PſalmusCXVIII
Pna lex data: que tamē viuificare nō poſſit.Ad hoc enī data eſt: vt te de magno parnulū faceret: vt te ad faciendā legē viresde tuo non habere mōſtraret: ac ſic inopsindignus ⁊ egenus ad gratiā cōfugeres etclamares: Miſerere mei dn̄e qm̄ infirmuſſum. Hoc ergo ſcrutādo intellexit hic paruulus: quod minimꝰ apoſtoloꝝ Paulus:id eſt paruulus oſtēdit: ideo data legē queviuificare non poſſet: qꝛ cōcluſit ſcripturaom̄ia ſub peccato: vt ꝓmiſſio ex fide Ieſuchriſti daret̉ credētibꝰ. Ita dn̄e: ita fac̄ miſericors dn̄e: impera quod nō poſſit impleri: īmo impera quod nō niſi per tuā gratiāpoſſit impleri: vt cū hoīes ꝑ ſuas vires idadimplere nequiuerūt: omne os obſtruat̉et nemo ſibi magnus videat̉. Sint om̄esparuuli: et reus fiat om̄is mundus tibi: qꝛnon iuſtificabit̉ ex lege om̄is caro corā te.Per legē enī cognitio pctī: nūc aūt ſine lege iuſticia tua manifeſtata eſt: teſtimoniuꝫhabēs a lege ⁊ ꝓphetis. Hec ſunt mirabilia teſtimonia tua: que ſcrutata eſt animaparuuli huiꝰ: et ideo inuenit: qꝛ humiliatꝰeſt: ⁊ paruulus factꝰ eſt. Quis enī facit mādata tua ſicut facienda ſunt: id eſt ex fideque per dilectionē dei operat̉: niſi eius incorde per ſpiritūſanctū ip̄a dilectio diffundat̉: Hoc etiā iſte ꝑuulus cōfitet̉. Osmeū inquit: aperui et attraxi ſpūm:qꝛ mādata tua deſideraba. Quid deſiderabat: niſi facere mādata diuina? Sednō erat vn̄ faceret: infirmꝰ fortia: et paruūlus magna. Aperuit os confitēs ꝙ per ſeipſe nō faceret: ⁊ attraxit vn̄ faceret. Aperuit os petendo: querēdo: pulſando: et ſitiēs hauſit ſpiritū bonū: vnde faceret: qd̓ꝑ ſeip̄m nō poterat: mādatū ſctm̄: ⁊ iuſtū:et bonū. Si enī nos. cū ſimꝰ mali: nouimꝰbona data dare filijs nr̄is: quantomagispater noſter de celo dabit ſpiritū bonū petentibꝰ eū? Non enī qui ſpiritu ſuo agūt: ſꝫquotquot ſpū dei agunt̉: hi filij ſunt dei: nōqꝛ ip̄i nihil agūt: ſed ne nihil boni agant abono agūtur vt agant. Nam tantomagisefficit̉ quiſqꝫ filius bonꝰ: quāto largius eidat̉ a pr̄e ſpiritꝰ bonꝰ. Deniqꝫ iſte adhucpetit: Os quidē aperuit ⁊ attraxit ſpiritū:ſꝫ adhuc ad patrē pulſat et querit: Bibit:ra ſed quāto ſuauius ſenſit: tanto ardentiusice. adhuc ſitit. Audi v̓ba ſitiētis. Reſpice in me et miſerere mei: ẜm iudicium diligētiū nomē tuū. Id eſt ẜmiudiciū quod in eos feciſti: qui diligūt no-
CXVIIImen tuū: quoniā vt diligerēt te prius dilexiſti eos. Sic enī Ioānes apl̓us: Nos diligimꝰ inquit: Et velut cauſa quereret̉: quare nos diligere fecit: adiūxit: Quoniā ipſeprior dilexit nos. Uide ⁊ iſte quid apertiſſime dicat: Greſſus meos dirigeẜm eloquiū tuum: ⁊ non dominet̉ amei omīsᶠ iniquitas. Ubi qͥd aliud fidicit: qͣꝫ rectū ⁊ liberū me fac ẜm ꝓmiſſumtuū? Quāto enī magꝭ regnat in vnoquoqꝫdei caritas: tāto minus ei dominat̉ iniquitas. Quid ergo aliud petit: qͣꝫ vt donantedeo diligat deū? Diligēdo enī deum: diligit ſeipſum: vt diligere ſalubriter poſſit: etproximū ſicut ſeip̄m: In quibꝰ preceptistota lex pendet ⁊ ꝓphete. Quid igit̉ orat:niſi vt p̄cepta que deus imponit iubendo:impleri faciat adiuuādo: Sed quid eſt qd̓dicit: Redime me a calunijs hominu: vt cuſtodiā mādata tua? Sꝫvera illi hoīes crimina obijciunt nō calūniant̉. Si falſa: quid eſt ꝙ ſe redimi deſiderat a calūnijs: id eſt a criminibꝰ falſis: queilli nocere nō poſſunt? Crimen quippe falſum quod eſt calūnia: reum nō facit hominē: niſi apud iudicē hoīem. Ubi aūt deusiudex eſt: nullus falſo crimine ledit̉: qꝛ nōcui obijcit̉: ſed obijcienti potius imputat̉.An hic eccleſie preſignat̉ oratio et vniuerſi populi chriſtiani qui redemptus eſt a calūnijs hominū: quibus exagitabant̉ vſqꝫquaqꝫ chriſtiani? Sed nunqͥd ꝓpterea deimādata nō cuſtodit? Nōne inter ipſas calūnias qn̄ feruebāt: multo glorioſius populus ſanctus in tribulatiōibꝰ dei mandata ſeruabat: cum ad perpetrādas impietates perſequētibꝰ nō cedebat? Sed nimirūhoc eſt: redime me a calūnijs hominum:vt cuſtodiam mādata tua. Tu age infuſoſpiritu tuo: ne me calūnie hominuꝫ terroribus vincāt: et a tuis mādatis ad ſua mala facta traducāt. Si enī hoc mecū egeris:id eſt hoc modo me ab eorum calūnijs: necriminatōes eoꝝ falſas quas obijciūt pertimeſcam: cū patiētia donata redemeris:inter ip̄as calūnias cuſtodiā mādata tua.Facie tuā inquit: illumina ſuꝑ ſeruum tuū: Id eſt tuam manifeſta: ſubueniēdo et opitulādo preſentiā. Etᶠ docentdo iuſtificationes tuas. Doce vtiqꝫvt faciā quod euidētius alibi legit̉: Doceme vt faciā volūtatē tuā. Qui enī audiūtlicet memoria teneant quod audiunt: nequaqͣꝫ didiciſſe putādi ſunt ſi non faciūt.
Ilia lr̄aſpice.
Alia lr̄af doce me
Alia lr̄a.riniuſticia.