PſalmusCXXVI

lite deficere. In lachrymis ſemīatꝭ: in gaudio metetꝭ. Quid enī fr̄es mei? Ipſe agricola qn̄ ꝓcedit cū aratro et portat ſemen:nōne aliquādo frigidus eſt ventꝰ: ⁊ imberdeterret: attendit celum: videt triſtē diem:tremit frigore: ⁊ tamē ꝓcedit ⁊ ſeminat: Timet em̄ ne cū triſtē dieꝫ attēdit: ⁊ expectatdiē letū: ne tēpus trāſeat: ⁊ non inueniatqd̓ metat. Nolite differre fratres mei: ſeminate ī hyeme: ſeminate bona oꝑa: ⁊ cū ploratis: quia qͥ ſemināt in lachrymis: in gaumētent. Mittūt ſemina ſua: bonā volūtatem et bona oꝑa. ¶ Euntes ibāt et flebant: mittentes ſemina ſua. Quareflebant? Quia inter miſeros erāt: et miſerierāt. Meliꝰ ē fratres mei: vt nullus ſit miſer: qͣꝫ vt tu facias miſericordiaꝫ. Qui enīvt faciatꝭ miſericordiā optat eſſe miſeros:crudelem habet miſericordiā. Quō ſi medicuſ: vt exerceret artē ſuā: optaret eē multos egrotos: crudelis medicina eſſet. Melius eſt vt oēs ſani ſint: qͣꝫ vt exerceat̉ arsmedici: Melius eſt ergo vt oēs beati regnēt in illa patria: qͣꝫ vt ſint quibꝰ impēdat̉miſericordia. Tamē qͣꝫdiu ſūt qͥbꝰ impendatur miſericordia: nō deficiamus in iſtaerūna mittere ſemina. Et ſi cum fletu ſeminamus: tn̄ cū gaudio metemꝰ. In illa enīreſurrectiōe mortuoꝝ recipiet qͥſqꝫ manipulos ſuos: id eſt fructū ſeminis: coronaꝫgaudioꝝ et exultatōis. Tūc erit triūphusletantiū: ⁊ ip̄i morti inſultātiū: ī qua gemebatur. Tūc dicēt morti: Ubi ē mors con.a. tentio tua? Ubi ē mors aculeꝰ tuꝰ. Sediū quare iā gaudent? Quiaʳ portant macū nipulos ſuos: Quia eūtes ibant et flebat: mittētes ſemina ſua. Quare mittētesſemina ſua? Quare aūt hoc? Quia qui ſemināt in lachrymis in gaudio mētent.Sto pſalmo exhortati vos fuerimus: maxime ad faciendā miſericordiā: quia hinc aſcēdit̉: ⁊ videtꝭquia ille cātat canticū graduū qͥ aſcendit.Memētote: nolite amare deſcēdere: ⁊ nōaſcēdere: ſed ⁊ de aſcēſiōe cogitate. Quiaqui deſcendebat de hieruſalē in hiericho:incidit in latrones. Nō deſcēderet: et nonincideret in latrones. Iam ergo Adā deſcendit et incidit in latrones. Oēs enī nosAdam ſumꝰ: ſed trāſijt ſacerdos et ꝯtempſit: tranſijt leuiteſ ⁊ cōtēpſit: qꝛ lex ſanarenō potuit: Trāſijt ſamaritanus qͥdā: id eſtdn̄s noſter Ieſus chriſtꝰ. Illi enī dictū ē.Nōne verū dicimus qꝛ ſamaritanꝰ es ⁊ de

moniū habes? Ille aūt non dixit: nō ſumſamaritanus: ſed dixit: ego demoniū nonhabeo. Samaritanꝰ enī interp̄tat̉ cuſtos.Si diceret: nō ſum ſamaritanꝰ: diceret nōſum cuſtos. Et quis alius cuſtodiret? Deinde ponēs ſimilitudinē: trāſijt ſamaritanus ⁊ fecit cū illo miſericordiā ſicut ſcitis.Iacebat aūt in via vulneratꝰ: qꝛ deſcēdit.Trāſiens ſamaritanus non nos cōtēpſit:curauit nos: leuauit in iumentum in carneſua: ꝑduxit ad ſtabulū: id ē ad eccl̓iam: cōmēdauit ſtabulario: id ē apl̓o: dedit duosdenarios vn̄ curaret̉. Caritatē dei ⁊ caritatē ꝓximi: In his duobꝰ enī p̄ceptꝭ tota lexpendet ⁊ ꝓphete. Dixit aūt ſtabulario. Siqͥd āpliꝰ erogaueris in redeūdo reddā tibi. Ampliꝰ erogauit apl̓us: quia cū oībusapl̓is ꝑmiſſū eſſet: vt acciꝑent tāqͣꝫ militeschriſti ſtipendia a ꝓuīcialibus chriſti: illemanibus ſuis laborauit: et annonas ſuasꝓuincialibꝰ donauit. Oīa facta ſūt: ſi deſcendimꝰ ⁊ vulnerati ſumꝰ: aſcēdamus cātemus et ꝓficiamus vt ꝑueniamus.¶ Explicit Tractatꝰ de psͣ. Cxxv.Incipit Tractatꝰ de psͣ. CXXVI.Ater omnia cantica quibꝰ eſt titulus cāticū graduū. Iſte pſalmusaliquid amplius in titulo accepitquod additū eſt Salomonis. Sic enī prenotatur. ¶ Canticū graduum Salomonis. Itaqꝫ fecit nos intentos inuſitatior titulus ceteris. Ut q̄ramꝰ quare ſit additū Salomonis: Nam qͥd ſit canticū graduum: non opus eſt ſepe repetere. Plura enim hinc dicta ſunt: quia cātat: aſcendentis vox in affectu pietatis et caritatis:ad illam ſuꝑnā hieruſalē: cui ſuſpiramus:qͣꝫdiu ꝑegrinamur: ⁊ vbi letabimur cū a peregrinatiōe redierimꝰ. Aſcēdit ad hāc oīsqui ꝓficit: cadit ab hac omnis qui deficit.Nec pedibꝰ aſcēdere queras: nec pedibuſte deſcēdere putes: Amādo deū aſcēdis:amādo ſeculū cadis. Sūt ergo iſta cāticaamātiū ⁊ qͦdaꝫ ſancto deſiderio flagrātiū.Ardēt qui iſta cantant ex corde: quoꝝ etiam cor ardens inuenit̉ in moribus: in bona cōuerſatiōe: in oꝑibꝰ ſcd̓m p̄cepta dei:in cōtemptu tꝑaliū: in caritate eternoruꝫ.Sed quare ſit additū Salomonis: qͣꝫtumin ſpirauerit dn̄s dicā caritati veſtre. Salomon erat tempore ſuo filiꝰ Dauid: magnus ille ꝑ quē ſancta precepta et ſalubriamonita: ⁊ diuina ſacramēta ſpirituſſanctꝰin diuinis litteris oꝑtus eſt. Nam ip̄e Sa-

16 2

Alia lr̄a.entes auient cu