PſalmusLLI

IErgo ⁊ ille adhuc deorſum eſt: ⁊ iam nosſurſum ſumus. Ille deorſum eſt cōpaſſiōecaritatis: nos ſurſum ſumus ſpe caritatis.Spe enī ſalui facti ſumꝰ. Sed qꝛ ſpes nr̄acerta eſt: qͣꝫuis futurū ſit: ſic de nobis dicitur quaſi iam factū ſit. Aſcendat gͦ iſte cantator: ſꝫ in vnoquoqꝫ corde vr̄m cantet hichomo: ⁊ vnuſqͥſqꝫ ſit iſte homo. Cum eniꝫdicitis illud ſinguli: qꝛ omēs vnum eſtis īchriſto: vnus bo illud dic̄: Et nō ad te domine leuauimus oculos nr̄os: SedExpoſitio pſalmi.Oteᶠ domine leuaui oculosgmeos. Debetis quidem putarevnumquēqꝫ veſtrū loqui: ſed vnusille maxime loquit̉: qui etiam diffuſus ē toto orbe terrarum: vnus ille loquit̉: qui alibi dicit: A finibus terre ad te clamaui: cuꝫangeret̉ cor meum. Quis eſt qui clamat afinibus terre? Quis vnus hō diffuſus eſtvſqꝫ ad fines terre? Unuſquiſqꝫ homo ī regione ſua poteſt clamare: nunqͥd a finibusterre? Sed hereditas illa chriſti: de qua dictuꝫ eſt: Dabo tibi gentes hereditatē tuā:⁊ poſſeſſionem tuaꝫ terminos terre: ip̄a clamat ⁊ dicit: A finibus terre ad te clamaui:cum angeret̉ cor meum. Angat̉ cor noſtrū⁊ clamemus: Un̄ angat̉ cor noſtruꝫ? Nonde his que hic patiunt̉ ⁊ mali: verbi gͣtia:quia damnū patiunt̉. Nam ſi inde angit̉cor: cinis eſt: qꝛ neſcio quē tuorū ex voluntate dei amiſiſti. Si inde angit̓ cor: qͥd magnum: Hic angunt̉ ⁊ corda infideliū: iſtapatiunt̉: ⁊ qͥ nondū in chriſto crediderūt.Unde angit̉ cor chriſtiani? Quia nonduꝫcum chriſto viuit. Unde angitur cor chriſtiani? Quia ꝑegrinat̉ ⁊ deſiderat patriaꝫ.Si inde angit̉ cor tuū: etiam ſi felix ẜm ſeculum fueris: gemis: ⁊ ſi omīa ꝓſpera confluāt: ⁊ ſi vndiqꝫ tibi iſtę mūdus arrideat.tu tn̄ gemis: qͥ in ꝑegrinatiōe te conſtitutūvides: ⁊ ſentis iam qͥdē te habere felicitatēẜm oculos ſtultorū: ſꝫ nondū ẜm ꝓmiſſionem chriſti. Illā q̄rens gemis: illaꝫ q̄rensdeſideras: ⁊ deſiderādo aſcēdis: ⁊ aſcēdēdo cātas cāticū graduū: ⁊ cantādo cāticūgraduum: dicis. Ad te dn̄e leuaui oculosira. meos. Qui habitas in celo. Aſcens dens quo leuaturus erat oculos: niſi illucquo tendebat: ⁊ aſcendere deſiderabat?De terra enim ad celum aſcendit. Ecceterra deorſum: quam calcamus pedibusnoſtris: ecce iam celuꝫ ſurſum: quod vide

LLImus ocul̓ noſtris: ⁊ aſcendēdo cantamuſ:Ad te leuaui oculos meos: qͥ habitas ī celo. Ubi ſunt gͦ ſcale? Tanta enī interuallaconſpicimꝰ inter celū ⁊ terram: tantā ſeparationē: ⁊ tāta ſpacia locorū: illuc volumaſcēdere: ſcalas nō videmus. Nunqͥd forte fallimus nos: qꝛ canticū graduū: id eſtcanticū aſcēſionis cātamus; Aſcēdimꝰ adcelū: ſi cogitamus deum: qͥ aſcēſus in corde fecit. Quid eſt aſcēdere in corde? Proficere in deū. Quō omīs qͥ deficit: non deſcēdit: ſed cadit. Sic oīs qͥ ꝓficit: aſcēdit.Sꝫ ſi ſic ꝓficiat: vt nō ſuꝑbiat: ſi ſic aſcendat: vt nō cadat. Si aūt ꝓficiendo ſuperbiat: aſcēdēdo iterū cadit. Sed vt nō ſuꝑbiat: qͥd debet facere? Leuet oculos ſuosad illū qui habitat in celo: nō ſe attendat.Omīs enī ſuꝑbus ſe attēdit: ⁊ magnus ſibi vid̓r qͥ ſibi placet. Sed qͥ ſibi placet: ſtulto homī placet: qꝛ ille ip̄e ſtultus ē: cum ſibi placet ſolꝰ. Solus ſecurus placꝫ: qͥ deoplacet. Et qͥs eſt qͥ placet deo? Cui placuerit deus. Diſplicere ſibi deus nō pōt: placeat ⁊ tibi: vt placeas illi. Sꝫ tibi ille placere nō poterit: niſi tu tibi diſplicueriſ. Si ātdiſplices tibi: tolle a te oculū. Ut qͥd te enīattēdis? Si enī verum te attēdis: inuenisin te qd̓ tibi diſpliceat: ⁊ dicis deo: Peccatum meū ante me eſt ſemꝑ. Peccatū tuuꝫſit ante te: vt non ſit ante deum: ⁊ tu noli eēante te: vt ſis ante deum. Quomō enī volumus: vt non a nobis auertat faciē deus:ſic volumꝰ vt auertat faciē ſuā a pctīs noſtris. Nam vtrūqꝫ illic cantat̉ in pſalmisNe auertas faciem tuaꝫ a me. Uox ē pſalmi: vox eſt ergo noſtra. Et ille qͥ dicit: Neauertas faciē tuā a me: vide qͥd dicat alioloco: Auerte faciem tuā a peccatis meis.Si vis vt auertat faciē ſuā a peccatꝭ tuis:tuip̄e a te auerte faciem tuam: ⁊ a peccatistuis noli auertere. Si enī non ab eis auerteris faciem tuā: tuip̄e iraſceris pctīs tuis.Si aūt tu non auertis faciem tuā a peccatis tuis: tu agnoſcis: ⁊ ille ignoſcit. At v̓oa te leua oculos ad illū: ⁊ dic̄: Ad te leuaui oculos meos: qͥ habitas in celo. Celumfratres mei ſi corꝑaliter intellexerimꝰ hocquod videmus oculis corporeis: vere ſicerrauimus vt non putemus nos illuc aſcēdere: niſi ſcalis poſitis: aut aliquibus machinamentis. Si autem ſpiritualiter aſcēdimus: ſpiritualiter celum intelligere debemus. Si aſcenſus in affectu: celum in iuſticia. Quid eſt ergo celum dei? Omnes

Ala lr̄a.8

Lla l̓a