PſalmusCXXI
area cuꝫ videretur tota palca putabatur.Erant gͦ ibi grana: ſꝫ cum aſcēderint in ſublimitate illa ſplendoris: cū fuerit area ventilata: tunc erit teſtimoniū iſrl̓: Tūc dicentoēs mali: vere qꝛ erant ibi iuſti int̓ malos:qn̄ nobis oēs mali videbantur: ⁊ qͣles noseramꝰ: tales oēs putabamꝰ. Teſtimoniuꝫiſrl̓. Quo aſcendunt? Quare aſcendunt?a. Ad confitenduꝫ nomini tuoᶠ dn̄e.ni Magnificētiꝰ dici nō pōt. Sicut ſuꝑbia p̄ſumit: ſic humilitas confitet̉. Quō gͦ p̄ſumptor eſt qͥ vult videri qd̓ nō eſt: ſic cōfeſſorē qͥ nō vult videri qd̓ ip̄e ē: ⁊ amat qd̓ ē ille.Ad hͦ gͦ aſcendunt iſraelite: in qͥbus dolusnō eſt: qꝛ ſunt vere iſraelite: qꝛ in ip̄is eſt teſtimoniū iſrl̓. Ad hͦ aſcendūt ad ꝯfitēduma. nomini tuo dn̄e. Qm̄ ibi ſederuntſa ſedes in iudicio. Miruꝫ enigmā: miraqueſtio ſi nō intelligat̉. Sedes dicit quosgreci thronos appellāt. Thronos greci ſellas dicūt tanqͣꝫ honorabiles. Ergo fratreſmei nō eſt mirū: ſi ſedeāt hoīes in ſedibꝰ inſellis. Vt aūt ip̄e ſedes ſedeāt quō poſſumus intelligere? Tanqͣꝫ ſi dicat aliqͥs: Sedeāt hic cathedre: aut ſedeāt hic ſelle. Inſella ſedet̉: in ſedibꝰ ſedet̉: in cathedris ſedetur: nō ip̄e ſedes ſedēt. Quid eſt gͦ hoc:Qm̄ ibi ſederūt ſedes in iudiciū? Certe ſoletis audire deo dicente: Celū mihi thronꝰeſt: terra aūt ſcabellū pedū meorū. Latineaūt totū ſic dicit̉: celū mihi ſedes eſt. Quiſunt iſti: niſi iuſti? Qui ſunt celi: niſi iuſtiQui celū ip̄i celi: quia que eccl̓ia ip̄e eccleſie: ſic ſunt multe vt vna ſit. Sic gͦ et iuſti.Ita ſunt iuſti celum: vt celi ſint. In ip̄is ātſedet deus: ⁊ de ip̄is iudicat deus. Et nonſine cauſa dictū eſt: Celi enarrant gloriamdei. Apoſtoli enī facti ſunt celū. Un̄ factiſunt celū? Quia iuſtificati. Quō pctōr factus eſt terra: cui dictū es: Terra es: ⁊ ī terram ibis: ſic iuſtificati facti ſunt celū. Portauerūt deum: ⁊ de ip̄is deꝰ coruſcabat miracula: tonabat terrores: pluebat ꝯſolationes. Erant gͦ illi celū: ⁊ enarrabāt gloriamdei. Nam vt noueritis ip̄os dictos celum:ibi ait in ip̄o pſalmo: In oēm terraꝫ exiuitſonus eorū: ⁊ in fines orbis terre v̓ba eoꝝ.Queris quorū: ⁊ inuenies celorū. Si gͦ celum ſedes dei: apl̓i aūt celuꝫ: ⁊ ip̄i facti ſūtſedes dei: ip̄i ſunt throni dei. Dictū ē alioloco: Aima iuſti thronus ſapīe. Magͣ reſ:magͣ res dicta ē thronus ſapīe aīa iuſti: ideſt in aīa iuſti ſedet ſapīa tanqͣꝫ in ſella ſua:tanqͣꝫ in throno ſuo: ⁊ inde iudicat qͥcquid
