Pſalmus

PſalmusCXVIII.

PſalmusNitiū ſermonis eſt in pſalmo huiusnobis de quo diſputamꝰ hic verſus.In labijs meis: ꝓnūciaui omīaiudiciā oris tui. Quid eſt hoc dilectiſſimi: quid eſt hoc? Quis omnia iudicia deienūciare poſſit cum inueſtigare nō poſſit?An v̓o cū apl̓o exclamare dubitamus: Oaltitudo diuitiarū ſapiētie ⁊ ſcientie dei: qͣꝫinſcrutabilia ſunt iudicia eius ⁊ inueſtigabiles vie eius? Dn̄s dicit adhuc multa habeo vobis dicere: ſed non poteſtis portaremodo: Et qͣꝫuis ꝯtinuo ꝓmiſerit eis omnēveritatē ꝑ ſpiritūſanctū: clamat tamē beatus Paulus: Exꝑte ſcimus vt intelligamꝰſpiritu quidē ſancto: vnde pignus accepimus perduci nos ad omnē veritatē: ſed cūī alia vita poſt huiꝰ vite ſpeculū: ⁊ enigmafacie ad faciem venerimus: Quomō gͦ iſtedicit: In labijs meis ꝓnunciaui omnia iudicia oris tui? Et ille hoc dicit: qͥ paulo anteſuꝑiore verſu ꝓximo dixerat: Doce me iuſtificationes tuas. Quo pacto igit̉ euūciauit omnia iudicia oris eius qui vult adhucdiſcere iuſtificutiōes eius? An iudicia quidem cūcta iam nouerat: Iuſtificatiōes aūtadhuc diſcere cupiebat? Hoc v̓o eſſet mirabilius: ſi iam ſciebat inſcrutabilia dei: etea que hominibꝰ p̄cepit faciēda neſciebat.Iuſtificatōnes em̄ ſunt: nō dicta ſed factaiuſticie: oꝑa ſcꝫ iuſtorū que imperat deus.Ideo autē dei dicunt̉: qͣꝫuis a nobis fiant:qꝛ niſi ip̄o donante nō fiūt. Iudicia porrodei ſunt: quibꝰ ab eo mūdus: et nūc ⁊ in fine ſeculi iudicat̉. Sed cū eloquijs dei omnia contineant̉: ⁊ iuſtificatiōes videlicet etiudicia: cur querit iuſtificationes diſcere qͥeloquia dei ſe abſcōdiſſe ī corde dicit? Aitem̄: In corde meo abſcōdi eloquia tua: vtnon peccem tibi. Tunc ſecutus adiunxit:Benedictus es dn̄e: doce me iuſtificatōestuas. Ac deinde: ī labijs meis inquit ꝓnūciaui omnia iudicia oris tui. Uident̉ quidem duo iſta inter ſe eſſe contraria: īmo eſſepotius amica atqꝫ cōiuncta: vt qm̄ in corde ſuo abſcondit eloquia dei: in labijs ſuisiudicia eiꝰ ꝓnunciet. Corde em̄ credit̉ adiuſticiā: ore auteꝫ confeſſio fit ad ſalutem.Sed qd̓ inter hec duo mediū poſuit: benedictus es dn̄e: doce me iuſtificatiōes tuas:quō cōueniat homini cuiꝰ in corde iā ſunteloquia dei: ⁊ qui in labijs tuis enunciauitoīa iudicia dei: vt adhuc velit diſcere iuſtificatiōes dei: nō inuenit̉ niſi vt eas diſcereelligat̉ faciendo: non memoria re-

CXVIII.tinendo ⁊ loquēdo: ⁊ id a dn̄o demonſtrauit debere nos petere: ſine quo nihil poſſumus facere. Sed hoc ante iſtū: alio iā ſermone tractauimꝰ. Nūc v̓o quomō ſe dixerit omnia iudicia oris dei ī labijs ſuis enūciaſſe cū dicta ſint inſcrutabilia: ⁊ de quoꝝꝓfūditate alibi ſcriptū ē: iudicia tua abyſſus multa: quātū deus donat tractare ſuſcepimus. Quid ergo hic intelligamus attēdite. Nūquid iudicia dei neſcit eccleſiaScit plane. Nam ſcit vtiqꝫ qualibꝰ dicturus ſit iudex viuorum ⁊ mortuorū: Uenitebenedicti patris mei ꝑcipite regnū: ⁊ qualibus dicturus ſit: Ite in ignē eternū. Scitinquā: neqꝫ fornicatoreſ: neqꝫ idolis ſeruientes: neqꝫ illos atqꝫ illos quos ibi apoſtolus Paulꝰ enumerat: regnū dei poſſeſſuros eē. Scit irā ⁊ indignatiōꝫ: tribulatōeꝫ:⁊ anguſtias in omnē animā hominis operantis malū: iudei primū ⁊ greci. Gloriamv̓o ⁊ honorē ⁊ pacem omni oꝑanti bonuꝫ:iudeo primū ⁊ greco. Hec atqꝫ huiuſmodiiudicia dei euidenter expreſſa nouit eccleſia: Sꝫ nō ip̄a ſunt omnia: cum ſint quedāinſcrutabilia: ⁊ ſicut abyſſus multa ꝓfunda ⁊ occulta. An ⁊ ip̄a nota ſunt quibuſdāexcellentioribus mēbris hominis huiꝰ quicum ſuo capite ſaluatore totus eſt chriſtꝰInſcrutabilia em̄ fortaſſe dicta ſunt homī:quia viribus ſuis ea non poteſt ꝑſcrutari.Sed cur nō poſſit dono ſpirituſſancti cuicūqꝫ hoc dn̄s cōferre dignal̓? Sic em̄ illuddictū eſt: Deus habitat lucē inacceſſibilē:⁊ audiuimꝰ tamē: Accedite ad eū ⁊ illuminamini. Que vtiqꝫ ſic ſoluit̉ q̄ſtio: vt inacceſſibilis ſit viribus noſtris: accedat̉ auteꝫad deū muneribꝰ ſuis: qͣꝫqͣꝫ ⁊ ſi nemini omnino ſanctoꝝ qͣꝫdiu corpus quod corrumpit̉ aggrauat animā: omnia iudicia dei ſciri concedit̉: quia reuera multū eſt ad homineꝫ: cum ꝓfecto vt aliquid exempli gratiadicam: vnde iudiciorū dei cōijciatur īmenſitas: nemo ſine iudicio dei ſit tardus inanimo: vel claudus ī corpore: habet tamēvnde dicat eccleſia: hoc eſt ppl̓us acquiſitiōis: ⁊ veraciter dicat: In labijs meis enūciaui oīa iudicia oris tui: id eſt nihil iudiciorū tuorū tacui que mihi ꝑ eloquia tua innoteſcere voluiſti: ſed omnia prorſus in labijs meis enūciaui. Hoc em̄ mihi videturſignificare voluiſſe qd̓ non ait: oīa iudiciatua: ſed oīa iudicia oris tui: id eſt que mihidixiſti: vt ꝑ os eius eloquiū eius intelligamꝰ: qd̓ fecit ad nos ī reuelationibꝰ ſanctoꝝ