SalmusCTXTVI

FSi redimimur: captiui eramuſ. Quis nosredemit? Chriſtus. Aquo nos redemit? Adiabolo. Diabolus ergo ⁊ angeli eius captiuos nos duxerūt: nec ducerent niſi cōſentiētes. Nos ducti ſumꝰ captiui: Captiuatores noſtri dixi qui ſint: Ip̄i ſunt etiā latrones vulnerātes illum viatorē qui deſcēdit ab hieruſalē ī hiericho: quē ſautiatū ſemiuiuū reliquerūt. Hūc ille cuſtos noſter:id eſt ſamaritanus: Samaritanus em̄ cuſtos interp̄tatur: cui obiectū eſt a iudeis: ⁊dictū: None verū dicimus: qꝛ ſamaritanꝰes ⁊ demoniū habes: ⁊ ille obiectorū duorum vnū reſpuit ⁊ vnū tenuit: Ego inquitdemoniū nō habeo: nō aūt dixit: ego nō ſūſamaritanꝰ. Si em̄ ille ſamaritanꝰ nō cuſtodierit: vtiqꝫ perimus. Samaritanꝰ gͦ tranſiens vidit ſauciatū ⁊ vulneratū derelictūa latronibus: ⁊ ſicut noſtis collegit. Sicutem̄ aliqui latronū noīe ponūtur qui nobisplagas peccatorū inflixerūt: iam ꝑ noſtrecaptiuitatis cōſentionē: ſic ⁊ captiuatoresnoſtri ipſi dicūtur. Iſti ergo qui captiuosduxerūt nos diabolus ⁊ angeli eius: quādo nos duxerūt? Et q̄ nos interrogauerūtverba canticoꝝ? Quid ergo? Intelligimꝰquecūqꝫ: qꝛ cū tales nos interrogant in qͥbus diabolus operat̉: intelligendus eſt ipſe nos interrogare qui in eis operat̉. Apoſtolus dicit: Et vos cū eſſetis mortui in delictis ⁊ peccatis veſtris cū viueretis in illis ſcd̓m ſeculū mundi huius: ſcd̓m principem poteſtatis aeris huius: ſpiritꝰ qui tūcoperabatur in filijs diffidentie: in quibꝰ etnos inquit aliqn̄ cōuerſati ſumus. Oſtendit ſe redemptū de babylonia ⁊ cepiſſe iāexire: ſed tn̄ adhuc quid dicit? Quia cū hoſtibus noſtrꝭ ꝯfligimus: ⁊ ne iraſcamur hominibus qui nob ingerūt ꝑſecutiones: tulit intentionē noſtram Apoſtolus ab odiohominum ⁊ direxit in luctam quorundamſpirituū quos nō videmus: ⁊ cū ipſis confligimus. Ait em̄. Non eſt nobis colluctatio aduerſus carnē ⁊ ſanguinem: id eſt aduerſus homines quos videtis: a quibꝰ mala videmini pati: qui vobis importāt ꝑſecutiones: nam pro ipſis orare precepti ſumus. Nō eſt nobis inquit colluctatio aduerſus carnem ⁊ ſanguinē: id eſt aduerſushomines: ſed aduerſus pͥncipes ⁊ poteſtates: ⁊ rectores mundi tenebraruꝫ harum.Quid dixit mūdi? Dilectoꝝ mūdi. Quosdixit dilectores mundi hos appellauit ⁊ tenebras: id eſt iniquos: ſceleratos: infide-

CTXTVIles: peccatores: Quibus iaꝫ credentibusgratulatur hoc modo vt dicat: Fuiſtis em̄aliquādo tenebre: nūc aūt lux in domino.Ergo cōſtituit nos luctam habere cū illisprincipibus: ipſi nos duxerunt captiuos.Quomō aūt diabolus intrauit in cor Iude vt traderet dominū: nō autem intraretniſi ille locum daret: ſic multi mali homimines de media babylonia per deſideriacarnalia ⁊ illicita locum dando diabolo ⁊angelis eius in cordibꝰ ſuis: vt in illis ⁊ deillis operetur: aliquādo interrogant nos ⁊dicūt nobis: Exponite nobis rationē. Pagani pleriqꝫ dicūt iſta nobis: Exponite nobis rationē quare venit chriſtus: et quid ꝓfuit chriſtꝰ generi humano? Nōne ex quovenit chriſtus: peiora ſunt in rebus humanis qͣꝫ fuerunt antea: ⁊ feliciores tunc erātres humane qͣꝫ modo? Dicant nobis chriſtiani: quid boni attulit chriſtus vnde feliciores putent res humanas qꝛ venit chriſtus? Uides em̄ ſi theatra ⁊ amphitheatra⁊ circi ſtarent incolumēs: ſi nihil caderet d̓babylonia: ſi vbertas eſſet circūfluentiumvoluptatū hominibꝰ cantaturis ⁊ ſaltaturis ad turpia cantica: ſi libido ſcortantiuꝫ⁊ meretricantiū haberet quietem ⁊ ſecuritatem: ſi nō timeret famē in domo ſua quiclamat vt pāthomini veſcant̉: Si hec omnia ſine labe: ſine ꝑturbatione aliqua fluerent: et eſſet ſecuritas magna nugarū: felicia eſſent tempora: ⁊ magnā felicitatē rebhumanis chriſtus attuliſſet. Quia vero cedūtur iniquitates: vt extirpata cupiditateplantetur caritas hieruſaleꝫ: qꝛ miſcenturamaritudines vite temporali: vt eternā deſideretur: qꝛ erudiūtur in flagellis homīespaternā accipientes diſciplinā: ne iudiciariam inueniat ſententiā: nihil boni attulitchriſtus: ⁊ labores attulit chriſtus: ⁊ incipis dicere homini: quāta bona facit chriſt⁊ non accipit. Proponis em̄ illi eos qui faciunt quod mō audiſtis in euāgelio: vendūt omnia ſua: ⁊ dāt pauperibꝰ vt habeāttheſauꝝ in celis ⁊ ſequātur dominū: dicisillis: ecce quod attulit chriſtꝰ. Ꝙͣ multi faciūt iſta vt diſtribuāt res ſuas egenis: ⁊ fiunt pauperes: nō neceſſitate: ſed volūtateſequētes deū: ſperantes regnū celoꝝ. Irrident iſti quaſi ſtultos talia inquiunt bonaattulit chriſtus: vt perdat homo res ſuas:⁊ cū dat egenis remaneat egenꝰ? Quid ergo facies? Bona chriſti non capis. Aliusem̄ te impleuit qui aduerſarius eſt chriſto:

20 4