PſalmusCXIIII
Pſalmus⁊ ſicut gomorra ſimiles fuiſſemus. Sed iōſemen: quia ſparſum per terras multiplicatum eſt. Dixerunt em̄ magni de domo Aaron. ¶ Adijciat dominus ſuꝑ vos:ſuper vos ⁊ ſuꝑ filios veſtros. Etita factum eſt. Acceſſerunt etiā de lapidibus ſuſcitati filij Abraā. Acceſſerūt ouesque nō erant de hͦ ouili: vt fieret vnus grex⁊ vnus paſtor. Acceſſit fides omniū gentium: ⁊ creuit numerus non ſolū ſapientiūantiſtitum: ſed etiā obedientiū populorū:adijciente domino nō ſolū ſuꝑ patres: quiad illum in chriſto ceteros imitatores preirent: ſed etiā ſuper filios eorum: qui patrūpia veſtigia ſequerentur. Nā ſic ait ille hisquos ꝑ euāgeliū in chriſto genuerat: Imitatores mei eſtote: ſicut ⁊ ego chriſti. Adiecit itaqꝫ dominꝰ: nō ſolū ſuꝑ montes geſtientes ſicut arietes: ſed etiaꝫ ſuper collesgeſtientes ſicut agni ouium. Proinde hisvtriſqꝫ magnis ⁊ puſillis: montibus ⁊ collibus: arietibus ⁊ agnis: dicet ꝓpheta qd̓ſequitur. ¶ Bn̄dicti vos dn̄o qui fecit celū ⁊ terram: Tanqͣꝫ diceret: Benedicti vos domino: qui vos fecit celū inmagnis: terrā in puſillis: ſed celū nō iſtudviſibile plenū luminaribus ad hos oculoſꝑtinentibus. ¶ Celu: enim: celi domino: Qui erexit ⁊ ſublimauit quorūdā ſanctorū mētes in tantū: vt nulli hominū ſedipſi deo ſuo docibiles fierēt. In cuius celidocibilis cōperatione: qͥcqͥd carneis oculis cernitur terra dicenda eſt: quā dedit filijs hominū: vt eius cōſideratione ſiue abea ꝑte qua ſuꝑilluſtrat: ſicut ē hoc qd̓ dicit̉celū: ſiue ab ea que ſubter illuſtratur: cui ꝓprie terra nomē eſt: cū totum ſicut commemorauimꝰ in illius cōperatione qd̓ celū celi dicit̉: terra ſit. Terrā ergo iſtā totā deditfilijs hominū: vt eiꝰ ꝯſideratōe quātū pn̄tcōijciant creatorē: quē infirmis adhuc cordibus ſine iſto cōiecture adminiculo vide̓nō pn̄t. Eſt ⁊ alius intellectꝰ a quo diſſimulare nō debeo verboꝝ iſtoꝝ quibꝰ dictū ē:Cęlū celi dn̄o. Terra aūt dedit filijshoīm. Ut ab eo quod diximus nō recedat intētio. Dixeramꝰ em̄ magnos ