PſalmusCXXXII.
Iplus agunt: ⁊ plus adminiſtrāt: et plus adeos pendet res familiaris ampla: difficile ēvt nō plura peccata cōtrahant. Et de illisdictū eſt: Quia facilius eſt intrare camelūꝑ foramē acus: qͣꝫ diuitem in regnū celoꝝ.Et cum cōtriſtati eſſent diſcipuli ꝓ illis dequibus iam deſperabāt: cōſolatus eſt eosdominꝰ dicens: Que homībus impoſſibilia ſunt: deo facilia ſunt. Quō aūt illud facile facit deus? Audi apoſtolū: ſi nō negligas qd̓ p̄cepit. Precipe inqͥt diuitibꝰ huiꝰſeculi nō ſuꝑbe ſapere. Inuenis em̄ pauperem ſuꝑbientē: diuitem humilē: chriſtianūbene conſideratū: qꝛ illa oīa p̄tereunt ⁊ preterfluūt: quia nihil attulit in hunc mūduꝫ:nihil poteſt de mūdo auferre: cogitantemquēadmodū diues ille qui ardebat in flāma apud inferos guttam ſibi diſtillari de digito deſiderauit eius qui micas de mēſa eiconcupierat. Cogitantes iſta faciūt: qd̓ aitapl̓us: Neqꝫ ſperare in incerto diuitiarū: ſꝫin deo viuo qui preſtat nobis oīa abūdanter ad fruendū. Diuites ſint inqͥt in oꝑibuſbonis: facile tribuāt: cōmunicēt: theſaurizent. Et qͥd inde illis lucri? Theſaurizēt ſibi fundamentū bonū in futurū: vt apprehēdant verā vitā. Ecce que aſſumet̉ de molēdino. Qualis aūt diues ille erat qui induebat̉ purpura ⁊ byſſo: et epulabat̉ quotidieſplendide: ⁊ iacentē ad ianuā ſuam pauperem cōtemnebat? Relinquet̉: quia de molendino vna aſſumetur ⁊ vna relinquetur.Sic dicit ⁊ Ezechiel de tribus perſonis: inquibus non abſurde tria hec genera intelligimus. Cum miſerit dominus gladiumin terra: et ſi fuerint in medio eorum Noe:Daniel et Iob: non liberabunt filios neqꝫfilias: ſed ipſi ſoli ſalui erunt. Iam illi olimliberati ſunt. Sed in iſtis tribus hominibus: tria genera quedam ſignificauit. Noeſignificat rectores eccleſie: quia ip̄e arcā indiluuio gubernauit. Daniel autem vitamquietam elegit in celibatū ſeruire deo: id ēvxorem nō querens: Erat vir ſanctꝰ ī deſiderijs celeſtibus vitam gerens: temptatꝰī multis: ⁊ inuētus aurū obriſum. Ꝙ quietus erat: qui ⁊ int̓ leones ſecurꝰ erat? Ergoin nomine Danielis qui etiam vir deſideriorū eſt appellatus: ſed vtiqꝫ caſtorū atqꝫſanctorum: ſignificant̉ ſerui dei: de quibusdicit̉: Ecce qͣꝫ bonum et qͣꝫ iocūdum habitare fratres in vnū. In nomīe Iob: ſignificatur vna illa de molendino que aſſumet̉.bat em̄ vxorem: habebat filios: ha-
A2xII.bebat multas diuitias: ⁊ tam multa habebat in iſto ſeculo: vt diabolus hoc eī obijceret: quia nō gratis: ſed ꝓpter ea que acceperat colebat deum. Hoc obiecit aduerſariſancto viro: ⁊ in temptatiōibes ſuis probatus eſt qͣꝫ gratis Iob coleret deum: ⁊ nō ꝓpter illa que acceꝑat: ſed ꝓpter eum qͥ dederat. Amiſſis itaqꝫ omnib repentina afflictione ⁊ temptatione: amiſſa hereditate:amiſſis heredibꝰ: ſola cōiuge ſibi relicta nōad cōſolationē: ſed ad temptationē: ait qd̓noſtis: Dn̄s dedit: dn̄s abſtulit: ſicut dominō placuit ita factū eſt: ſit nomē domini benedictū. Impletū eſt in eo qd̓ quotidie cātamus: ſi et moribꝰ conſonemꝰ: Benedicādominū in omni tempore ſemꝑ laus eius īore meo. Ergo in iſtis tribus nomībꝰ ſignificata ſūt tria genera hominū: et ī illis tribrurſus ī euāgelio que cōmemoraui. Quidergo dicunt illi: qui nobis de nomīe monachorū infultant? Fortaſſe dicturi ſunt: noſtri nō vocant̉ circūcelliones: vos illos itaappellatis cōtumelioſo nomine: nam noseos ita non vocamꝰ. Dicant quid eos vocent: ⁊ audietis: Agoniſticos eos vocant.Fatemur ⁊ nos honeſto nomine: ſi ⁊ res cōueniret. Sed interim illud videat ſanctitas veſtra: qui nobis dicunt: oſtendite vbiſcriptū ſit nomē monachorū: oſtendāt vbiſcriptum ſit nomen agoniſticoruꝫ. Sic eosappellamus inquiūt ꝓpter agonem: Certātem̄: ⁊ dicit apl̓us: Tertamē bonuꝫ certaui:Quia ſunt qui certāt aduerſus diabolū etp̄ualēt: milites chriſti agoniſtici appellant̉.Utinā gͦ milites chriſti eſſent: ⁊ nō militesdiaboli: a qͥbꝰ plꝰ timet̉ deo laudes qͣꝫ fremitꝰ leoniſ. Hi etiā inſultare nob̓ audēt: qꝛfrēs cū vidēt hoīes: deo gr̄as dicūt. Quidē imqͥunt: deo gr̄as? Ita ne ſurdꝰ es: vt neſcias qͥd ſit deo gratias? Qui dicit: deo gratias: gratias agit deo. Uide ſi nō debet frater deo gratias agere: qn̄ videt fratrē ſuuꝫ.Non em̄ non eſt locus gratulationis: qn̄ ſeinuicem vident qͥ habitant in chriſto? Et tn̄vos: deo gratias noſtrū: ridetis. Deo laudes veſtrum: plorant homines. Sed certeredditis rationē de nomīe: quare appellatis agoniſticos. Ita fiat vt appellatis. Itafiat: oīno fauemꝰ. Preſtet dominꝰ vt illi cotra diabolū certent: ⁊ nō cōtra chriſtū cuiꝰꝑſequūtur eccleſiā: tamē qꝛ certāt: dicetisagoniſticos: et inueniſtis vnde appelletis:qꝛ dixit apoſtolꝰ: Bonū certamē certaui.Quare gͦ ⁊ nos nō appellemus monachos