Pſal musCX LIIII
Pſal museſſe qd̓ debeo. In ipſo chirographo habesꝓmiſſū vnicū filiū: cui nō peꝑci: ſed ꝓ vobis oībꝰ tradidi eū: Iā cōputa in redͥditꝭ:lege chirographū. Promiſi ibi ꝑ filiū meūpignꝰ ſpūſſancti me daturū: cōputa redditū. Promiſi ibi ſanguinē: ⁊ coronas martyꝝ glorioſiſſimoꝝ: cōputa redditū: admoneat te maſſa debiti mei. Sꝫ hec gloria martyrum vt redderet̉ tibi ꝓmiſſa in chirographo: vbi ſcriptū eſt: Propter te mortificamur tota die: vt hoc redderet̉: Fremuerūtgētes ⁊ ppl̓i meditati ſūt inaniā: Aſtiterūtreges terre: ⁊ pͥncipes cōuenerūt ī vnū aduerſus dn̄m ⁊ aduerſus chriſtū eiꝰ. Principes cōuenerūt in vnū: ꝯſpirātes aduerſus chriſtianos. Quid? Ipſoꝝ regū fideꝫ:Nōne ⁊ p̄miſi ī chirographo: ⁊ reddidi ineffectu? Attēde vbi ꝓmiſi: Adorabūt euꝫoēs reges terre: oēs gentes ſeruiēt illi. Ingrate legis debitū: cernis redditū: nō credis ꝓmiſſum? Lege aliud in chirographomeo: Qm̄ fremuerūt gētes: qm̄ īimici meidixerūt mala mihi: hoc eſt chriſto: qn̄ moriet̉ ⁊ peribit nomē eius. Qm̄ hec oīa fecerūt atqꝫ dixerūt: lege qd̓ ꝓmiſi: cui me ſoluendo obſtrinxi. Preualebit dn̄s aduerſus eos: ⁊ exterminabit oēs deos gentiumterre: ⁊ adorabūt eum vnuſquiſqꝫ de locoſuo. Nēpe iā p̄ualuit: exterminauit oēs deos gentiū terre. Nōne ⁊ hoc facit: ⁊ hͦ reddit? An̄ oculos oīm ponit ſolutionē debitoꝝ ſuorū. Quedā reddidit ſub maioribꝰnoſtris q̄ nos nō vidimus: quedā reddidittꝑibus noſtris q̄ illi nō viderūt. Per omnes generatiōes reddidit q̄ ſcripta ſunt: etquid: reſtat nō ei credituris: His oībꝰ redditis: quid reſtat? Ecce feciſti rationē: tātareddidit: Nunquid ꝓpter pauca reſiduainfidelis eſt factꝰ? Abſit. Quare? Quia fidelis dn̄s in verbis ſuis: ⁊ ſctūs in oībusoꝑibꝰ ſuis. Cōfirmat dn̄s oēsᶠ decidetes: Sed ijs oēs decidentes? Om̄snō oīno decidentes: ſed mō qͦdā decidentes. Etem̄ multi decidūt ab eo: multi autēdecidūt a cogitationibꝰ ſuis. Si habebātmalas cogitatiōes decidūt ab eis: ⁊ cōfirmat dn̄s oēs decidētes. Qui aliquid amittūt in iſto ſeculo ⁊ ſancti ſunt: veluti exhonorant̉ in iſto ſeculo: Ex diuitibꝰ fiūt pauperes: ex honoratis fiunt abiecti: ⁊ tn̄ ſancti dei ſunt: tanqͣꝫ decidētes ſunt. Sed cōfirmat dn̄s oēs decidētes. Septies em̄ cadix iuſtus ⁊ reſurgit: impij aūt infirmabuntur in malis. Qn̄ mala accidūt īpijs infir-
