PſalmusCXLVIII.

PſalmusLandate eū in excelſis. Primo de celis dicit: poſtea de terra. Laudatur enī deus qui fecit celū et terrā: Celeſtia tranquilla ſūt: pacata ſūt: ibi ſꝑ gaudiū: nll̓a morſ:nll̓a egritudo: nll̓a moleſtia: ſꝑ laudāt deūbtī. Nos aūt adhuc in imo ſumꝰ: ſꝫ cū cogitamꝰ quō illic laudetur deus: cor ibi habemus: ⁊ nō ſine cauſa audimꝰ: ſurſū corda.Leuemꝰ cor ſurſuꝫ: ne putreſcat in t̓ra: qm̄placet nobis qd̓ ibi agunt angeli. Modonos ſpe: poſtea re: et cuꝫ illuc venerimus:Laudate ergo eū in excelſis. ¶ Laudate eū omnes angeli eiꝰ: laudate eūoēs virtutes eiꝰ. Laudate eū ſolet lunaꝫ laudate eū oēs ſtelle et lumen. ¶ Laudate eū celi celorū: etaque que ſuꝑ celos ſūt laudent nomen dn̄i. Qn̄ explicauit omnia nūerando? Sed tn̄ ſūmatim quaſi oīa ꝑſtrinxit etcōcluſit omnia celeſtiā laudātia creatorēſuū. Et qͣſi diceret̉ ei: quare illū laudāt: qͥdilli debent: quid illis cōtulit vt laudāt eūSeqͥtur: Qm̄ ip̄e dixit et facta ſūt:ipſe mādauit et creata ſūt. Nō mirūſi oꝑa laudēt oꝑatorē. Nō miruꝫ ē: ſi factalaudēt factoreꝫ. Nō mirū ſi creatura laudet creatorē. Ibi ⁊ chriſtꝰ noīatus ē: et qͣſinō audiuimꝰ nomē ipſius: qui eſt chriſtuſ:In principio erat verbum: ⁊ verbum eratapud deū: ⁊ deꝰ erat verbū: hoc erat in prīcipio apd̓ deū: Oīa ꝑ ip̄m facta ſūt: et ſineip̄o factum ē nihil. Per qͥd facta ſūt? Perverbū. Quō hic oſtēdit: qꝛ ꝑ verbū factaſūt? Ipſe dixit et facta ſūt: ip̄e mandauit etcreata ſūt. Nemo dicit: nemo mādat: niſiverbū. ¶ Statuit ea in ſeculū ⁊ in ſeculū ſeculi: Omnia celeſtia: oīa ſuperiora: virtutes oēs atqꝫ angelos ciuitatē quādā ſuꝑnā: bonā: ſanctā: beatā: Un̄ qm̄ ꝑegrinamur miſeri adhuc ſumus: ⁊ quo redituri in ſpe beati: ⁊ quo cū redierimus: in rebeati. Statuit ea in ſeculū ⁊ in ſeculū ſecūli: Preceptū poſuit ⁊ non p̄teribit.Quale p̄ceptuꝫ putatis habere celeſtia etangelos ſāctos? Quale p̄ceptū dedit illisdeꝰ? Quale: niſi vt laudēt illū? Beati quorū hoc eſt negociū laudare deū: Nō arāt:nō ſemināt: nō molunt: non coquūt. Oꝑaenī ſūt iſta neceſſitatꝭ: Ibi neceſſitas nō ē.Nō furātur: nō dep̄dant̉: nō adulterātur.Oꝑa enī ſūt iſta iniqͥtatꝭ: Ibi iniqͥtas nō ē.Nō frāgūt panē eſuriēti: nō veſtiūt nudū:nō ſuſcipiūt ꝑegrinū: nō viſitāt egrotū: nōcōcordant litigioſū: nō ſepeliūt mortuum.Oꝑa enī ſūt iſta miſericodie: Ibi aūt nul-