CXXIiudicat. Ergo erant throni ſapīe: ⁊ ideo dixit illis dn̄s. Sedebitis ſuꝑ duodecī thronos: iudicantes duodecī tribus iſrl̓. Sic ⁊ip̄i ſedebūt ſuꝑ duodecim ſedes: ⁊ ip̄i ſuntſedes dei. De ill̓ quippe dictū eſt: Ibi eniꝫſederūt ſedes. qm̄ ibi ſederūt ſedes. Quiſeder̄t? Sedes. Et qͥ ſunt ſedeſ: De qͥbꝰ dictum eſt: Aīma iuſti ſedes ſapīe. Qui ſūtſedeſ? Celi. Qui ſunt celi? Celū. Quod eſtcelū? De quo dicit dn̄s: Celuꝫ mihi ſedeseſt. Et ip̄i iuſti ſunt ſedes: ⁊ habent ſedes.⁊ in illa hieruſalem ſedebunt ſedes. Adquam rem In iudiciuꝫ. Sedebitis inquitſuꝑ duodecī ſedes: O vos ſedes: iudicantes duodecī tribus iſrl̓. Quos iudicātes:Infra qui ſunt in terra. Qui iudicabunt?Qui facti ſunt celū. Illi aūt qui iudicabūtur in duas ꝑtes diuidēt̉: vna ad dexterā.altera ad ſiniſtram erit. Iudicabūt cū chriſto ſancti. Ueniet enī in iudiciū cum ſenioribus populi: ait Eſaias. Alij ſunt gͦ qͥ cuꝫillo iudicabūt: alij qui ab illo iudicabūt̉: ⁊ab ill̓ qͥ cū eo iudicabūt diuidēt̉. Ergo iſtiin duas partes diuidēt̉: vna ponet̉ ad dexteraꝫ: cui enumerabunt̉ elemoſyne quasfecerūt. Alia ponet̉ ad ſiniſtrā: cui enumerabitur crudelitaſ ⁊ ſterilitas miſericordie.Et illis ad dexteram cōſtitutis dicet̉. Uenite benedicti patris mei: ꝑcipite regnumquod vobis paratū eſt ab origine mundi.Quare? Eſuriui inqͥt ⁊ dediſtis mihi manducare. Et illi: Quado te vidimus eſuriētem? Et ille. Cuꝫ vni ex minimis meis feciſtis: mihi feciſtiſ. Ergo quid eſt fratres? Illi iudicabūt de quibus dictum eſt: vt fiantamici de māmona iniquitatis: vt ⁊ ipſi inquit recipiant vos in eterna tabernacula.Sancti ſedebūt cū domino attendere quifecerunt miſericordiā: ⁊ aſſument illos ſeparatos in dexterā in regnū celorū: ⁊ ipſaeſt pax hieruſaleꝫ. Que eſt pax hieruſalē?Ut oꝑa miſericordie corꝑalia iūgant̉ operibus p̄dicatiōis ſpūalibus: ⁊ fiat pax dādo ⁊ accipiendo. Ait enim apl̓us: qui rationem dati ⁊ accepti dicit eſſe iſtas elemoſynas. Ait ergo: Si nos vobis ſpūalia ſeminamus: magnū eſt ſi veſtra carnalia metamus? Et de ip̄a re ait alio loco: Qui multum nō abundauit: ⁊ qui modicū: nō defuit illi. Quare qͥ ml̓tū nō abundauit? Ꝙqd̓ plus habebat dedit indigēti. Et qͥd ē qͥmodicū: nō defuit illi? Ꝙ accepit ab illo qͥabundauit: vt fiat inqͥt equalitas. Ip̄a eſtpax de qua dicit̉: Fiat pax in virtute tua.
Alia lr̄a.domini
Alia lr̄.fquia