PſalmusCXXXVII
tribulationis ambulauero. Si ambulauero in medio tribulationis viuificabis me.Ue ridentibꝰ: beati lugētes. Si ambulauero in medio tribulationis: viuificabis me.a. Suꝑ iram inimicorū mēorū extē21diſti manu tuaꝫ: ⁊ ſaluum me fecitdextera tua. Seuiant inimici: qͥd pn̄t facere inimici? Pecuniaꝫ tollere: expoliare:ꝓſcribere: in exiliū mittere: doloribꝰ tormētiſqꝫ cruciare: ad poſtremū ſi ꝑmiſſi fuerint⁊ occidere. Nūquid ampliꝰ; Tu aūt ſuperirā inimicorū extendiſti manū tuā. Superid qd̓ mihi poſſunt facere inimici extendiſti tu manū tuam. Nō em̄ inimici poſſuntme ſeꝑare a te. Tu aūt āpliuſ vindicas: qꝛadhuc differs me. Suꝑ irā īimicoꝝ meoꝝextendiſti manū tuā. Seuiat quātū pōt inimicus: nō me ſeparat a deo. Tu aūt dn̄eadhuc me nō recipis: adhuc me in ꝑegrinatione cōteris: adhuc gaudiū dulcedinēqꝫ tuā nō prebes: nōdū inebriaſti ab vbertate domus tue: ⁊ torrēte voluptatꝭ tue nōdum potaſti. Apud te em̄ eſt fons vite: etin lumine tuo videbimus lumē. Sed eccededi pͥmitias ſpiritus: ⁊ credidi in te: ⁊ ſeruio mente legi dei: tn̄ in nobiſmetipſis adhuc ingemiſcimus: adoptionē expectātesredemptionē corporis noſtri. Hanc vitaꝫnobis peccātibus dedit deus: vbi etiā neceſſe eſt vt cōteratur Adā in ſudore ⁊ labore vultus ſui: cū terra ei tribulos ⁊ ſpinasparit. Nūquid aliquis inimicꝰ plus potuit ꝓcurare? Suꝑ iram inimicorū meoꝝ extendiſti manū tuū: ſed tn̄ nō ad deſperationē. Sequit̉ em̄. Et ſaluū me fecit dexteratua. Poteſt ⁊ ſic intelligi: ſuꝑ iraꝫ inimicorū meoꝝ extendiſti manū tuam. Iraſcebātur inimici: vindicaſti me de inimicꝭ. Peccator videbit ⁊ iraſcetur: dentibꝰ ſuis fredet ⁊ tabeſcet. Ubi ſunt qui dicebāt: Pereat nomē chriſtianoꝝ de terra? Certe autmoriūtur: aut cōuertuntur. Ergo ſuꝑ iraꝫinimicoꝝ extēdiſti manū tuā. Ꝙdiu diceret̉ qd̓ ſcriptū eſt: Inimici mei dixerūt mala mihi qn̄ moriet̉ ⁊ ꝑibit nomē eiꝰ: qn̄ delebitur nomē chriſtianorū de terra? Cū dicūtiſta: partim crediderunt: partim perierūt:pauci timidi remanſerūt. Quāta ira inimicorū ſeuiebat qn̄ ſanguis martyrū fundebat̉? Quō ſe putabāt nomen chriſtianū delere de terra? Suꝑ iram inimicoꝝ extendiſti manū tuā: ⁊ ſaluū me fecit dextera tua.Ecce illi qui martyres ꝑſequebantur: memorias martyrum inquirunt: aut vbi ado-
CXXXVIIrant: aut vbi ſe inebriant: querūt tn̄: Suꝑiram inimicorū extendiſti manū tuaꝫ: ⁊ ſaluum me fecit dextera tua. Scd̓m deſideriūſaluum me fac dextera tua. Eſt quedā ſalꝰin dextera tua: nā ē altera ſalus in ſiniſtra.Salus tꝑalis ⁊ carnalis a ſiniſtra eſt: ſaluſeterna cū angelis in dextera eſt. Ideo iamin ipſa īmortalitate poſitꝰ chriſtus: diciturſedere ad dexterā dei. Nō em̄ deus habetin ſeipſo dexterā aūt ſiniſtram: ſed dexteradei dicit̉ felicitas illa: que qm̄ oculis oſtendi nō p̄t: tale nomen accepit. Hec dexteratua ſaluū me fecit: nō ſcd̓m ſalutē tꝑalem.Nā Criſpina occiſa eſt: ſed nunqͥd deſeruit illā deus? Nō illam fecit ſaluam in ſiniſtra: ſed fecit in dextera. Machabei quātatormēta ꝑpeſſi ſunt? Tres aūt pueri in medijs ignibus deambulādo laudauerūt deum. Illoꝝ ſalus in dextera: iſtoꝝ etiā in ſiniſtra. Aliqn̄ ergo nō ſaluat in ſiniſtra ſanctos ſuos: ſed ſꝑ ſaluat in dextera: Impios aūt plerūqꝫ ſaluat in ſiniſtra: nō ſaluatin dextera. Nā illi qui ꝑſequebātur Criſpinā: ſani erāt in corꝑe. Illa occiſa eſt: illi viuūt. Illorū ſalus in ſiniſtra eſt: illiꝰ in dextera. Et ſaluū me fec̄ dextera tua. Dn̄eretribuēs ꝓ me: Ego nō retribuo: retribuēs ꝓ me. Seuiāt inimici quātū libet:tu retribuēs qd̓ ego nō poſſum. Dn̄e retribuēs ꝓ me. In ip̄o capite noſtro attēdite.Reliquit em̄ nob̓ exēplū vt ſequamur veſtigia eiꝰ: Qui peccatū nō fecit: nec inuentus ē dolus in ore eiꝰ: qͥ cū malediceret̉ nōmaledicebat dicēs: Dn̄e retribuēs ꝓ me.Cū iudicaret̉ nō cōminabat̉: ſed comēdabat ſę ille iniuſte iudicāti. Quid eſt dn̄e retribuēs ꝓ me? Ego inqͥt nō quero gloriammeā: eſt qͥ q̄rat ⁊ iudicet. Nō voſmetipſosiudicātes cariſſimi Apl̓us dicit: ſed datelocū ire. Scriptū eſt em̄: Mihi vindictā ⁊ego retribuā dicit dn̄s. Dn̄e retribueſ prome. Eſt hic aliꝰ intellectꝰ nō negligēdus. ⁊forte magis eligēdus. Dn̄e xp̄e retribuesꝓ me. Ego em̄ ſi reddā rapui: tu qd̓ nō rapuiſti ſoluiſti. Dn̄e retribuēs ꝓ me. Uideillū retribuentē ꝓ nobis. Uenerūt qui tributū exigerēt: Exigebāt tributū didrachmas: id ē duas drachmas ī vno hoīe. Uētū eſt ad dn̄m vt ſolueret tributū: īmo nonad ipſum ſed ad diſcipulos: ⁊ dictū eſt adillos: Magiſter veſter nō ſoluit tributum.Illi retulerunt ad dn̄m. Et ille: Reges terre a quibꝰ exigunt tributuꝫ: a filijs ſuis: anab alienis? Reſpōderūt: ab alienis. Ergo
Alia lr̄oEt
AliDoretri