PſalmusCXLIX

Pſalmusmus: videmꝰ. Quid videmꝰ: Deū. Ubi ēip̄e deus? Interroga Iohannē. Deꝰ caritas eſt. Bn̄dicamᵇ nomē eiꝰ ſanctū: ⁊ gaudeamꝰ in deū: ſi gaudeamuſ in caritatem.Quiſqͥs hꝫ caritatē: vt qͥd illum mittimuslonge vt videat deū? Conſcīam ſuā attendat: ⁊ ibi videt deū. Si caritas ibi non habitat: nō ibi habitat deꝰ. Si autem caritasibi habitat: deus ibi habitat. Uult illū forte videre ſedentē in celo: habeat caritatē: ⁊in eo habitat ſicut in celo. Ergo ſimus iſrl̓:⁊ letemur in eo qͥ fecit noſ. Letet̉ iſrl̓ in eo qͥfecit euꝫ. In eo qͥ fecit eū letet̉: nō ī Arrio:ſi in Bonato: nō in Ceciliano: nō in Proculiano: non in Auguſtino: In eo letet̉ qͥfecit euꝫ. Nos fratres nō vobis cōmendamus noſmetip̄os: ſꝫ cōmendamꝰ vob̓ deū:qꝛ cōmendamꝰ vos deo. Quō vobis deūcōmendamus? Ut diligatis eū bono vr̄o:non bono ip̄ius: qꝛ malo vr̄o ſi eum nō diligitis non malo ip̄ius. Nō enī minꝰ habebit deus diuinitatē: ſi hō in illo non hꝫ caritatem. Tu creſcis ex deo: non ille ex te: ettn̄ tm̄ nos dilexit pͥor āteqͣꝫ cū diligeremꝰ:vt filium ſuū vnicū mitteret mori ꝓ nobiſ.Qui fecit nos: factꝰ eſt inter nos. Quomōnos ip̄e fecit? Omīa ꝑ ip̄m facta ſunt: et ſine ip̄o factum eſt nihil. Quō factus eſt inter nos? Et v̓bum caro factum eſt: ⁊ habitauit in nobis. Ergo ip̄e eſt in quo debemqletari. Nemo ſibi arroget: nemo ſibi deroget ꝑtes ip̄iuſ: ab ip̄o eſt leticia q̄ nos facitfelices. Letetur iſrael in eo qui fecit eum.Et filij ſyon exultent in rege ſuo.Ip̄e eſt iſrl̓: filij eccl̓ie ſunt: qꝛ ſyon fuit quidem vna ciuitas quę cecidit. In eius reliquijs habitabāt qͥdem ſctī tꝑaliter: ſꝫ ſyonvera ⁊ hierl̓m vera: qꝛ ip̄a ſyon que hieruſalem: eterna eſt in cel̓: q̄ eſt mater nr̄a. Ipſa nos genuit: ip̄a eſt eccl̓ia ſanctoruꝫ: ip̄anos nutriuit: ex ꝑte ꝑegrina: ex magna ꝑtemanēs in celo. Ex ꝑte quā māet ī celo: beatitudo angeloꝝ eſt: ex ꝑte qͣ ꝑegrinat̉ ī hocſeculo: ſpes eſt iuſtorū. De illa dictum eſt.Gl̓ia in excelſis deo. De hac dictū eſt: Etin terra pax hoībus bone volūtatiſ. Quiagͦ ī hac vita gemūt ⁊ deſiderāt illā patriaꝫ:currant dilectiōe: nō pedibꝰ corꝑis: nō q̄rant naues: ſꝫ pennas: duas alas caritatisapprehēdāt. Que ſūt due ale caritatiſ? Dilectio dei ⁊ dilectio ꝓximi. Peregrīamurenī: ſuſpiramꝰ: gemimꝰ. Uenerunt ad noslr̄e de patria nr̄a: ip̄as vobis recitamꝰ: Letetur iſrl̓ in eo qͥ fecit eum: ⁊ filij ſyon exul-

