PſalmusXXV

Pſalmusna. Oꝑa miſericordie ſemnia noſtra ſunt.De quibus ſeminibꝰ ait apl̓s: Bonū aūtfacientes nō deficiamus: temꝑe enī ꝓpriometemus infatigabiles. Itaqꝫ dum tempꝰhabemus oꝑemur bonū ad oēs: maximeaūt ad domeſticos fidei. Loquēs itaqꝫ deipſis elemoſynis quid ait? Hoc aūt dico.Qui parce ſeminat ꝑce ⁊ metet. Ergo quimultū ſeminat ml̓tū mētet: Qui ꝑce ſeminat parce et metet: et qͥ nihil ſeminat nihilmētet. Quare deſideratꝭ latos fūdos: vbimulta ſemina ſeminetis? Latior vobis nōeſt vbi ſeminetis: qͣꝫ chriſtus qui in ſe voluit ſeminari. Terra veſtra eccl̓ia eſt: ſeminate qͣꝫtū poteſtꝭ. Sed parū habes vndefacias: Habes volūtateꝫ. Quō nihil eſſetquod habes: ſi nō adeſſet bona volūtas:ſic et quia nō habes: noli eſſe triſtis ſi eſt tibi bona volūtas. Quid enī ſeminas? Miſericordiā. Et qͥd metiſ? Pacē. Nūqͥd aūtdixerūt āgeli: Pax diuitibꝰ hoībꝰ in terra?Sed pax in terra hoībꝰ bone volūtatꝭ Invidua magna volūtas. In Zacheo magna voluntas: in Zacheo caritas magna.Suſcepit dn̄m hoſpitio: gaudēs ſuſcepit:et dimidiū pr̄imonij ſui pauꝑibꝰ ꝓmiſit ſedaturū: et ſi cui aliqͥd abſtulerat: qͣdruplūreddituꝝ: vt ītelligaſ ꝓpterea ſibi eū tenuiſſe dimidiū: non vt haberet quod poſſideret: ſꝫ vt haberet vn̄ debita redderet. Magna volūtas: Multū dedit: multū ſeminauit. Ergo vidua illa que duo minuta miſitparum ſeminauit? Immo tantum qͣꝫtumZacheus. Minores enī facultates ferebat: ſed parem volūtatem habebat. Miſitduo minuta de tanta voluntate: de quātaZacheus dimidiū patrimonij ſui. Si attēdas quid deder̄t: diuerſa inuenies. Si attēdas vn̄ deder̄t: paris īuenies. Quicqͥdhabuit illa dedit: et quod habuit dedit ille.Fac aliquē non habere vel duos nūmos:Eſt aliqͥd vilius qd̓ ſeminemꝰ: vt metamillaꝫ meſſem: Eſt. Calicē aque frigide quidederit diſcipulo: nō ꝑdet mercedem ſuā.Calix aque frigide non duobꝰ nūmis: ſedgratis conſtat. Tamen aliqn̄ ſic gratis cōſtat vt habeat illū alius: ⁊ aliuſ nō habeat.Si ergo ille qͥ illū habet: dederit illi qui nōhabet: tantū dedit ſi de plena caritate dedit quod dedit: tantū dedit qͣꝫtū illa ī duobus nūmis: qͣꝫtū Zacheus in dimidio rerum ſuarū. Nō enī ſine cauſa addidit: calicem frigide: vt pauꝑem oſtenderet. Ideodixit: calicem aque frigide: ne quis vel in-

XXVde cauſaret̉ ꝙ lignū nō habuerit vn̄ calefaceret aquā. Caliceꝫ aque frigide qui dederit vni ex minimis: nō perdet mercedemſuam. Quid ſi nec hoc habeat? Securusſit. Et ſi nec hoc habet: pax in terra hoībꝰbone volūtatis: tantū illud timeat ne habeat ⁊ nō faciat. Si enī habet et non facit:intus gelauit: nondū ſoluta ſūt peccatagieius: ſicut torrētes ī auſtro: qͥa volūtas frida ē. Quid valēt tāta bona q̄ poſſidemꝰ.Accedit voluntas: feruēs iā ſoluta caloreauſtri: et ſi nihil habebat totū illi cōputat̉.Quāta ſibi p̄ſtant mēdici: intēdat caritasveſtra quō fiat elemoſyna. Certe mendiciſunt: in quos facis elemoſynam: mendiciegent. Attēditꝭ forte fratres veſtros: ſi aliquo egēt: tribuitꝭ: ſi ē in vobis chriſtꝰ etiāexteris. Sed ſi illi ſunt mēdici: qui ꝓfeſſionem habent petendi in erūna: et ip̄i habētquod ſibi p̄ſtent inuicem: non illos deſeruit deus vnde ꝓbētur: quia faciūt elemoſynas. Iſte non pōt ambulare: qui poteſtambulare pedeſ ſuos accōmodat claudo.Qui videt: oculos ſuoſ accōmodat ceco.Et qui iuueīs ē ⁊ ſanꝰ: vires ſuas accōmodat vl̓ ſeni vl̓ egroto: ⁊ portat illū. Ille indiget: ille diues ē. Aliqn̄ ⁊ diues īueīt̉ pauper: et a pauꝑe preſtat̉ illi aliqͥd. Uenit neſcio quis ad flumē: tanto delicatior: quātoditior: tranſire nō pōt. Si nudatis mēbristrāſierit: frigeſcet: egrotabit: moriet̉. Accedit pauꝑ exercitatiore corꝑe: traijcit diuitē: elemoſynā fecit ī diuitē. Ergo nolite eoſtantū putare pauꝑes qui nō habēt pecuniam. In quo quiſqꝫ pauꝑ ē: ibi illū vide:quia forte tu in eo diues es in quo ille pauper eſt: et habes vnde accōmodes. Fortemēbra tua accōmodas: ⁊ plus eſt qͣꝫ ſi pecuniā accōmodares. Conſilio indiget: tuplenus es conſilio: In cōſilio ille pauper:tu diues es. Ecce nec laboras nec aliquidꝑdis: das conſiliū ⁊ p̄ſtitiſti elemoſynam.Modo fratres mei cū loqͥmur quaſi pauperes ad nos eſtis: ⁊ qꝛ nobis deꝰ dignatꝰeſt dare: damus inde vobiſ: ⁊ omnes ab illo accepimus qui ſolus eſt diues. Sic ſe gͦtenet corpꝰ chriſti: mēbra ſocia ſic cōpingunt̉ et adunātur in caritate et in vinculopacis: cū quiſqꝫ id quod p̄ſtat ei qͥ nō habet ī eo qd̓ habet diueſē: ī eo qd̓ ille nō habet pauꝑ ē. Sic vos diligite: ſic vos amate. Nolite ad vos ſolos attēdere: ſed attedite indigētes circa vos. Sed quia cū laboribus et erūnis fiūt iſta: In iſta vita no