Pſali. ſcꝫ
CXX.X.I.
Pſali. ſcꝫipſis nō eſt p̄ſumendū: hūiliat ſe deo: facitinde bene: ita cor ipſiꝰ erigitur ad deuꝫ: vtnouerit quia nō ſolū nihil illi ꝓſunt diuitieip̄e: ſed ⁊ impediūt pedes ip̄iꝰ: niſi ille regat⁊ ille ſubueniat: ⁊ nūerat̉ inter pauꝑes quiſaturātur panibuſ: Inuenis aliū mendicūinflatū: aut ideo nō inflatū: quia nihil habet: querētem tameꝫ vn̄ inflet̉: nō attenditdeus facultatē ſed cupiditatē: ⁊ iudicat eūſcd̓m cupiditatē quā inhiat rebus tꝑalibꝰ:nō ſcd̓m facultatē quā nō ei contigit adipiſci. Unde em̄ de diuitib: dicit apl̓s. Diuitibus huiꝰ ſeculi p̄cipę nō ſuꝑbe ſapere: neqꝫſperare ī incerto diuitiaꝝ: ſed in deo viuo:qui nobis p̄ſtat omnia abundanter ad fruendū. Quid ergo faciunt de diuitijs ſuis.Sequit̉ ⁊ dicit: Diuites ſint in oꝑibus bonis: facile tribuant cōmunicēt. Et vide qͥahic pauꝑes ſūt: theſaurizent inqͥt ſibi fundamentū bonū in futurū: vt apprehendantveram vitam. Cū apprehēderint: tunc erūtdiuites. Quādo aūt non eā adhuc habēt:nouerint ſe pauꝑes. Ita fit vt omnes hūiles ſancto corde ⁊ in caritate germana cōſtitutos: quicquid habuerint ī hoc ſeculo:inter pauperes ſuos numeret deus: quosſaturat panibus. ¶ Sacerdotes eiusinduam ſalutari: ⁊ ſancti eius exultatione exultabunt. Iam ī fine pſalmiſumus: paululum aduertat caritas veſtra.Sacerdotes eius induam ſalutari: ⁊ ſanctieius exultatiōe exultabūt. Quis eſt ſalutaris noſter: niſi chriſtꝰ noſter? Quid ē ergo:ſacerdotes eius induā ſalutari? Quotqͦt inchriſto baptizati eſtis: chriſtū induiſtis. Etſancti eius exultatiōe exultabūt. Un̄ exultabūt? Un̄? Exultatiōe: qꝛ induti ſūt ſalutari. Nō in ſe em̄ lux facti ſunt: ſed ī domino:nā erāt an̄ tenebre: Et ideo ſb̓iecit. Ibiſuſcitabo cornu Dauid? Ut de chriſtopreſumat̉: Ip̄a erit altitudo Dauid. Cornū em̄ ſignificat altitudinē. Et qualē altitudinē? Non carnalem. Ideo oīa oſſa carneinuoluta ſunt: cornu excedit carnē. Altitudo ſpūalis cornu eſt. Que autem altitudoſpūalis eſt: niſi de chriſto p̄ſumere: nō dicecere: Ego facio: ego baptizo: ſed hic eſt quibaptizat? Ibi ē cornu dauid: Et vt noueritꝭ: qꝛ ibi ē cornu dauid: attēdite qͥd ſequat̉.Paraui lucernaꝫ chriſto meo. Queē lucerna? Iam noſtis dn̄i verba de Ioh̓e.Ille erat lucerna ardēs ⁊ lucens. Et qͥd aitIoh̓es: Hic eſt qͥ baptizāt. In hͦ gͦ exultabūt ſcī: in hͦ exultabūt ſacerdotes: qꝛ omne
CXX.X.I.qd̓ ip̄oꝝ bonū eſt: nō ē ip̄oꝝ ſꝫ illiꝰ: Et qꝛ illehabēt poteſtatē baptizandi. ſecurꝰ acceditad templū eius omnis qͥ accipit baptiſmū:quia nō homīs: ſed illiꝰ eſt in quo excitatūeſt cornu Dauid. Suꝑ ip̄m aūt efflorebit ſanctificatio mea. Suꝑ quē? Suˡper chriſtū meū. Chriſto em̄ meo: cum dicit: vox eſt patris qui dicit: Uiduā eius benedicens benedica: ⁊ pauꝑes eius ſaturabo panibꝰ. Sacerdotes eius induā ſalutari: ⁊ ſancti eius exultatōe exultabunt. Quidicit: Ibi ſuſcitabo cornu Dauid deus ē.Ip̄e dicit: Paraui lucernā chriſto meo: qꝛ⁊ chriſtus noſter eſt: ⁊ chriſtus patriſ. Chriſtus noſter eſt: cum ſaluat nos: ⁊ regit nos:quomō ⁊ dn̄s noſter eſt: filius autē patris:chriſtus aūt ⁊ noſter ⁊ patris. Nam ſi patris chriſtꝰ n̄ eſſet: nō diceret̉ ſuꝑiꝰ: Propt̓Dauid ſeruū tuū ne auertas faciem chriſtitui. Super ip̄m autē efflorebit ſanctificatiomea. Suꝑ chriſtū āt floret: Nemo hoīm ſibi illā aſſumat: qꝛ ip̄e ſanctificat: alioqͥn nōerit verū: Suꝑ ip̄m autē florebit ſanctificatio mea. Gl̓ia ſanctificatiōis florebit. Sanctificatio ergo chriſti ī ip̄o chriſto: poteſtasſanctificatiōis dei in chriſto. Florebit eniꝫꝙ dixit: ad gloriā vult ꝑtinere. Qn̄ em̄ florent arbores: tūc pulchre ſūt. Ergo ſanctificatio in baptiſmo. Un̄ floret ⁊ claret? Un̄ceſſit mūdꝰ huic pl̓chritudini? Quia ī chriſto floret. Nam pone illam in hominis poteſtate: quō floret? quando omnis caro fenū: ⁊ oīs claritas carnis vt flos feni¶ Explicit Tractatus de psͣ. Cxxxi.Incipit Tractatus de psͣ. CxxxII.Expoſitio pſalmi.ſed valde eſt nomīatus. ¶ EcceSalmus breuis eſt ⁊ valde notus:qꝫbonum ⁊ qͣꝫ iocūdum: habitare fratres in vnū. Ita ſonus iſtedulcis eſt: vt ⁊ qͥ pſalteriū neiciūt: ip̄m verſum cantēt. Tā dulcis eſt: qͣꝫ dulcis ē caritas: q̄ facit frēs habitare ī vnū. Et h̓ quidēfrēs nō indiget interp̄tatōe: aut expoſitiōe:qͣꝫ bonū ⁊ qͣꝫ iocūdū ſit habitare in vnum.Sꝫ ea q̄ ſequūt̉ habēt̉ aliqͥd qd̓ pulſanubꝰaꝑiat̉. Uerūtn̄ vt ab iſto v̓ſu deſcēdat nobis intellectꝰ vniuerſe texture pſalmi: hocprimū etiā atqꝫ etiā cōſideremꝰ: vtrū de omnibꝰ chriſtianis dictū ſit: qͣꝫ bonū ⁊ qͣꝫ iocūdū ſit habitare fratres ī vnū: An aliqui ſintcerti atqꝫ ꝑfecti qͥ habitāt ī vnū: nec ad oēsꝑtineat iſta bn̄dictio: ſed ad quoſdā a quibus tamē deſcendat ad ceteros. Iſta enim
Alia lr̄.Illuc ꝓducā
Alia lr̄a.f Inimiinduā-