PſalmusCVXIII
Pſalmusque te demerſit. Propter qͥd irritauit deūpeccator? Cōfundātur iniqui facientes vane. Nemo em̄ nō inaniter inique facit: ſednemo cōſiderat. Eūt hoīes: audiūt ꝓuerbiū illud vulgare: ⁊ ꝓuerbia dei dormitātin eiſ. Quod ꝓuerbiū? Malo qd̓ teneo: qͣꝫqd̓ ſpero. O infelix quid tenes? Ecce dicꝭmalo qd̓ teneo. Tene ſic vt nō amittas: etdic malo qd̓ teneo. Si aūt nō tenes quarenō illud tenes qd̓ nō potes amitte̓? Quidgͦ tenes? Aurū. Tene ergo ſi tenes: nō tibiauferatur inuito. Si aūt ⁊ ꝑ aurū traherisquo nō vis: ⁊ ideo te querit maior raptor:qꝛ īuenit minorē raptorē. Iō te querit maior aquila: qꝛ prior cepiſti leporē. Predatibi fuit minor: p̄da eris maiori. Hec nō vident homines: in rebꝰ hūanis: tāta cupiditate cecant̉. Mira res eſt fratres: horrēt qͥꝯſiderant. Querit potētior infirmiorem: ⁊q̄rit eū oppͥmere: nō ob aliud: niſi qꝛ habetqd̓ illi auferat. Uident illū pati ſub ſe tribulationē: non ob aliud: niſi ꝓpter qd̓ habet. Et hoc ip̄e ꝓpter qd̓ ille patit̉ tribulationē ad ſe ꝯgerit: nō attēdebat qn̄ illū ꝑſeq̄bat̉. Ille fugiebat: ille torq̄batur: ille timebat: ille vbi ſe abſcōderet qͣrebat. Un̄ pateretur iſta mala: niſi qꝛ habebat? Uel in illo diſce qͥd fugias: qꝛ res que illū torq̄batte ꝑſequēte ne auferretur a te: ⁊ te ſic habettorq̄re alio ꝑſequente. Attēdis qꝛ pinguiseſt. Si ꝓpterea illū ꝑſequeris: qꝛ pinguiseſt: time pingueſce̓ ne alter te q̄rat: ⁊ oīa inaniter fiūt. Quere finē: tenebre occurrūt.Quere qͣre? Nihil occurrit. Ergo exultente letent̉ in chriſto qui dicūt: Pertrāſijt anima noſtra aquā ſine ſubſtātia: ⁊ recipiantſubſtantiā ſuā. Perdiderūt illā viuentesꝓdige: ſed nō pauꝑ factus eſt pater. Redeant ⁊ inueniāt ibi diuitias quas in longinqua ꝑegrinatione cū meretricibꝰ ꝯſumpſerūt: euadant aquā ſine ſubſtantia: ⁊ dicāt. Benedictꝰ dn̄s: qui nō dedit. nos inᶠ venatione dentibꝰ eorum.Uenātes em̄ erant ꝑſequētes: ⁊ poſuerūteſcam in muſcipula. Quā eſcā? Dulcedinem vite huiꝰ: vt vnuſqͥſqꝫ ꝓpter dulcedinē huiꝰ vite mittat caput in nequiciā ⁊ muſcipula cōprimatur: nō illi in quibꝰ erat dominꝰ: illi qͥ dicunt: niſi qꝛ dn̄s erat in nobisnō capti ſunt in muſcipula. Sit in te dn̄s ⁊nec tu capieris in muſcipula: clama: Bn̄dictꝰ dn̄s qͥ non dedit nos in venatōeꝫ dētibꝰ eorū. Anima noſtra ſicut paſi. ſerferuta e: deᶠ muſcipula venatiū.
CXXIIIQuia in ipſa aīa dn̄s erat: iō ſic̄ paſſer eruta eſt aīa de muſcipula venātiū. Quare ſicut paſſer? Quia incauta ceciderat: ſic̄ paſſer: ⁊ poterat dice̓: poſtea ignoſcet mihi deus. O paſſer inſtabilis: fige potiꝰ pedes inpetra: noli ire ad muſcipulā: caꝑis: conſumeris: obtineris. Sit in te dn̄s: ⁊ de maioribꝰ minis eruet te: d̓ muſcipula venantiū.Quō ſi videas auem veluti iam cadere inmuſcipulā: facis maiorē ſtrepitū vt voletde muſcipula: ſic ⁊ martyrū iam forte aliqͥipſoꝝ intendebāt collū in dulcedineꝫ vitehuiꝰ: dn̄s qͥ erat in illis fecit ſtrepitū gehennarū: ⁊ erutꝰ eſt paſſer de muſcipula venātiū. Aīa noſtra ſicut paſſer eruta eſt de muſcipula venātiū. Et qͥd? Semꝑ erit illa muſcipula? Muſcipula erat dulcēdo vite hꝰ.Illi non heſerūt in muſcipula: ⁊ occiſi ſūt.Illis occiſis muſcipula fracta ē: Iam nōremāſit dulcēdo vite huiꝰ: ꝑ quam poſſentiterū capi. Sed illa ꝯtrita eſt: nunqͥd ⁊ paſſer cōtritꝰ eſt? Abſit. quia nō heſerat in muªſcipula. Muſcipula cōtrita eſt: ⁊fnosᶠ eruti ſumus. Clamēt gͦ quia eruti.ſūt: volent ad deū: triūphēt in deo: qꝛ eruti ſūt: qm̄ dn̄s erat in eis: ne a muſcipl̓a caperent̉. Quare muſcipula ꝯtrita eſt: ⁊ noseruti ſumꝰ? Uis ſcire quare? Adiutoriū noſtrū in nomine dn̄i: qui fecitcelū ⁊ terrā. Nā ſi adiutoriū hoc nō eſſet: nō quidē eterna maneret muſcipula: ſꝫcū captꝰ eſſet cōtereret̉ paſſer. Nā vita iſtatrāſitura eſt: ⁊ qui dulcedine eiꝰ capti fuerint: ⁊ ꝑ hanc dulcedinē offenderint deuꝫ:cū iſta vita tranſibūt. Nā cōteret̉ muſcipula. Certi eſtote: omnis dulcēdo vite iſtiꝰ p̄ſentis nō erit: impletā ſorte loci ſui: ſed opeſt nō herere: vt qn̄ cōteret̉ muſcipula: tūcexultes ⁊ dicas: Muſcipula cōtrita eſt etnos erutī ſumus. Sed ne putas te viribustuis hoc poſſe: attende cuius eſt oꝑis vteruaris: nam ſi ſuperbieris in muſcipulamcadis: ⁊ dic̄: Adiutoriū noſtrū in nominedomini qui fecit celū ⁊ terrā. Pſalmus tractatus ē: ⁊ quātū dn̄s adiuuare dignatuseſt: vt puto expoſitus eſt: Craſtino etiā dieſermonē deberi caritati veſtre optime noſtꝭ: Adeſtote ⁊ adiuuare nos oratiōibꝰ veſtrꝭ. Pollicitatōis em̄ noſtre meminiſſe debetis. Nec dicerē qͥd eſſem tractaturus: niſi adiuuari volēs ſtudio fidei: ⁊ orationuꝫveſtrarū. Meminiſtis em̄ me ꝓmiſiſſe vobis de hoc tractare qd̓ dictū eſt in euangelio: Lex ꝑ Moyſen data eſt: gratia ⁊ veri-
Alia lr̄a.fcaptionem.
Alla ſraifLaquencontritut liberat.
Alia lr̄a.ferepta.f laqueo.