PſalmusCXVIII
Ipedibus meis verbū tuū: ⁊ lumen ſemitismeis: niſi verbū intelligamus qd̓ factū eſtad ꝓphetaſ: vl̓ quod p̄dicatū eſt ꝑ apl̓os?Non verbū chriſtū: ſed verbū chriſti: de qͦſcriptū ē: Fides ex auditu: auditꝰ aūt ꝑ verhū chriſti. Nā et verbū ꝓpheticū lucerneꝯparās apl̓us Petrꝰ: Habemꝰ inqͥt certiorem ꝓpheticū ſermonē cui benefacitis: intēdētes velut lucerne ī obſcuro loco. Qd̓itaqꝫ h̓ ait: Lucerna pedibus meis verbūtuū: ⁊ lumē ſemitis meis: verbū eſt qd̓ ſcripturis ſanctis omībus ꝯtinetur. ¶ Iuraui: inquit: et ſtatui cuſtodire iudiciaiuſticie tue? Tanqͣꝫ bene ambulā sad illā lucernā: ⁊ rectas ſemitaſ habēs: Sequēti aūt verbo illud qd̓ an̄cedit expoſitū eſt.Quaſi enī queremꝰ qͥd eſſet: iuraui: adiūrit et ſtatui. Hoc enī appellauit iuramētūquod ſtatuit ꝑ ſacramentū: quia ita debeteſſe mens fixa in cuſtodiēdis iudicijs iuſticie dei: vt ſit oīno ꝓ iuratiōe qd̓ ſtatuit. Fide aūt cuſtodiūtur iuſticia iudicie dei: cūſub deo iuſto iudice: nec recte factū infructuoſum: nec pctm̄ credit̉ impunitū. Sedta ꝓ hac fide qꝛ ml̓ta ⁊ grauiſſima mala corqꝫ pus ꝑtulit chriſti. ¶ Humiliatus ſuminquit: vſqꝫ valde? Nō autē ait: huiliauime: vt huilitatem que in p̄cepto eſt intelligere ſit neceſſe: ſed ait huiliatus ſum vſqꝫvalde: maximā ſcꝫ paſſus ꝑſecutiōem proeo ꝙ iurauit ⁊ ſtatuit cuſtodire iudicia iuſticie dei. Et ne in tāta huiliatiōe fides ip̄adeficeret: addidit. Domine viuificame ſecūdū verbū tuū. Hoc eſt ẜm ꝓmiſſum tuū. Nā ⁊ verbū ꝓmiſſorū dei lucerna ē pedibꝰ: ⁊ lumē ſemitꝭ. Sic et ſuꝑiꝰvt eū deꝰ viuificet: orauit in huīliatiōe ꝑſecutiōis: vbi ait: Paulominꝰ cōſūmauerūtme in terra: ego aūt nō dereliqui mandatatua: ſcd̓m miſericordiā tuaꝫ viuifica me: ⁊cuſtodiā teſtīonia: id eſt martyriaʳ oris tui.Ubi intelligit̉ ſi ip̄e nō viuificet donandopatientiā: ꝓpter qḋ dictū eſt: In veſtra patientia poſſidebitꝭ aīas veſtras: et de quodictū eſt: Qm̄ ab ipſo eſt patiētia mea: nōcorpus in ꝑſecutiōe mortificari ſed aīam:no cuſtodiēdo martyria et iudicia iuſticiedei. ¶ Volūtaria oris mei būplacita fac dn̄e: Hoc eſt: placeāt tibi: noli reprobare: ſed approba. Bene aūt intelligūtur oris voluntaria ſacrificia laudis confeſſione caritatis: non timore neceſſitatisoblata. Unde dictum eſt: volūtarie ſacrificabo tibi: Sꝫ quid eſt quod adiungit. Et
iudicia tua doce me? Nōne ip̄e in verſibus ſuꝑioribus dixerat: A iudicijs tuisnō declinaui? Quō iſtuc ſi ea nō nouerat?Porro ſi nouerat: quō h̓ dicit: Et iudiciatua doce me? An̄ ſicut illud ē: ſuauitatē feciſti cū ẜuo tuo: ⁊ poſtea dic̄: ſuauitatē doce me? Qd̓ ita expoſuimꝰ vt intelligeremꝰverba ꝓficiētis: ⁊ addi ſibi ad id qd̓ acceperat poſtulātis. ¶ Anima mea ī manibꝰ tuis ſꝑ: Nōnulli codices habēt inmanibꝰ meis: Sꝫ plures in tuis: ⁊ hocquidē planū eſt. Iuſtorū enī aīe in manudei ſūt. In cuiꝰ manu ſūt et nos ⁊ ſermoēs tͥnoſtri. Etᶠ legis: inqͥt: tue nō ſū oblitus. Tanqͣꝫ ad non obliuiſcendam deilegem manibus ip̄ius adiuuet̉ eiꝰ mēoria:vbi eſt eiꝰ anima: Aīa vero mea ī manibmeis: quō intelligatur ignoro. Iuſti quippe iſta verba ſūt nō īiuſti: redeūtꝭ ad patrēnō diſcēdentis a patre. Nā pōt videri illeiunior filius aīam ſuā in manibꝰ ſuis habere voluiſſe qn̄ dixit pr̄i: Da mihi ſubſtātiāmeā q̄ me tangit: Sed ideo mortuus eratideo perierat. An forte ita dictū ē: animamea in manibꝰ meis: tanqͣꝫ eam viuificādam offerret deo. Unde alibi dicit̉: Ad teleuaui animā meam: Dixerat enī ⁊ hic ſuperius: viuifica me. ¶ Poſuerunt: inquit: pctōres laqueū mihi: ⁊ᶠ a mādatis tuis nō erraui. Un̄ hoc niſi qͥaeius aīa in manibus dei: vel in ſuis viuificāda offert̉ deo: Hęreditate acquiſiui teſtīonia tua in eternū: Nōnullivno verbo volentes dicere qd̓ vno verboin greco poſitū eſt: hereditaui interpretatiſunt. Qd̓ ſi et latinū eſſe poſſet: magis ſignificaret eū qui dedit hereditatem qͣꝫ eumqui accepit: vt ſic eēt: hereditaui: quō ditaui. Meliꝰ ergo duobus verbis inſinuat̉ integer ſenſus: ſiue dicat̉ hereditate poſſedi:ſiue dicat̉ hereditate acqͥſiui: nō hereditatē ſꝫ hereditate. Si aūt qͣrit̉ qͥd acquiſierithereditate: teſtimonia inqͥt tua: qͥd volensintelligi: niſi vt teſtis dei fieret: eiuſqꝫ teſtimoīa ꝯfiteret̉: id ē vt martyr dei fieret: atqꝫeiꝰ martyria diceret: ſicut martyires dicūt apatre ſibi cuiꝰ heres eſt eſſe collatū. Multi quippe voluerūt neqꝫ potuerūt: nulli tn̄potuerūt niſi qui voluerunt: Quia nō potuiſſent ſi fidei teſtīonia negare voluiſſent:Sꝫ etiam ipſorū p̄parata eſt volūtas a domino. Ideo hec hereditate ſe acqͥſiſſe iſteteſtatur: et hoc in eternū: quia nō eſt in eisgloria temporalis hoīum vana querentiū:
Ila lr̄a.quaqꝫ.
Alia lr̄a.de.
Alia lr̄aflegem tuā