NſalmusCXLVII
piditatibꝰ ſeculi. Iam vtiqꝫ illi vite nos p̄parauit apl̓s in verbis: que tūc etiam commemoraui: De cetero fratres tempꝰ breueeſt: reliquū eſt vt qui habent vxores tanqͣꝫno habentes ſint: ⁊ qͥ emūt tanqͣꝫ nō ementes: ⁊ qͥ gaudēt tāqͣꝫ nō gaudētes ⁊ qͥ flenttanqͣꝫ nō flentes: ⁊ qͥ vtunt̉ hoc mūdo tanqͣꝫ nō vtentes ſint: Preterit enī figura huius mūdi: volo vos ſine ſollicitudine eſſe.Qui gaudiū totū ſuū totamqꝫ felicitatemſuā cōſtituit in manducādo: bibēdo: vxorem ducēdo: emēdo: vendēdo: vtēdo mūdo iſto: ſine ſollicitudine eſt tal̓: Sed p̄terarcam ve illi a diluuio. Quiſqͥs auteꝫ ſiuemāducat: ſiue bibit: ſiue aliud qͥd agit: oīain gloriam dei facit: Et ſi aliqͣ triſticia ē derebꝰ ſecularibꝰ: ſic flet: vt intus in ſpe gaudeat: Et ſi aliqͣ leticia eſt ī rebꝰ ſecularibꝰſic gaudet: vt intus ſpūalit̓ timeat: nec donet ſe corrūpendū felicitati: nec cedat aduerſitati frangendū. Hoc eſt enī flere tāqͣꝫnon flentē: ⁊ gaudere tāqͣꝫ nō gaudenteꝫ.Quiſqͥs ⁊ ſi habꝫ vxorē eiꝰ infirmitati cōpatiens reddit nō exigit debitū: aut ſi propter ꝓpriam infirmitatē ducit vxorē: plangens potiꝰ: qꝛ ſine vxorē eſſe nō potuit: qͣꝫgaudēs qꝛ duxit: Quiſqͥs vēdit qd̓ nouitqꝛ ⁊ ſi maneret: beatū nō faceret: quiſquisqd̓ emit nouit: qꝛ tranſiet. Et de his omnibus ⁊ ſi abūdantibꝰ ⁊ ſi crrcūfluentibꝰ nōp̄ſumit: facitqꝫ ex eo qd̓ habꝫ miſericordiācū eo qͥ nō habet: vt ⁊ ip̄e accipiat ab illo qͥoīa hꝫ: Quiſqͥs talis ē: ſecurꝰ expectet dieꝫnouiſſimū: qꝛ nō eſt p̄ter arcā: iam inter ligͥimputribilia computat̉: ex qͥbꝰ arca fabricat̉. Non gͦ timeat venturū dn̄m: ſꝫ ſperet ⁊deſideret: Nō enī veniet ille ad inferēdaspenas: ſꝫ ad finiendas moleſtias. Hoc aūtſit deſideriū illius ciuitatis. Qd̓ ergo monuit euangeliū: implet̉ eiª ciuitatis deſiderio qd̓ pſalmꝰ cātat: Ita cōgruit euāgeliūhuic cantico: ⁊ quā ciuitatem pſalmus iſtecātat: audiamꝰ. Audiamꝰ ⁊ cātemus gaudium noſtrū: cū hoc audimꝰ canticum deinr̄i eſt. Nō enī tantū cantamꝰ qn̄ voce ⁊ labijs ſonamꝰ canticū. Eſt ⁊ canticū intus:qͥa ſūt ⁊ aures cuiuſdā intꝰ. Uoce cātamꝰ:vt nos excitemꝰ: corde cātemus: vt illi placeamiīs. Aggei ⁊ Zacharie pſalmꝰdicit̉. Aggeus ⁊ Zacharias ꝓphete fuerunt. Erant aūt ꝓphete iſti iam in captiuitate hieruſalē illiꝰ que ī terra portauit vmbram cuiuſdam celeſtis. In illiꝰ ergo ciuitatis captiuitate cum eſſent in babylonia:
CXLVIIꝓphetauerūt ꝓph̓e iſti reꝑationeꝫ hierl̓m:ꝓphetauerūt ciuitatem nouam ex reparatione veteris liberato populo a captiuitate. Agnoſcimꝰ ⁊ iſtam captiuitatē. Si vere agnoſcimus noſtram ꝑegrinationē. Inhoc enim mūdo: in his tribulationibꝰ ſecūli: in hac turba multiplici ſcandaloꝝ quodāmodo in captiuitate gemimꝰ: ſed erigemur: p̄nunciat̉ ciuitas noſtra noua equal̓futura. Nam ⁊ poſt iſtorū ꝓphetationeꝫ ⁊viſibilit̓ cōtingit vt totum explicaretur qd̓ad ꝑſoluendam imaginē ꝑtinebat. Reparata eſt hierl̓m poſt ſeptuaginta annos captiuitatis. Sic Hieremias propheta ſeptuaginta annis ſeptenario illo numeroomnem volubilitatem huiꝰ temꝑis ſignat.Septenario enim numero voluunt̉ dieshi: ſicut noſtis: idem abeūt: idem redeūt:Poſt ſeptuaginta ergo annos cū ꝓphetauit Hieremias reꝑari ciuitatem hieruſalē:factum eſt vt ⁊ ibi ſignificaret̉ imago futurorum. Significatū eſt nobis poſt omnemiſtam volubilitatem temꝑis: que ſeptenario numero voluit̉: futuram illā ciuitatemnoſtram iam in eternitate in vno die. In illa quippe habitatione tempus non voluitur: qꝛ habitator ibi non labit̉. Hoc cū viderent in ſpū ꝓphete: videbāt illam: dicebant de iſta. Sed hec dicebāt de iſta: quein illam ducerēt: ⁊ illa omīa que fiebāt ẜmtempus: ẜm corꝑales motiones: ẜm actushominū ſignā erāt ⁊ p̄nunciatiōes futurorum. Audiamus iam cantari ciuitatē illā:⁊ erigamur ad eam. Multū enim nob̓ eaꝫcōmendat ſpūs dei: infundēs nobis amorem illius: vt ei ſuſpiremꝰ: ⁊ in ꝑegrinatiōeingemiſcamꝰ: ⁊ ad illā venire deſideremꝰ:Amemus illā: ⁊ ip̄m amare ambulare eſt.Ecce amemus illam ex ore ſancto ⁊ ex oreꝓphetico ⁊ dei ſpū dicentis.¶ Expoſitio pſalmi.AſOllauda hieruſalem domi tevnum gregem oīm ciuiū vndiqꝫ collectorum ad illā ciuitatē. Uidēt gaudiuꝫ maſſepoſt trituras: poſt ventilationē iaꝫ miſſe inhorreū: nihil timētis: nihil laboris ⁊ moleſtie patiētis: ⁊ adhuc hic poſiti: ⁊ in ip̄a cōtritione ꝯuerſantes p̄mittunt gaudiū ſpei:⁊ anhelant in illam quaſi cōiungentes corda ſua angelis dei: ⁊ futuro illo populo ſecū in gaudio ꝑmanſuro. Collauda hierim
taua lr̄aLau