PſalmusCXLVIII.
Pſalmusvt eſſet caput eccleſie: carnem aſſumpſit.Quiddā noſtrū iam ſurſum eſt: qd̓ hic accepit vbi mortuus eſt: vbi crucifixus ē. Iāquedam pͥmitie tue p̄ceſſerunt: dubitas qͥaſecuturꝰ es? Ergo cōuertat ſe ⁊ ad terrena:qꝛ iam dixit laudes celeſtiū. ¶ Laudatedominū de terra: Suꝑius em̄ vnde cepit: Laudate dominū de celis: et enarrauitceleſtia. Mō audi terreſtria. Dracones⁊ omnes ab yſſi. Abyſſi profunditatesaquarū ſunt: maria omnia ⁊ nubiloſus iſteaer: ad abyſſum ꝑtinet: Ubi nubes: vbi vēti: vbi tempeſtates: vbi pluuia: coruſcationes: tonitrua: grādines: nix: ⁊ quicqͥd vultdeus fieri ſuꝑ terras de iſto humido ⁊ caliginoſo aere: totū h̓ terre nomīe appellauit:qꝛ ī imis mutabile ē atqꝫ mortale: niſi forteputatis quia ſurſuꝫ pluit ſtellis. Omīa iſtahic fiunt ꝓpe ad terrā. Et aliqn̄ ſunt homines in cacuminibꝰ montiū: nubes ſub ſe vidēt ⁊ fiunt plerūqꝫ pluuie: ⁊ apparent beneintētis omīa iſta que ꝑturbato aere cōcitātur hic fieri in iſta mūdi ꝑte īfima: ꝓptereaad iſtaꝫ caliginoſam: id eſt ad hunc aeremtanqͣꝫ ad carcerem damnatꝰ eſt diabolus:de apparatu ſuperioruꝫ angelorum lapſuscū āgelis ſuis. Nā apoſtolꝰ hͦ de illo dicit:Scd̓m pͥncipē poteſtatis aeris huiꝰ qͥ nūcoꝑatur in filios diffidēcie. Et alius apoſtolus dicit: Si em̄ deus angelis peccātibꝰ nōpeꝑcit: ſed carceribꝰ caliginis inferni retrudēs: tradidit in iudicio puniēdos ſeruari:infernū hoc appellans qd̓ inferior ꝑs mundi ſit. Noli gͦ cogitare qͥd accepit diabolꝰ:ſed quid ꝑdidit. Oīag iſta videtis qualiaſunt: mutabilia: turbata: terribilia: corruptibilia: tamen habent locum ſuū: habentordinē ſuum: implent ⁊ ip̄a vniuerſaꝫ pulchritudinē pro modo ſuo: et ideo laudantdominū. Conuerſus gͦ ad illa tanqͣꝫ exhortans: ⁊ ip̄a īmo exhortans nos: vt eoꝝ cōſideratiōe laudemus dn̄m. Sic em̄ laudātdeū cum cōſiderata pariūt laudem dei: cepit ita dicere: Laudate dn̄m de terra: dracones ⁊ oēs abyſſi. Dracones circa aquāverſantur de ſpeluncis ꝓcedunt: ferunt̉ inarea: concitat̉ ꝓpter eos aer. Magna quedam ſunt animatia dracones: maiora nonſunt ſuꝑ terrā. Propterea inde cepit: dracones ⁊ omnes abyſſi. Sunt aūt ſpelunceaquarū latentiū vnde flumina: vn̄ fontesꝓcedunt vt fluant ſuꝑ terram: alia occultaſubter eunt: ⁊ totū hoc atqꝫ omnis iſta humida natura aquarum ſimul cū mari: ⁊ iſto
infimo aere abyſſus vel abyſſi vocant̉: vbiviuūt dracones: ⁊ laudant deū. Quid putamꝰ? Quia choros faciūt dracones: ⁊ laudant deū? Sed vos ꝯſiderātes dracones:attendite artificē draconū creatorē draconū. Et cū miramini dracones ⁊ dicitis: magnus deus qui hec fecit: dracones laudātdeum de vocibus ſuis. Et dracones ⁊ oēsabyſſi. ¶ Ignis: grando: nix: glaci ⁊es: ſpūsᶠ tempeſtatis: que faciuntᶠverbū eius. Quare hic addidit: que faciunt verbū eius? Multi ſtulti nō valentescōtemplari ⁊ diſcernere creaturā locis ſuis⁊ ordine ſuo: ſb̓ nutu ⁊ iuſſu dei agentē motus ſuos: viſum eſt illis: qͥa ſuꝑiora omniadeus gubernat: inferiora v̓o deſpicit: abijcit: deſerit: vt nec curet iſta: nec gubernet:nec regat: ſed caſibꝰ regant̉: quo poſſunt:qua poſſunt: et mouent illos qui dicūt aliquādo ſibi: ſed nō dicant tibi: id eſt ne audiēdo tu ꝯſētias qn̄ iſta dicūt: blaſphemiaem̄ ſunt ⁊ execrabilia deo. Si deus plueret:nūquid plueret ī mare? Qualis inquiūt ꝓuidētia: getulia ſitit: ⁊ mare cōpluit̉. Acute ſibi vident̉ tractare. Quibꝰ dicendū eſthͦ: Getulia ſitit: vt tu ne ſitires. Bonū em̄erat vt diceres deo: Unima mea velut terra ſine aqua tibi. Qd̓ alio loco aꝑte dicit̉:Sitiuit tibi aīa mea qͣꝫ multiplicit̓ tibi ⁊ caro mea. Et dn̄s in euangelio: Beati qͥ eſuriunt ⁊ ſitiunt iuſticiam: quoniā ip̄i ſaturabunt̉. Iſte em̄ iam ſaturatꝰ eſt qͥ talia diſputat: ⁊ quaſi doctus niſi videt̉: nec vult diſcere: ideo nō ſitit. Nā ſi ſitiret: vellet diſcere:⁊ inueniret: quia totum dei ꝓuidentia fit interra: et etiam miraretur diſpoſita membrapulicis. Attēdat caritas veſtra: Quis diſpoſuit membra pulicis ⁊ culicis: vt habeātordinem ſuuꝫ: habeant vitam ſuam: habeant motū ſuum? Unam beſtiolam breuem:minutiſſimā conſidera quā volueris: ſi conſideres ordinem membroꝝ ip̄ius: ⁊ animationē vite qua mouetur: et ꝓ ſe fugiat mortem: amat vitam: appetit voluptates: deuitat moleſtias: exerit ſenſus diuerſoſ: viget īmotu cōgruo ſibi. Quis dedit aculeum culici quo ſanguinē ſugat? Ꝙͣ tenuis fiſtula ēqua ſorbet? Quis diſpoſuit iſta? Quis fecit iſta? Expaueſcis in minimis: lauda magnum. Hoc itaqꝫ tenete fratres mei: nemovos de fide excutiat: et de ſana doctrina.Qui fecit in celo angelum: ip̄e fecit in terravermiculū: ſed angelum in celo pro habitudine celeſti: vermiculum in terra pro ha-
22
Ilia lr̄af ꝓcellarū.