CXL.mant̉ ibi. Qn̄ mala accidūt iuſtis: ꝯfirmatdn̄s oēs decidētes. Deciderat Iob a gloria pͥſtine lucis tꝑaliuꝫ rerū quibꝰ nitebat:ad tp̄us deciderat a gloria domꝰ ſue. Uultis noſſe quātū deciderat?. In ſtercore fedebat: ⁊ cōfirmauit dn̄s decidentē. Quātū ꝯfirmauit? Ut ⁊ in ip̄o graui vulnere qͦꝑ totū corpus ꝑcuſſus erat reſpōderet vxori tēptanti qua ſolā ſibi diabolus reliq̄ratadiutricē: Locuta es tanqͣꝫ vna ex inſipiētibus mulieribꝰ: ſi bona ꝑcepimus de manudn̄i mala nō ſuſtineamus? Quō cōfirmauerat decidentē? Confirmat dn̄s oēs decidentes. Cū ceciderit inquit iuſtus nō conturbabit̉: qm̄ dn̄s cōfirmat manuꝫ eiꝰ. Eterigit oēs eliſos. Oēs ad ſe ꝑtinētes.Nā deꝰ ſuperbis reſiſtit. Oculi oīmin te ſperantˣ: ⁊ tu das eſcāᶠ illis inſopportunitate. Prorſus tāqͣꝫ reficiēsˡegrotū in opportunitate qn̄ debet acciperetūc das: ⁊ qd̓ debes hoc das. Itaqꝫ aliqn̄deſiderat̉ ab illo ⁊ nō dat: nouit horā dandi qͥ curat. Quare iſta dico fratres? Ne qͥsqn̄ forte nō fuerit exauditꝰ aliqͥd iuſtū petens a deo: nā qn̄ iniuſtū aliqͥd petit in penā ſuā exaudit̉: ſed aliquid iniuſtū nō petēs ſi forte nō fuerit exauditꝰ: nō minuaturanimo nō deficiat: expectēt oculi eius adeſcā quaꝫ ille dat in opportunitate: Qn̄ nōdat: Iō non dat̉ ne obſit qd̓ dat. Neqꝫ em̄aliqͥd īiuſtū petebat Apl̓s: qn̄ rogabat vtauferretur ab eo ſtimulus carnis angelꝰ ſathane: a quo colaphizabat̉: ⁊ tn̄ rogauit etnō accepit: qꝛ tempꝰ adhuc erat exercēdeinfirmitatis: nō eſce opportunitatis. Sufficit inquit tibi gratia mea: nā virtus in infirmitate ꝑficit̉. Petijt Iob tēptandū diabolus ⁊ accepit. Attēdite fr̄eſ mei magnū myſteriū diſcēdū: repetendū: tenēdū aīo: nūqͣꝫ obliuiſcēdū ꝓpter abūdantiā tēptationū in iſto ſeculo. Quid dicā? Reuera cōparādus Apl̓us diabolo? Apl̓us rogat etnō accipit: diabolꝰ petit ⁊ accipit. Si nonaccipit Apl̓s ꝓpter ꝑfectionē ſuā: accepitdiabolus ad dānationē ſuaꝫ. Deniqꝫ ipſeIob accepit ſanitatē in opportunitate: Dilatꝰ ē em̄ vt ꝓbaret̉: ⁊ diu ſedit ī puluere: ⁊multa dixit: et rogabat deū vt auferrent̉ abeo iſta: ⁊ deꝰ nō auferebat. Citiꝰ diaboluꝫexaudiuit ad eū tēptandū: qͣꝫ ip̄m Iob adſanandū. Diſcite gͦ nō murmurare aduerſus deū: ⁊ qn̄ nō exaudimini: ne deficiat invobis qd̓ ſupra ſcriptū eſt: Per ſingulosdies bn̄dicā te. Ip̄e filius: ip̄e vnicꝰ patris
Alia lr̄aAlleuat.f qui corruūt.
Alia lr̄a.t dn̄e. fitꝑe opp