PſalmusCX.

vxores ducunt: qui nouellāt: qui edificāt?Nō. Sed qui de his preſumūt: ſed qui iſtadeo p̄ferūt: ſed qui ꝓpter hec offendere deūcito parati ſunt. At v̓o qui iſtis omnibus:aut nō vtunt̉: aut vtunt̉ tanqͣꝫ nō vtentes:plus p̄ſumentes de illo qui dedit: qͣꝫ de hisque data ſunt: ⁊ intelligētes in his eius cōſolationē ⁊ miſericordiā: ⁊ nō occupati donis: ne a donatore ruant: qui tales ſunt: nōillos inuenit imparatos hora illa ſicut fur.Talibꝰ dixit apoſtolꝰ: Uos autē non eſtisin tenebris: vt dies ille vos tanqͣꝫ fur comp̄hendat. Omnes em̄ vos filij lucis eſtis:⁊ filij diei. Ideo dominꝰ cum diceret timēdam eſſe horā ſicut furem: noctē poſuit. Etapoſtolꝰ ita ait: Quia hora dn̄i ſicut fur innocte ita veniet. Nō vis vt te inueniat: noli eſſe in nocte. Quid eſt noli eſſe in nocte?Filij lucis eſtis ⁊ filij diei: nō ſumus noctisneqꝫ tenebrarū. Qui ſunt filij noctis ⁊ tenebrarū? Iniqui: impij: infideles. Sed et ipſiaudiāt anteqͣꝫ veniat hora: ⁊ dicat illis apoſtolus: Fuiſtis aliquādo tenebre: nūc autēlux in domino. Sicut iſte pſalmꝰ habet euigilent: Iam illuminati ſunt mōtes: Quidadhuc dormiunt?2Expoſitio pſalmi.Euent oculos ſuos ī monIItes: vn̄ veniet auxiliūᶠ illis.Quid eſt iam illuminati ſunt montes? Iam ortus ē ſol iuſticie: iam ab apoſtolis predicatū eſt euāgeliū: p̄dicate ſunt ſcripture: patuerūt omnia ſacramēta: cōciſſuꝫeſt velum: patuit ſecretum templi: iam tandem leuent oculos ſuos in montes: vn̄ veniet auxiliū illis. Hoc enim p̄cipit illis iſtepſalmꝰ ſecūdus de his qui inſcribunt̉ canticum graduū. Sed non rurſus preſumantde montibꝰ: qꝛ ip̄i montes: non a ſe lucent:ſed ab illo lucent: de quo dictū eſt: Erat lumen verū: qd̓ illumīat omnē hominē venientē in hunc mūdum. Montes poſſunt intelligi: homīes magni: homīes clari. Et qͥsmaior eſt Iohanne baptiſta? Qualis illemons erat: de quo dn̄s dicit: In natis mulierū nemo exurrexit maior Iohāne baptiſta. Uides certe iſtum magnū montē lucētem: audi confitentē. Quid ꝯfitentē? Nosomnes inquit de plenitudine eius accepimus. De cuiꝰ ergo plenitudine acceperūtmontes: ab illo eſt tibi auxiliū: non a montibus: in qͦs tn̄ niſi leuaueris oculos ꝑ ſcripturas: nō admoueberis vt ab illo illumīeris. Cāta gͦ qd̓ ſequit̉. Si vis audire vt fir-

miſſime ponas pedes in gradibus: ne ī illa Alaſcenſiōe: aut fatigeris: aut lapſus cadas: fꝰdic qd̓ ſequit̉. Ne des ad mouēdūadpede meū: Un̄ mouent̉ pedes? Un̄ motꝰ tyē pes illi qͥ erat in ꝑadiſo? Sed pͥus attēde mevn̄ motꝰ ē illi qͥ erat inter angelos: et moto tupede cecidit: ⁊ de angelo factꝰ ē diabolus.Moto .n. pede cecidit. Quere vn̄ cecidit.Suꝑbia cecidit. Nō gͦ mouet pedē niſi ſuꝑbia? Ad ruinā nō mouet pedē niſi ſuperbia. Ad ambulandū ⁊ ꝓficienduꝫ caritasmouet pedem: ad cadendū ſuꝑbia mouet.Ideo ⁊ ille quid dicit in pſalmo? Filij autēhominū ſub tegimīe alarū tuarū ſperabūt.Si ſub tegimīe: ſemꝑ huiles: ſemꝑ de deoſperantes: ſemꝑ de ſe non p̄ſumētes. Subtegimīe alarū tuaꝝ ſperabūt: nō em̄ a ſe ſatiant̉ vt beati ſint. Sꝫ qͥd ſeqͥt̉? Inebriabūt̉ab vbertate domꝰ tue: et torrente deliciarūtuarū potabis eos. Ecce ſitientes: ecce inebriati: ecce ſitiunt: ecce bibunt: ſed nō a ſebibūt: nec ip̄i ſibi ſunt fons. Sed vn̄ bibūt?Sub tegimīe alarū tuaꝝ ſperabūt. Si ſubalis humiles ſunt. Quare?. Quia apud teinqͥt eſt fons vite. Nō gͦ a ſe irrigant̉ montes: ſicut a ſe nō illumīant̉ mōtes: Nā videqͥd ſequit̉: In lumīe tuo videbimus lumē.Si gͦ in lumīe ip̄iꝰ videbimꝰ lumē: qͥs cadita lumīe: niſi cui ip̄e nō ē lumē? Et qͥ voluerit ſibi eſſe lumē: ip̄e cadit a lumīe q̄ illuminat̉. Id̓o ſciēs nō cadere: niſi eū qͥ ſibi vultlucere cū ſit ꝑ ſe tenebre: ſtatim ſb̓iecit: Nōveniat mihi pes ſuꝑbie: ⁊ manꝰ peccatorisnō moueat me: id eſt mutatio peccatoꝝ: nōmoueat me: vt cadā a te. Quare timuiſti etdixiſti: Nō veniat mihi pes ſuꝑbie? Seqͥt̉:Ibi ceciderūt oēs qͥ oꝑant̉ iniqͥtatē: Quoſmō videſ oꝑari iniqͥtatē: iā dānati ſt̓. Sꝫ vtdānarent̉: vbi ceciderūt? Cū illis venit pesſuperbie. Recte gͦ iſte audiēs vt aſcēdat ⁊no cadat: vt a cōualle plorationis ꝓficiat:nō ī tumore ſuꝑbie deficiat: ait deo: Ne desad mouēdū pedē meū. Et dn̄s illi: Neqꝫdormitet qͥ cuſtodit te. Intēdat caritas vr̄a. Quaſi vna ſentētia facta ē ex duabus vocibus. Hō dixit aſcendēs ⁊ cantāscāticū graduū: Ne des ad mouēdū pedeꝫmeū: ⁊ deꝰ tāqͣꝫ diceret ad te: Ne des ad mouendū pedē meū dicis mihi: Adde: Neqꝫdormitet qui cuſtodit te: ⁊ nō mouebit̉ pestuꝰ. Dixerit āt ille: Nūqͥd ī ptāte mea ē: vtnō dormitet qͥ cuſtodit me? Uolo vt nō dormiat neqꝫ dormitet. Ergo illū tibi elige quinō dormit neqꝫ dormitabit: et nō mouebit̉

Alia lr̄af Leuaui oculos meos.f mihi.

Alia lr̄a.Auxiliūa dn̄o: quicclū ⁊ terfNō detmotionētuū.