Druckschrift 
Aurelij Augustini tertia quinquagena (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

PſalmusCXLVII

Pſalmuson. Collaudamꝰ: laudamꝰ modo: ſedinter ſcādala: Multi quos nolumꝰ intrāt:ml̓ti ſi nolumꝰ exeūt. Ideo crebreſcūt ſcādala: Et qm̄ abūdauit iniquitas: ait veritas: refrigeſcit caritas multoꝝ: ꝓpter intrātes: quos dijudicare poſſumꝰ: et exeūtes quos tenere poſſumª. Quare hoc?Quia nōdum ꝑfectio: nōdum beatitudo.Quare hoc? Quia adhuc area: nōdū horreum. Tūc ergo qͥd: niſi vt timeas talealiqͥd futuruꝫ? Collauda enī hierl̓m dn̄m:lauda deū tuū ſyon: Qm̄ ꝯfirmauit vectes portarū tuaꝝ. Confirmauit: non dixitappoſuit tātū: ſed ꝯfirmauit vecteſ portaꝝtuaꝝ: Nemo exeat: nemo intret. Nēo exeat gaudemꝰ: nemo intret timemꝰ. Ne hoctimeas intraueris: dicit̉ tātūmō: eſto innumero virginū portar̄t oleū ſecū. Uirgines enī ille: aīas ſignificat. enī verequinqꝫ erant: ſꝫ in quīqꝫ illis milia ſūt. Innūero illo quinario milia intelligunt̉: nonfeminarū tātū: ſꝫ et viroꝝ: qꝛ vterqꝫ ſexusdicitur femina: quia eccleſia et vterqꝫ ſexus: hoc eſt eccleſia dicitur virgo. Deſpōſaui vos vni viro: virginē caſtā exhiberechriſto. Paucoꝝ ē v̓gnitas in carne: oīmdebet eſſe in corde. Uirginitas carnis: corpus in tactū: v̓ginitas cordis: fides incorrupta. Ergo dicit̉ virgo tota eccl̓ia: maſculino genere appellatur ppl̓us dei: vterqꝫſexus ppl̓us dei: et vnus ppl̓us: vnicꝰ populus: vna eccl̓ia: vna colūba: atqꝫ inhac v̓ginitate milia ſanctorū. Ergo quīqꝫvirgines oēs aīas intraturas in regnū deiſignificāt: non ſine cauſa quinario nūero:qm̄ quīqꝫ ſūt corꝑis ſenſus notiſſimi omnibus. Per quīqꝫ enī ianuaſ intrat aliqͥd corpus ad aīam: aut oculos intrat qd̓concupiſcas male: aut aures: aut olfactū: aut guſtū: aut contactū. Per hasquīqꝫ ianuas quiſqͥs admiſerit corruptionē: int̓ quīqꝫ v̓gines ꝯputat̉. Admittūt̉aūt corruptōes illicita deſideria. Quidaūt liceat liceat: pleni ſunt libri ſcripturaꝝ. Ergo opus eſt vt ſis in illis quinqꝫvirginibꝰ: timebis qd̓ dictū eſt: nemointret. Dicit̉ enī hoc: fiet hoc. Sed intraueris: nemo contra te claudet. Sꝫ te ingreſſo: claudētur porte hirl̓m: et firmabūt̉vectes portarū eius. Naꝫ ſi tu eſſe volueris aūt virgo corde: aut ſi virgo: interfatuas virgines: foris remanebis fruſtrapulſabis. Que ſūt fatue virgines? Et ipſequīqꝫ ſūt: quę niſi aīe habēt iſtā cōtinen

CXLVIItiam carnis: vt vitēt corruptelas ab oībꝰſenſibus veniētes: quos ſenſus enūeraui? Que vitēt veluti corruptiōes veniētesvndiqꝫ: et in cōſcientia gerūt bonū ſuūcorā oculis dei: ſed placere inde volūt hominibꝰ: et iudiciū ſequūt̉ alienū. Fauoresvulgi aucupāt̉: viles ſibi ſūt: ſpectatoribus eſſe care volūt: eis ſufficit ꝯſciētiaꝫmerito portāt oleū ſecū. Oleuꝫ aūt eſtipſa gl̓iatio: ꝓpter nitorē et ſplēdorē. Sedquid dicit apl̓s? Uide virgines ſapiētesportātes oleū ſecum. Opus aūt ſuū ꝓbetvnuſqͥſqꝫ: tūc in ſemetip̄o habebit gl̓iaꝫ:et ī altero. He ſūt aūt v̓gines ſapiētes.Stulte aūt accēdūt quidē lampades: videntur quidē lucere oꝑa eorū: ſed deficiētet extinguētur: qꝛ de oleo interiore paſcunt̉. Et dormiūt oēs tardante ſponſo: qꝛex vtroqꝫ genere hominum obdormiſcūtin mortē: et de illis fatuis: de his ſapientibus tardāte aduētu dn̄i: ituri in mortemiſtam corꝑalem et viſibilē: quā ſomni locoſcripturas ponere notū eſt oībus chriſtianis: cum diceret de egrotātibꝰ apl̓s: Propterea in vobis inqͥt multi infirmi egri:dormiūt ſufficiēter. Dormiūt inquit moriunt̉. Sed ecce venturus eſt ſpōſus: et oēsſurgēt: ſed oēs intrabūt. Deficiēt oꝑaſtultarū virginū habentiū oleū cōſcie: inuenient a quibus emant: qd̓ illis ſolebant vendere adulatores. Ab irridētibꝰenī dicitur: ab inuidentibus: ite emitevobis. Petierant enī ſtulte a ſapiētibuset dixerāt eis: date nobis oleum: qꝛ facesnoſtre extinguūt̉. Quid ille ſapiētes? Neforte ſufficiat nobis vobis: itē potiusad vēdētes et emite vobis. Hoc admonere erit: qͥd vob̓ ꝓſūt a quibꝰ emere ſoletis adulatiōem? Et eūt inqͥt: intrar̄t ille: clauſū ē oſtiū. eūt corde: talia cogitant: ſe ab illa intentiōe alienant: retro preterita ſua recordatur: eunt quaſi advendentes: et inueniūt tūc fauētes:inueniūt tūc laudātes a quibꝰ ſolebāt laudari: et quaſi excitari ad bona oꝑa: robore bone ꝯſciētie: ſed incitamēto linguealiene. Et illud qd̓ dictū ē: ne forte ſufficiat nobis vobiſ: magna ꝯſideratiōe hūilitatis dictū eſt. Oleum enī quod geſtamꝰin conſcientia: iudicum eſt noſtrum de nobiſmetip̄is quales ſumus: et difficile eſt vtde ſe quiſqꝫ perfecte iudicet. Fratres meiqͣꝫtumlibet homo proficiat: qͣꝫtūlibet ſe adinteriora extēdat: preterita obliuiſcatur: