PſalmusCXLVII

Pſalmusꝑmoti pre magnitudīe timoris noſtri ⁊ veſtre vtilitatis īmorati ſumꝰ in eo quod nobis dominꝰ. diem nouiſſimū commendauit: cautoſqꝫ nos ⁊ vigilātes expectare voluit aduentū ſuum: terrēs etiā exemplo: nedamnaret iudicio: ſic futurū dicēs aduentum filij homīs: ſicut in diebꝰ Noe māducabāt: ⁊ bibebāt: emebāt: vendebāt: nubebāt: vxores ducebāt: donec introiret Noein arcam: ⁊ venit diluuiū ⁊ ꝑdidit omnes.Solliciti ergo ⁊ magno timore cōcuſſi: qͥsenim ſi credit nō timeat: in eo ſumꝰ quantūpotuimꝰ immorati: vt de veſtris moribusvitaqꝫ veſtra ⁊ omniū noſtrorū ẜmo ꝓduceret̉: quo poſſimꝰ illū diem nō ſolū ſecuriexpectare: ſed etiam deſiderare. Si enimamamꝰ chriſtū: vtiqꝫ aduentum eius deſiderare debemꝰ. Peruerſum enim eſt: ⁊ neſcio vtrū veruꝫ: quem diligis: timere ne veniat: Orare adueniat regnū tuū: ⁊ timere:ne exaudiaris. Unde aūt timor? Quia iudex venturꝰ eſt. Nunqͥd iniuſtꝰ? Nūquidmaliuolus? Nunqͥd inuidus? Nūquid poſtremo ab altero expectās noſſe cauſā tuā:ne forte ille quem inſtruxiſti: vel p̄uaricatione te decipiat: vel minori facultate deficiens innocentie tue bonū v̓bis demōſtrare mō nō poſſit? Nihil horū. Quis gͦ vēturus eſt? Quare non gaudes? Quis venturus eſt iudicare te: niſi qͥ venit iudicari propter te? Nō timeas accuſatorem de quo ipſe dixit: Princeps huiꝰ mūdi miſſus eſt foras. Nō timeas malū aduocatū: ille enī tibi modo aduocatus eſt: qͥ tunc iudex futurus eſt. Ille erit: ⁊ tu: ⁊ tua cā. Sermo cauſe tue: ⁊ teſtimoniū ꝯſciētie tue. Quiſqͥsfuturū iudicem times: p̄ſentem cōſcientiātuam mō corrige. Parū ne tibi eſt: ꝙ p̄terita non reqͥret? Sine reliquo ſpacio temporis tūc iudicabit: ſꝫ cū quanto ſpacio temporis modo p̄cipit. Tūc etiaꝫ corrigi nonlicebit: modo qͥs ꝓhibet? Hoc cū vehemēter cōmendaremꝰ dominico die: qꝛ reueraqꝛ ꝓpe hoc ſolum dicendū eſt: non parumtemꝑis effluxit ⁊ coacti ſumꝰ hūc pſalmuꝫſuſceptū ad tractandū in hunc diem differre. Modo ip̄e preſto eſt: intendamꝰ in eū:īmo in deum: qͥ hos ẜmones ꝑ miẜicordiāſuam in ſpūſancto diſpēſare dignatus eſt:ita vt ip̄e nouit expedire infirmitatibus noſtris. Quis enī eger conſiliū dare medicoaudet? Cū legeret̉ credo aut omēs aūt ml̓tos veſtrū animaduertiſſe ꝙ habeat aliqͦsv̓ſus ad qͦs aꝑiendos pulſandū eſt: maxi-

CXLVIImeqꝫ vbi ait. Qui dat niuē velut lanā: nebulam velut cinereꝫ ſpargit: qui mittit cryſtallū ſuum velut fruſta panis: in facieꝫ frigoris eius quis ſubſiſtet? His enim auditis quiſqͥs ea accipit ad litteram: oꝑa quidem diuina cogitauit. Quis enim dat niueꝫ: niſi deus? Et quis nebulaꝫ ſpargit: niſi deꝰ? Cryſtallū qͥs durat: niſi ip̄e deꝰ? Ethabent hec tria ſimilitudines cōgruas oppoſitas. Neqꝫ enim diſſimilis eſt lana niui: aut cinis nebule: aut fruſta panis cādido nitori: ⁊ candori cryſtalli. Eſt enim cryſtallū ſpecies quedam in modū vitri: ſꝫ cādidum eſt. Hoc autem genus traditur abeis: qui nouerūt vnde dubitare non debemus: qm̄ fideliſſima ſcriptura teſtimoniuꝫdicit. Tradit̉ enim cryſtallū durata ꝑ multos annos: ⁊ nō reſoluta niue ita ꝯgelaſcere: vt reſolutio non facilis ſit. Niues p̄terite hyemis facile diſſoluit eſtas adueniēs.Nō enim eis ad cōfirmandā duriciam acceſſit annoſitas. Ubi aūt niues multe perannos ml̓tos ſuꝑ inuicem miſſe fuerint: etcopia ſua violentiaꝫ eſtatis euicerint: noneſtatis vniꝰ: ſꝫ multarū p̄ſerti in his t̓re ꝑtibꝰ: id eſt in aquilonia plaga: vbi nec eſtate ſol ꝑferuētiſſimꝰ inuenit̉: ip̄a diuturna etannoſa duriciā reddit hanc ſpēm: que cryſtallum dicit̉. Intēdat caritas vr̄a. Quideſt gͦ cryſtallū? Nix eſt glacie durata ꝑ multos annos: ita vt a ſole vl̓ igne facile diſſolui nō poſſit. Hoc ꝓpterea aliqͣꝫto diutiusexpoſuimꝰ: qꝛ multi ignorāt: nec illi qͥ hͦ forte norūt de re quam nouerūt: oneroſuꝫ debent hr̄e ẜmonem adhibitū: nō ꝓpter ſe: ſꝫꝓpter eos qͥ non nouerūt. Hec gͦ cū audiſtis ꝑſonante lectore: nō dubito vos diuerſa cogitaſſe: dixiſſe aliquos: ⁊ verū dixiſſemagna opera dn̄i. Un̄ ꝑticula q̄dam commemorata eſt: ⁊ ip̄a terrena: ⁊ ꝓpe oībꝰ annis nota: quō ningat deꝰ: quomō nebulāſpargat: quō etiam cryſtallū ſolidet: aliosdixiſſe ſibi. Putas ne ſine cauſa iſta ī ſcripturis poſita ſunt: aut vere hoc totum hn̄tqd̓ ſonat?. Nō nobis aliqͥd innuit nix iſta:⁊ lanā nebula ⁊ cinis cryſtallꝰ ⁊ panis? Sꝫqͣre ſic ſcriptura loqͥ voluit ꝑ quedā qͣſi caligines ſimilitudinū? Ꝙͣto meliꝰ aꝑtiꝰ loq̄retur? Quare vel q̄ro vel heſito qͥd ſibi illav̓ba exigāt? Quare ī audiēdo vel laboro?Quare pleꝝqꝫ audito pſalmo indoctꝰ abſcedo? Hoc ē qd̓ paulo ante dixi: patere tecurari ita ſanandus es. Multum ſuperbus et preceps eſt eger: qui et medicum