CXLIXtent in rege ſuo. Qd̓ dixit: qui fecit eum: hͦdixit in rege ſuo. Qd̓ audiſtis iſrl̓: id ſūt filij ſyon: ⁊ qd̓ audiſtis: in eo qͥ fecit eū: h̓ eſtin rege ſuo. Filius dei qͥ fecit nos: factꝰ eſtinter nos: ⁊ rex nr̄ regit nos: qꝛ creator noſter fecit nos. Ip̄e eſt tamē ꝑ quem facti ſumus: qͥ eſt ꝑ quē nos regimur: ⁊ iō chriſtiani: qꝛ ille chriſtus. Chriſtus a chriſmate dictus eſt: id eſt ab vnctione. Reges aūt vngebantur ⁊ ſacerdotes: ille v̓o vnctꝰ eſt ⁊rex ⁊ ſacerdos. Rex pugnauit ꝓ nobis: ſacerdos obtulit ſe ꝓ nobis. Qn̄ pugnauitꝓ nobis qͣſi victus eſt: iure aūt vicit. Crucifixus eſt enī: ⁊ de cruce ſua in qͣ erat fixꝰ:diabolū occidit: ⁊ inde rex nr̄. Un̄ autē ſacerdos? Quia ſe ꝓ nobis obtulit. Date ſacerdoti qd̓ offerat. Quid inueniret hō qd̓daret? Mundā victimā. Quā victimam?Quid mūdū pōt offerre pctōr? O inique:o impie: qͥcqͥd attuleris immūdū eſt: ⁊ ſi aliqͥd mundū ꝓ eo offerēdū eſt. Quere apd̓te qͥd offeras: nō inuenies. Quere ex te qd̓offeras: nō delectat̉ arietibꝰ: nec hirciſ: nectauris. Oīa ip̄ius ſunt: ⁊ ſi nō offeras. Offer gͦ illi mūdū ſacrificiū. Sꝫ pctōr es: impius es: ſꝫ cōſcīam inqͥnatā habes. Poteris forte aliqͥd mūdū offerre purgatꝰ. Sedvt purgeris aliqͥd ꝓ te offerēdum ē? Quidgͦ ꝓ te oblaturus es vt mūderis? Si mundatus es: poteris offerre qd̓ mundū ē. Offerat gͦ ſeip̄m mūdus ſacerdos: vt mundethͦ qd̓ chriſtus fecit. Nihil mūduꝫ inueīt inhoībus qd̓ offerret ꝓ hoībus: ſeip̄m obtulit mūdā victimā: hoſtiā immaculatā. Felix victima: vera victima: mūda victima:hoſtia immaculata. Nō gͦ hͦ obtulit quodnos illi dedimꝰ: īmo hͦ obtulit qd̓ a nobisaccepit: ⁊ mūdū obtulit. Carnem enī a nobis accepit: hāc obtulit. Sed vn̄ illaꝫ accepit? De vtero v̓ginis Marie: vt mūdā offerret ꝓ immūdis. Ip̄e rex: ip̄e ſacerdos:in eo letemur. Laudent nomē eiusin choro. Et chorus qͥd ſignificat? Muſti nouerūt chorū: ⁊ qꝛ in ciuitate loqͥmur ꝓpe oēs norunt. Chorus eſt ꝯſenſio cantantium. Si in choro cātemus: ꝯcorditer cantemus. In choro cantantiū qͥſqͥs voce diſcrepauerit: offendit auditū: ⁊ ꝑturbat chorum. Si vox incōueniēter cātantis diſturbat ꝯcentum cantantiū: quō diſturbat hereſis diſſonās ꝯſenſus laudātiū? Choruschriſti iam totus mūdus eſt. Chorus chriſti: ab oriente in occidētē cōſonat. Uideamus ſi tm̄ extenditur chorus chriſti. Dicit