BſalmusCXLVII

1iam dicit ſibi bene eſt: procedit regula detheſauris dei: examinat liquidū: et qͥs gloriabitur caſtū ſe habere cor? Et quiſ gl̓iabitur mūdum ſe eſſe a peccato? Sꝫ qͥd dixitſcriptura: Iudiciuꝫ ſine miẜicordia ei quinō fecit miẜicordiā. Quātūcūqꝫ ꝓficias:ſꝑabis in miſericordia. Nam ſi iuſticia ſine miſericordia prolata fuerit: in quolibetquod damnet inueniet. Que nos conſolatur ſcriptura? Que hortat̉ ad miſericordiam faciendā: vt oīno crebreſcamus in erogando quod ampliꝰ habemꝰ. Multa aūtſuꝑflua habemꝰ: ſi nō niſi neceſſaria teneamus. Nā ſi inania queramꝰ: nihil ſufficit.Fr̄es q̄rite qd̓ ſufficit oꝑi dei: nō qd̓ ſufficitcupiditati veſtre. Cupiditas veſtra: nō eſtopus dei. Forma veſtra: corpꝰ veſtrū: aīaveſtra: hoc totū opus dei. Quere que ſufficiāt: et videbis qͣꝫ pauca ſint. Uidue ſuffecerūt duo minutā nūmi ad faciēdā miſericordiā: ſuffecerūt duo nūmi: ad emendūregnū dei. Ad veſtiēdos totiens venatores: qͥd ſufficit editori? Uidete qͥa nō ſolūpauca ſūt que vobis ſufficiāt: ſꝫ nec ip̄e deus ml̓ta a vobis q̄rit. Quere qͣꝫtū tibi dederit: ⁊ ex eo tolle qd̓ ſufficit. Cetera q̄ ſuꝑflua iacent: alioꝝ ſūt neceſſaria. Suꝑfluadiuitum: neceſſaria ſunt pauperum. Resaliene poſſidentur cum ſuꝑflua poſſidentur. Faciens ergo huiuſmodi miſericordias: et illā p̄cipue que gratis conſtat: dimitte ſicut dimittimꝰ: quo nō niſi caritatē erogas: que creſcit cū erogas: Faciēs ergo etferuens in ip̄is bonis oꝑbꝰ miſericordie:que iā bona oꝑa: vt iam diximus: tūc nonerūt neceſſaria: qꝛ nullus erit miſer in quēfacienda ſit miſericordia: expectabis ſecurus iudiciū: nō tā ſecurus de iuſticia tua:qͣꝫ ſecurus de miſericordia dei: qꝛ ⁊ tu miſericordiā p̄rogaſti. Iudiciū enī ſine miſericordia illi qͥ nō fecit miẜicordiā. Suꝑexaltat aūt inqͥt miſericordia iudiciū. Ne putētis fratres qꝛ tūc nō eſt iuſtꝰ qn̄ nr̄i nō miſeret̉: aut recedit a regula iuſticie ſue. Etcū damnat iuſtus eſt: ⁊ cū miſeret̉ iuſtꝰ eſt.Quid enī tam iuſtū qͣꝫ reddere miſericordiam p̄roganti? Quid tam iuſtuꝫ: qͣꝫ vt inqua mēſura mēſi fueritis: in ea remetieturvobis? Da egenti fratri. Cui fratri? Chriſto. Si gͦ quia fratri chriſto: ⁊ quia chriſtodeo: qͥ eſt ſuꝑ oīa benedictꝰ in ſecula: deusegere a te voluit: ⁊ tu manꝰ retrahis? Certeporrigis manū: ⁊ petis a deo. Audi ſcripturā: Nō ſit manꝰ tua porrecta ad accipi-

endū: et ad danduꝫ collecta. Erogari ſibivult deus ex illo qd̓ dedit. Quid enī dasqd̓ ille nō dedit? Quid enī habes qd̓ nō accepiſti? Aut vero non dico deo: ſꝫ cuilibetde tuo das aliqͥd? De illiꝰ das: qͥ iubet vtdes. Prerogator eſto nō inuaſor. Hec ergo faciens: ⁊ ſi bona hūilitate dicis: de illo oleo: ne forte nō ſufficiat nobis: intras⁊ claudit̉: audi apl̓m dicētē: Mihi aūt minimū ē vt a nob̓ dijudicer. Qn̄ aūt potesdijudicare cōſcīam meā? Qn̄ examīare qͦaīo facio: qͥcqͥd facio? Quātū pn̄t hoīes dealio iudicare? Pluſ hō vtiqꝫ ip̄e de ſe: ſꝫ deꝰplꝰ de hoīe qͣꝫ hō de ſe. Ergo talis ſi fuerꝭ intrabis: in quīqꝫ illis virginibuſ eris: ceterefatue excludent̉. Nā hoc habes in euāgelio. Claudetur oſtiū: ⁊ ſtabūt ⁊ clamabūt:aꝑi nobis: ⁊ nō aꝑiet̉. Qm̄ ꝯfirmauit vectes portarū tuaꝝ. Cōfirmauit inqͥt vectesportaꝝ tuaꝝ. Secura ſta: ſecura lauda ſine fine: lauda fortiter: clauſe ſūt porte tue:nō exit amicꝰ: nō intrat inimicꝰ. Cōfirmauit vectes portaꝝ tuaꝝ. Benedixitᶠ fili ⁊os tuos in te. Nō vagāt̉ foriſ: nō ꝑegriⁿnant̉: intꝰ gaudēt: intꝰ laudāt: intus bn̄dicunt̉: intꝰ nō ꝑturiūt: quia iā neminē pariunt. Filij ſūt: ſancti ſūt: iſti filij ſancti iā laudātes ⁊ gaudēteſ: ꝑturiti ⁊ parti ſūt matrecaritate: incluſi ſūt colligēte caritate. Audi caritatē ꝑturiētē illos: qua p̄ditꝰ Paulus apl̓us: non ſolū paternū: ſꝫ ⁊ maternūamorē ꝯgerēſ in filios: Filij mei inqͥt quositerū ꝑturio. Cū Paulꝰ eos ꝑturiebat: caritaſ eos ꝑturiebat. Cū caritas ꝑturiebat:dei ſpūs ꝑturiebat. Caritas enī dei diffuſaeſt ī cordibꝰ noſtris: ꝑ ſpiritūſāctū qͥ datꝰ ēnobis. Ergo colligat qͦs ꝑturiuit et peꝑit:Modo iā intꝰ filij ſūt: ſecuri ſūt. Uolarūtde nido timoris: volarūt in celeſtia: volarūt in eterna: iam nihil metuūt tꝑale. Benedixit filios tuos ī te: Quis? Qui poſuit fines tuos pacem: Quō exultatis omnes: Hāc amate fratres mei. Multum delectamur: quādo clamat de cordibus veſtris pacis dilectio. Quō nos delectauit? Nihil dixerā: nihil expoſuerā: verbum ꝓnunciaui: ⁊ exclamaſtis. Quid devobiſ clamauit? Dilectio pacꝭ: Quid oſtēdit oculis veſtris? Un̄ clamatis: ſi nō amatis? Unde amatis: ſi non videtis? Inuiſibilis eſt pax: Quis eſt oculus quo viſa eſtvt amaret̉? Neqꝫ enī acclamaret̉: niſi amaretur. Hec ſunt ſpectacula q̄ exhibet deusreruꝫ inuiſibiliū. Quāta pulchritudine in

27 2

Alia lr̄a.ffilijs tuis.