CXLVIII.la miſeria eſt in qua fiat miẜicordia. O beati. Putamꝰ erimꝰ nos ſic? Eia ſuſpiremꝰde ſuſpirio gemamꝰ. Et qͥd ſumus vt ibi ſimus? Mortales: ꝓiecti: abiecti: terra ⁊ cinis. Sꝫ qͥ ꝓmiſit omīpotēs eſt. Si ad nosattendam quid ſumus? Si ad illū: deꝰ eſt:omnipotēs eſt. Nō eſt facturus angelū exhoīe: qui fecit hoīem ex nihilo. Aut veroꝓ minimo habet deꝰ hoīem: ꝓpt̓ quē mori voluit vnicū ſuū? Attendamꝰ ad iudicium dilectiōis et ꝓmiſſiōis dei. Tales arras accepimꝰ: tenemus mortē chriſti: tenemus ſāguinē chriſti. Quis mortuꝰ ē? Unicus. Pro quibꝰ mortuus eſt: Utinā ꝓbonis: vtinā ꝓ iuſtis. Sed qͥd eſt? Etenī chriſtus ait apl̓us: ꝓ impijs mortuuſ eſt. Quidonauit impijs mortē ſuā: qͥd ſeruat iuſtisniſi vitā ſua? Erigat gͦ ſe hūana fragilitas:nō deſperet: non ſe collidat: nō ſe auertat:nō dicat: Nō ero. Qui ꝓmiſit: deꝰ ē: ⁊ venit vt ꝓmitteret: apparuit hoībꝰ: venit ſuſcipere mortē noſtra: ꝓmittere vitaꝫ ſuam.Uenit ad regionē ꝑegrinatiōis noſtre accipere hic quod abūdat: opprobria: flagella: colaphos: ſputa in faciem: ꝯtumelias:ſpineā coronā: ſuſpēſiōem in ligno: crucē:mortē. Hec abudant in regiōe nr̄a: ad talia cōmercia venit. Quid hic dedit? Quidhic accepit? Dedit exhortatiōem: dedit doctrinā: dedit remiſſiōem pctōꝝ: accepit cōtumelias: mortē: crucē. Attulit nobis de illa regiōe bona: et in regiōe noſtra ip̄e ꝑtulit mala. Promiſit tn̄ nobis qd̓ ibi futuri ſimus: vn̄ venit: ⁊ ait: Pat̉ volo vt vbi egoſū ⁊ ip̄i ſint mecū. Tata p̄ceſſit dilectio: qꝛvbi nos eramꝰ: fuit nobiſcū: vbi ip̄e eſt erimus cū illo. Quid tibi ꝓmiſit deꝰ o hō mortalis? Quia victurꝰ es ī et̓nū. Nō credis?Crede. Plus eſt iā qd̓ fecit: qͣꝫ qd̓ ꝓmiſit.Quid fecit? Mortuꝰ ē ꝓ te. Quid ꝓmiſitUt viuas cū illo. Incredibiliꝰ ē qd̓ mortuus ē et̓nꝰ: qͣꝫ vt in etnū viuat mortalis. Iāqd̓ īcredibiliꝰ ē tenemꝰ. Si ꝓpt̓ hoīeꝫ mortuꝰ ē deꝰ: nō ē victurꝰ hō cū deo? Nō ē victurꝰ mortal̓ ī et̓nū ꝓpt̓ quē mortuꝰ ē qͥ viuit ī et̓nū? Sꝫ quō mortuꝰ ē deꝰ? Et vn̄ mortuuſ ē deꝰ? Et pōt mori deꝰ? Accepit ex te:vn̄ more̓t̉ ꝓ te. Nō poſſet mori: niſi caro: n̄poſſet mori: niſi mortale corpꝰ: Induit ſevbi more̓t̉ ꝓ te: īduet te vbi cū illo viuas.Ubi ſe niduit morte? In v̓ginitate mr̄is.Ubi te īduet vita? In eqͣlitatē pr̄is. Elegitſibi hͨ thalamū caſtū: vbi ꝯiūgeret̉ ſpōſusſpōſe. Uerbū caro factū ē: vt fieret caputeccl̓ie. Uerbū enī ip̄m nō ē parſ eccl̓ie: ſed