PſalmusCXLIIII.
Pſalmuscam dominū in omni tempore ſemper lauseius in ore meo. Breue myſteriū eſt ſcilicꝫvt noueris euꝫ miſericorditer dare cū dat:miſericorditer auferre cum tollit: nec te credas a miſericordia eius derelinqui qui tibiaut blandit̉ dando: ne deficias: aut corripit exultantē: ne pereas. Siue ergo in eiusdonis: ſiue ī eius flagellis: lauda eū. Lausflagellantis medicina ē vulneris. Per ſingulos inquit dies benedicā te. Prorſus ꝑſingulos dies fratres benedicite: omninoquicquid acciderit: benedicite deū. Etenīne accidat aliquid qd̓ ferre nō poteſtis: ip̄efacit. Ideo cū timore debes eſſe: qn̄ tibi bn̄eſt: neqꝫ te ad hoc parare quaſi nunqͣꝫ tempteris. Si em̄ nunqͣꝫ temptaris: nunqͣꝫ ꝓbaris. Nōne meliꝰ ē temptari ⁊ ꝓbari qͣꝫ nōtemptatū r̄probari? Et laudabo nometuum in ſeculum ⁊ in ſeculū ſeculi.s ¶ Magnus dn̄s ⁊ laudabilisᶠ valdeꝫ Quātū dicturus erat: que verba queſiturus: quātam cōceptioneē cōcluſit ī vnovalde? Cogita quātū vis. Qn̄ aūt p̄t cogitari qͥ capi nō poteſt? Laudabilis ē valde.Et magnitudinis eius nō eſt finis.Ideo dixit valde: qꝛ magnitudinis eiꝰ nōē finis: ne forte incipias velle laudare: ⁊ putes te laudando poſſe finire: cuiꝰ magnitudo finem nō poteſt habere. Noli ergo te putare eū cuiꝰ magnitudinis finis nō eſt ſufficienter poſſe laudare. Nōne gͦ melius ē vtquō ip̄e nō finit̉: nec laus ip̄ius finiat̉? Illiꝰmagnitudo ſine fine eſt: ⁊ tua laudatio ſinefine ſit. De magnitudine eius quid dictumeſt? Magnitudinis eius nō ē finis. De tualaude quid? Laudabo nomē tuū in ſeculū⁊ in ſeculū ſeculi. Ergo ſicut eius magnitudinis nō ē finis: ſic tue laudis nō erit finis.Non em̄ cum mortuus fueris in hac carnedeſines laudare dn̄m. Dictū eſt quidē: nōmortui laudabūt te domine: ſed illi de quibus dicit̉: Amortuo velut qui nō ſit peritcōfeſſio: nō illi de quibꝰ dixit: Qui credit īme licet moriat̉ viuet: qꝛ deus Abraā: deIſaacͣ: ⁊ deus Iacob: nō eſt mortuorū ſedviuorū. Si em̄ nunqͣꝫ niſi ip̄ius eris: nunqͣꝫlaudē ip̄ius tacebis. Timere poteris nedūhic viuis ip̄ius ſis: ⁊ cū mortuus fueris nōip̄ius ſis: Audi apoſtoluꝫ promittentē tibiſecuritatē: ſiue viuimꝰ dn̄o viuimꝰ: ſiue morimur dn̄o morimur: ſiue ergo viuimꝰ ſiuemorimur dn̄i ſumus. Et vnde factuꝫ eſt vteius ſis ⁊ mortuus? Quia p̄cio ſui ſanguīste redemit ⁊ mortuus: Quomō ꝑdit ſeruū
mortuū: cuiꝰ mors ē preciū tuū? Ideo cumdixiſſet: Siue viuimꝰ: ſiue morimur dn̄i ſumus: vt oſtēderet ip̄m p̄ciū. Ad hoc em̄ inquit chriſtus mortuꝰ ē: vt ⁊ viuoꝝ ⁊ mortuorū dominet̉. Uerūtamē qꝛ magnitudiniseius nō ē finis: ⁊ eū quē nō capimꝰ laudaredebemꝰ. Si em̄ capimꝰ: magnitudinis eiꝰ ēfinis: ſi aūt magnitudinis eius nō eſt finis:capere ex eo aliquid poſſumꝰ: deū tn̄ totuꝫcapere nō poſſumꝰ: tanqͣꝫ deficiētes in eiusmagnitudine: vt reficiamur eiꝰ bonitate: adoꝑa reſpiciamꝰ: ⁊ de oꝑibꝰ laudemꝰ oꝑantem: de cōditis conditorē: de creatura creatorē. Uideamus que hic fecerit: que nobisnota ſunt: que nobis nanifeſta ſunt. Illiusem̄ īmenſa bonitas ⁊ intermīabilis magnitudo quāta alia fecit: que nos nō nouimꝰQn̄ quidē aciē oculoꝝ noſtroꝝ vſqꝫ ad celum extendimꝰ: ⁊ a ſole: ⁊ a luna: ⁊ a ſtellisrurſus reuocamꝰ ad terrā: et hoc totū ſpaciū eſt vbi vagat̉ acies noſtra. Ultra celosqͥs extendit vel aciē mentis nō dicam carnis? Ergo quātū nota ſunt nobis oꝑa eiuslaudemꝰ eum ꝑ oꝑa eius. Inuiſibila enimeius a ꝯſtitutiōe mūdi ꝑ ea q̄ facta ſunt intellecta cōſpiciunt̉. ¶ Generatio ⁊ generatioᶠ laudabit oꝑa tua: Omīs generatio generatio laudabit oꝑa tua. Forteem̄ oīs generatio dicta eſt generatio ⁊ generatio. Nō em̄ tādiu dicturꝰ erat generatio⁊ generatio: qͣꝫdiu finiret numerū oīm generationū: ſed repetitio loquētis in infinitū miſit animū cogitātis. Ecce iſta generatio que nūc in carne̓ ē trāſitura hinc: ſic̄ venit laudat oꝑa dei: et illa que ſuccedēti cedit: laudabit vtiqꝫ opera dei: ⁊ poſt illā eritalia: ⁊ vſqꝫ in finē ſeculi qͣꝫ multe generationes. Hoc ſignificās: ait: generatio ⁊ generatio laudabit oꝑa tua. An forte duas qͣſdā generatiōes inſinuare voluit iſta repetitiōe? Sumꝰ em̄ in iſta generatione filij dei:erimus in illa generatiōe filij reſurrectiōis.Appellauit ſcriptura filios reſurrectionis:ip̄aꝫ reſurrectionē regenerationē vocauit.In regeneratiōe inqͥt cū ſederit filiꝰ homīsī maieſtate ſua. Itē in alio loco: Nō em̄ nubent neqꝫ vxores ducēt cū ſint filij reſurrectiōis. Ergo generatio ⁊ genertio laudabitoꝑa tua. Laudamꝰ nūc oꝑa dn̄i cum ī hacmortalitate viuimꝰ: Et ſi laudamꝰ ꝯpediti.quō laudabimꝰ coronati? Ergo hͦ nunc attēdamꝰ ī hac generatiōe oꝑa dn̄i: ī cuiꝰ laude dr̄: Generatio ⁊ generatio laudabit oꝑatua: qm̄ magnitudinis tue nō ē finis. Oꝑa
Alia lr̄.limis.
Alia lr̄aflaudabūt.