PſalmusCXXII

Iſancte aīe: omēs iuſte aīe. Nam ⁊ apoſtoliqͣꝫuis in terra eſſent carne: celū erāt: qꝛ ī ill̓dn̄s ſedēs ꝑ totuꝫ mundū ambulabat. Ergo habitat in celo. Quō? Quō dicit ī aliopſalmo: Tu aūt in ſancto habitas laus iſrael. Qui habitat in celo: habitat in ſācto.Sancto quid: niſi templo ſuo? Templumenī dei ſanctum ē: qd̓ eſtis vos. Sꝫ omneſadhuc īfirmi: ⁊ ẜm fidē ambulantes: ſcd̓mfidem ſunt templū dei: erunt enī aliquādo⁊ ẜm ſpēm templū dei. Qͣdiu ſunt tēplumẜm fidē? Ꝙͣdiū in ip̄is chriſtus ꝑ fidē habitat: ſicut dicit apl̓s: habitare chriſtum ꝑfidem in cordibus noſtris. Sunt auteꝫ celi: in qͥbus iam ꝑ ſpeciē habitat deus: vidētes eū facie ad faciē: oēs ſancti angeli: omnes ſancte v̓tutes: ptātes: ſedes: dominationes: hieruſalem illa celeſtis vn̄ ꝑegrinādo ingemiſcimꝰ: ⁊ quā deſiderādo oramꝰ.Ibi habitat deus: illūc leuauit iſte fidē: illuc aſcendit affectu deſiderādo: ⁊ ip̄m deſideriū facit aīaꝫ deſudare ſordes peccatorū: ⁊ mūdarꝭ ab omi labe: vt fiat ⁊ ip̄a celum: qꝛ leuauit oculos ad eū qͥ habitatꝭ ī celo. Nam ſi celū iſtud corporeū qd̓ ocul̓ videmus: intellexerimꝰ eſſe habitationē dei:tranſitura eſt habitatio dei: qꝛ celuꝫ ⁊ terratranſiēt. Deinde anteqͣꝫ faceret deꝰ celū etterrā: vbi habitabat? Sꝫ dicit aliqͥs. Et an̄qͣꝫ faceret deus ſanctoſ vbi habitabat? Inſe habitabat deꝰ: apud ſe habitabat: ⁊ apd̓ſe eſt deꝰ. Et qn̄ dignat̉ habitare in ſanctꝭ:non ſic ſunt ſancti domus dei: vt ip̄a ſb̓tracta cadat deus. Alit̓ enī nos habitamus īdomo: aliter deꝰ in ſanctis. Tu habitas indomo: ſi ſubtracta fuerit: cadis. Deꝰ autēſic habitat in ſanctiſ: vt ſi ip̄e diſceſſerīt: ip̄icadant. Quicūqꝫ gͦ ſic portat deū: vt ſit tēplū dei: nō putet ſic a ſe portari deū: vt terreat deū ſi ſe ſubducat. Ue illi ſi ſe ſubtraxerit deus qꝛ ip̄e cadit: nam deus in ſe permanet. In qͥbꝰ nos habitamꝰ: ip̄a nos cōtinent: in qͥbus deus habitat: ip̄e illos cōtinet. Iam videte qͣꝫtuꝫ intereſt int̓ noſtramhabitationē ⁊ dei: ⁊ ſic dicat aīa: Ad te leuaui oculos meos: qͥ habitas in cel̓. Ut intelligat qꝛ deus nec celo indiget vbi habitet: ſed celū ip̄o indiget vt ab ip̄o inhabitetur. Quid gͦ ſequit̉: qꝛ dixit: Ad te leuauioculos meos qͥ habitas in celo? Quō leuaa. ſti oculos tuos ī celū? Ecce ſicut ocuis li ſeruorū: inᶠ manus dominorumet ſuorū: Et ſicut oculi ancille ī ma5anus domīe ſueꝫᶠ ſic oculi noſtri ad

