PſalmusCL.
magnū ſacramentū p̄ſagerit. Cōſtat enim.de ſeptimana ſeptimanarū: addito vno tāqͣꝫ ip̄o octauo ad qͥnquagenariū numerumterminādū. Septies quippe ſeptē quadragintanouē faciūt: quibꝰ vnus addit̉ vt faciant qͥnquaginta. Qui numerus qͥnquagenariꝰ vſqꝫ adeo magne ſignificatiōis eſt:vt ex dn̄i reſurrectiōe tot diebꝰ cōpletis ip̄oqͥnquagenario die venerit ſuꝑ eos qͥ in chriſto fuerāt cōgregati ſpūſſanctꝰ. Qui ſpiritꝰſanctꝰ in ſcripturis ſeptenario p̄cipue numero cōmendat̉: ſiue apud Eſaiam: ſiue inApocalypſi: vbi aꝑtiſſime ſeptem ſpūs deiꝑhibent̉: ꝓpter oꝑationē ſeptenaria vniuseiuſdēqꝫ ſpūs. Que oꝑatio ſeptenaria perEſaiam ꝓphetā ita cōmemorat̉. Reqͥeſcetſuꝑ eum ſpūs dei: ſpiritus ſapiētie ⁊ intellectus: ſpiritꝰ cōſilij ⁊ fortitudinis: ſpiritꝰ ſcientie ⁊ pietatis: ſpiritꝰ timoris domini. Ip̄edebet intelligi timor dn̄i caſtus ꝑmanens īſeculū ſeculi. Seruilē aūt timorē cōſummata caritas foraſ mittit: ⁊ nos liberos facit neſeruilia oꝑa faciamꝰ que ſabbato ꝓhibent̉.Caritas aūt dei diffuſa eſt in cordibus noſtris ꝑ ſpiritūſanctum qui datus eſt nobis.Hinc quoqꝫ ſpūſſanctꝰ ſeptenario numerocōmendat̉. Quīquagenariū v̓o etiā in qͣdraginta ⁊ decē dn̄s diſꝑtitus ē. Die qͥppequadrageſimo poſt reſurrectionē ſuā aſcēdit in celos: ac deinde cōpletis diebꝰ decēmiſit ſpiritūſanctū: quadragenario ſcꝫ numero tꝑalem in hoc mūdo cohabitationeꝫcōmendās: qm̄ quaternariꝰ in qͣdragenario numerus p̄ualet. Quatuor aūt partes.habet mūdus ⁊ annus: denario v̓o additovelut mercede ꝓ impleta lege bonis operibus reddita: ipſa eternitas figural̓. Hūcqͥnquagenariū triplū habet centeſimꝰ ⁊ qͥnquageſimꝰ numerus: tanqͣꝫ eū multiplicauerit trinitas. Unde ⁊ hac cauſa nō incōuenienter intelligimꝰ iſtū numerū eſſe pſalmorū. Nam ⁊ in illo numero piſciū qͥ captiſunt retibꝰ poſt reſurrectionē: miſſis ad centum qͥnquaginta: additis tribus velut admonitio videt̉ facta in quot partes debeatiſte numerꝰ diſꝑtiri: vt ter habeat qͥnquagenos: qͣꝫqͣꝫ ille numerꝰ piſciū habeat ⁊ aliamrationē multo ſubtiliorē ⁊ iocūdiorē: ꝙ decem ⁊ ſeptē in trigonū miſſis: id eſt ab vnovſqꝫ ad decē ⁊ ſeptē omnibꝰ cōputatis: adeundē numerū ꝑuenil̓. In decē autē lex: inſeptē v̓o gr̄a ſignificat̉: qꝛ legē non implet:niſi caritas dei diffuſa in cordibꝰ nr̄is ꝑ ſpi
CL.ritūſanctū qui ſeptenario numero ſignificatur. Quod ergo quidā omniū pſalmorūquinqꝫ libros eſſe crediderunt: illud ſecutiſunt: quotiens in fine pſalmi dictum fuerit:fiat: fiat. Sed huiꝰ diſꝑtitionis rationē cuꝫvellem cōprehendere nō valui. Quia necip̄e qͥnqꝫ ꝑtes equales ſunt inter ſe: ⁊ ſi nonſcripture quātitate: ſaltē pſalmorū ip̄o numero: vt tricenos haberēt. Et ſi vnuſquiſqꝫlibri finis eſt: fiat fiat. Cur liber quintꝰ idēqꝫ⁊ vltimꝰ: nō eodem fine ſit terminatꝰ: merito queri pōt. Nos autē ſcripture canoniceauctoritatē ſequētes: vbi legit̉: Scriptū eſtin libro pſalmorū: vnū pſalmorū librū eſſenouimꝰ. Et video quidē quō et hͦ verū ſit.Et illud ſi verū eſt: huic v̓o non reluctetur.Fieri em̄ poteſt vt aliquā cōſuetudine litterarū hebraicarū vnꝰ liber dical̉: qui cōſtatex pluribus. Sicut ex eccleſijs pluribꝰ vnacōſtat eccleſia: et ex pluribꝰ celis vnū celū.Nō em̄ celorū aliquod p̄termiſit qui dixit:Auxiliū meū a dn̄o: qui fecit celuꝫ et terrā.Et cū ſcriptura dicat: Et vocauit deus firmamentū celū: ⁊ aquas eſſe ſuꝑ firmamentum: hoc eſt ſuꝑ celum: non mentit̉ eademſcriptura dicenſ. Et aque q̄ ſuꝑ celos ſunt:laudent nomen domini: quia non ait: ſupercelū. Et vna terra ex multꝭ t̓ris. Nā ⁊ orbētͣre ⁊ orbē terraꝝ: quotidiana cōſuetudinedicimꝰ. Et qui ait: ſcriptum eſt ī libro pſalmorum: qͣꝫqͣꝫ mos loquēdi ſic ſe habeat: vtvnū inſinuare librum eſſe voluiſſe videat̉:tamē reſpoderi poteſt in libro pſalmorumeſſe dictum: in aliquo libro eorum quinqꝫ.Quod in vſu locutionis vſqꝫādeo vel nōeſt: vel raro eſt: vt etiam duodecim prophetarum vnum librum eſſe ideo perſuadeat̉.Quia ſimiliter legitur. Sicut ſcriptum eſtin libro ꝓphetarum. Sunt etiam qui vniuerſas omnino ſcripturas canonicas vnūlibrum vocent: quod valde mirabili ⁊ diuina vnitate concordent. Et hinc eſſe dictū:In capite libri ſcriptum eſt de me: vt faciāvolūtatem tuam. Ut ſic intelligat̉ ꝑ filiumpater feciſſe mūdum. Cuius conditio principium ſcripturarum eſt in libro geneſeos.Uel magis quia ꝓphetia videtur eſſe: nonfacta narrans: ſed futura p̄nunciās. Nonenim ait: qd̓ fecerim: ſed vt faciam: ſiue vtfacerē volūtatem tuam. Ad illud hec ſententia referēda ē: qd̓ in pͥmis ꝑtibus eiuſdēlibri ſcriptū ē: Erūt duo in carne vna. Qd̓ſacramentū magnū dicit apl̓us: in chriſto