FſalmusCXLLI.
IHic habitabo quoniāᶠ p̄elegi eaꝫ.Uiduam eius benedicens benedicam: ⁊ pauperes eius ſaturabopanibus. Omnis anima que ītelligit ſedeſertam omni auxilio: niſi ſoliꝰ dei: viduaeſt. Quomō em̄ apoſtolꝰ deſcribit viduā?Que aūt vere vidua eſt ⁊ deſolata: ſperaiuit in dominū. Agebat autē de iſtis viduisquas omnes dicimus in eccleſia. Dixeratautē: que in delicijs agit viuens mortua ē⁊ nō illam numerauit inter viduas. Deſcribēs autē viduas ⁊ ſanctas: quid ait? Queautē vere vidua eſt et deſolata: ſperauit indomino: ⁊ ꝑſiſtit in p̄cibus et obſecratiōibꝰnocte ac die. Ibi ſubiecit. Quę autē in delicijs agit: viuens mortua eſt. Unde ergovidua? Quia nō habet auxilium aliunde:niſi ſolius dei. Ille que habent viros: quaſi ſuꝑbiunt de auxilio virorū. Deſerte vident̉ vidue: ⁊ robuſtius eſt auxiliū earum.Ergo tota eccleſia vna vidua eſt: ſiue in viris: ſiue in feminis: ſiue in cōiugatis: ſiue inmaritatis feminis: ſiue in adoleſcētibꝰ: ſiuein ſenibus: ſiue in virginibus: Oīs eccleſiavna vidua eſt: deſerta in hoc ſeculo: ſi ſentit illud: ſi nouit viduitatē ſuam. Tunc em̄auxiliū preſto eſt illi: Nōne agnoſcitis iſtāviduam in euāgelio fratres mei: cum diceret dominꝰ: oportere ſemꝑ orare ⁊ non deficere? Erat quidā iudex in ciuitate dixit: qͥnec deū timebat: nec homīes reuerebat̉: etinterpellabat eum quedaꝫ vidua quotidie⁊ dicebat: Uidica me de aduerſario meo: ⁊interpellando quotidie vidua fregit illum.Ait enim ipſe iudex apud ſe: qui nec deumtimebat: nec homines reuerebat̉: Et ſi deūnon timeo: nec homīes erubeſco: vel ꝓptertediū quod mihi facit iſta vidua vindicabo eam. Si audiuit iudex malus viduamne tedium pateret̉: deus non audit eccleſiāquā hortat̉ vt deprecet̉? Itē pauperes eiusſaturabo panibꝰ. Quid eſt fratres? Simuſpauꝑes ⁊ tunc ſaturabimur. Multi p̄ſumētes d̓ ſeculo: ⁊ ſuꝑbi chriſtiani ſunt: adorātchriſtū: ſed nō ſaturant̉. Saturati em̄ ſunt:⁊ abūdant in ſuꝑbia ſua. De talibus dicit̉:Opprobriū eis qui abundant et deſpectioſuꝑbis. Iſti abūdant: et ideo manducant:ſed non ſaturant̉. Et quid de illis dictū eſtin pſalmo? Manducauerūt ⁊ adorauerūtomnes diuites terre. Adorant chriſtū: venerant̉ chriſtū: ſupplicant chriſto: ſed nō ſaiurantur ſapientia ⁊ iuſticia ip̄ius. QuareQuia nō ſunt pauꝑes. Pauꝑes aūt: id eſt
CXLLI.humiles corde: quāto plus eſuriunt: tantoplus manducāt. Tanto aūt plus eſuriunt:quanto a ſeculo inanes ſunt. Qui plenuseſt? quicquid illi daturus es reſpuit: qꝛ plenus eſt. Da mihi eſurientē: dā mihi de qͥbdictū ē: Beati qͥ eſuriūt ⁊ ſitiūt iuſticiā: qm̄ip̄i ſaturabunt̉. Et erūt hi pauꝑes de qͥbusmō dicit: Et pauꝑes eiꝰ ſaturabo panibꝰ:qꝛ ⁊ ī ip̄o pſalmo vbi dictū ē: Māducauer̄t⁊ adorauerūt oēs diuites terre: dictū ē illic⁊ de pauꝑibꝰ: ⁊ ꝓrſus eo mō qͦ ⁊ ī iſto pſalmo: Edent pauꝑes ⁊ ſaturabunt̉: ⁊ laudabūt dn̄m qͥ requirūt eū. Ubi dictū ē: Manducauerūt ⁊ adorauerūt oēs diuites terre:Ibi dictū eſt: Edēt pauꝑes ⁊ ſaturabunt̉.Quare qn̄ diuites dicti ſunt adoraſſe: ſaturati nō dicti ſunt: qn̄ aūt pauꝑes dicti ſūt:ſaturati dicti ſunt? Et vnde ſaturati? Hecſaturitas fratres qͣlis eſt? Deus ip̄e eſt panis: Paniſ vt lac fieret deſcēdit ad t̓rā: ⁊ aitſuis: Ego ſuꝫ panis viuꝰ qͥ de celo deſcēdi.Ideo illic ī pſalmo: Edēt pauꝑes ⁊ ſaturabunt̉. De quo ſaturabunt̉? Audi quid ſequit̉: Et laudabūt dn̄m qui requirūt eum.Eſtote gͦ pauꝑes: eſtotē in mēbris illiꝰ vidue: non ſit auxiliū veſtrū niſi in vno deo.Pecunia nihil ē: nō inde auxiliū habebitꝭ.Multi ꝓpt̓ pecuniā p̄cipitati ſūt: multi ꝓpt̓pecunia ꝑierūt: multi ꝓpter pecuniā multāqͣſiti ſt̓ a raptoribꝰ. Tuti eēt: ſi nō haberētqͣre q̄rerent̉. Multi de amicꝭ potētioribꝰ p̄ſūpſerint: ceciderūt illi de qͥbꝰ p̄ſumpſerūt:⁊ inuoluerūt eos qͥ de ſe p̄ſumpſerāt. Reſpicite exempla generis hūani. Quid magnū eſt quod vobis dicitur? Nō ſolum deſcripturis ea loquimur: legite ea in orbe terrarū: attendite nō p̄ſumere de pecunia: deamico homīe: de honore ⁊ iactantia ſeculi.Tolle iſta oīa: ſed habes illa. Age deo gratias ſi cōtemnis illa: Si autē inflaris inde:noli attēdere qn̄ eris p̄da hoīm: iā diabolop̄da es. Si aūt de his rebꝰ nō p̄ſumpſeris:eris ī mēbrꝭ illiꝰ vidue q̄ ē eccl̓ia: de qͥ dictūē: Uiduā eiꝰ bn̄dicēs bn̄dicā: eris ⁊ pauꝑ:de qͥbꝰ dictū ē: Et pauꝑes eiª ſaturabo panibꝰ. Aliqn̄ autē qd̓ nō eſt p̄termittēdū dice̓:Inuenis pauꝑē ſuꝑbū: ⁊ diuitē hūilē: qͦtidie patimur tales. Audis pauꝑē qͣſi gemētē ſub diuite: ⁊ qn̄ potētior pͥmit diues: tūcillū hūilē vides: aliqn̄ nec tūc: ſꝫ et tūc ſuꝑbum: vn̄ vides qͥd eſſet: ſi aliqͥd hr̄et. Ergopauꝑ dei in aīo eſt: nō in ſeculo. Proceditaliqn̄ hō hn̄s plenā domuꝫ: vberes terras:multa p̄dia: multū auri ⁊ argēti: nouit: qꝛ ī
Alalr̄ᵍf elegi.alla lr̄appt.