſcipiā Tuncindigtus ſacerdos ſb̓iūxit. O dyabole ſi tāta ē cord̓ tui ſuꝑbiaut nec vel̓ nec poſſis te in tam