CXXIIdominū deum noſtrūˡ quo adu̓ſo.miſereat̉ noſtri. Et ſerui ſumus ⁊ ancitᶠla ſumus: ille ⁊ dominꝰ ē ⁊ dn̄a eſt. Aut qͥdſibi volunt iſta v̓ba? Et qͥd ſibi volunt iſteſimilitudines rerū? Attendat aliqͣꝫtuꝫ caritas veſtra. Nō mirū ſi ſerui ſumꝰ: ⁊ ille dominus ē: ſed mirū ſi ancilla ſumꝰ: ⁊ ille domina eſt. Sed neqꝫ hoc mirū: qꝛ ancilla ſumus: eccl̓ia enī ſumus: nec illud mirū: qꝛ ⁊ip̄e domina eſt: v̓tus eſt ⁊ ſapiētia dei. Audi ergo apoſtolū dicentē. Nos autē predicamus chriſtū crucifixū: iudeis quidē ſcādalum: gentibus aūt ſtulticiā: ip̄is v̓o vocatis iudeis ⁊ grecis chriſtum dei virtuteꝫ⁊ dei ſapientiā: vt iam ſit ẜuus ppl̓us: ⁊ ſitancilla eccleſia. Utrūqꝫ audiſti: chriſtumdei virtutem ⁊ dei ſapīam. Cū ergo audischriſtū: leua oculos tuos in manꝰ dominitui: cū audis dei v̓tutem ⁊ dei ſapientiam:leua oculos tuos in manus domīe ſue: qꝛ⁊ ẜuus ⁊ ancilla es. Seruus qꝛ populꝰ es:ancilla: quia eccleſia es. Ip̄a autē ancillamagnaꝫ dignitatem inuenit apud deum:Uxor facta ē: ſꝫ donec veniat ad amplexus illos ſpūales vbi ſecure ꝑfruat̉ eo queꝫdilexit ⁊ cui ſuſpirauit ī iſta diuturna peregrinatione: ſponſa eſt: ⁊ accepit arrā magnam: ſanguineꝫ ſponſi: cui ſecura ſuſpirat: Nec illi dicit̉: noli amare: quō dicituraliqn̄ v̓gini iam deſpōſate ⁊ nondum nuꝑte: ⁊ iuſte dicit̉: noli amare: cū facta fuerꝭvxor: tūc ama: recte dicit̉ qꝛ p̄properuꝫ ⁊p̄poſterum deſideriū eſt ⁊ nō caſtum amare eum cui neſcit an nubat. Poteſt enī fieri vt alius ſponſet: ⁊ alius ducat vxorem.Quia v̓o nullus eſt alius qui chriſto p̄ponatur: ſecura amet iſta: ⁊ anteqͣꝫ illi iungatur amet: ⁊ de longinquo ſuſpiret: ⁊ de longinqͣ ꝑegrinatiōe ſolꝰ ducet: qꝛ ſolꝰ talē arrā dedit. Quis enī pōt ſic ducere: vt moriatur ꝓ ea quā vult ducere? Si enī mori ꝓea quā vult duce̓: woluerit: n̄ erit qͥ ducat.Securus aūt ille ꝓ ſpōſa mortuus ē: quāreſurgens erat ducturus. Uerūtamen fratres interim ſimus quomō ſerui ⁊ ancilla.Dictum eſt quidem: Nō vos dicaꝫ ẜuos:ſed amicos. Sꝫ forte ſolis diſcipulis dixitdn̄s: Audite apoſtolū Paulū dicentem.Itaqꝫ iam inqͥt non eſt ẜuus: ſꝫ filius: ſi autem filius ⁊ heres ꝑ deum. Populo dicebat: fidelibus dicebat. Iaꝫ gͦ in nomīe domini redempti ſanguīe ip̄ius: loti lauacroip̄ius: filij ſumus: filiꝰ ſumꝰ: quia ſic multiſumus: vt in illo vnus ſimus. Quid ſibi gͦ

Alia lr̄a.ſmanibusfnon habetrmanibus

Alia lratdonec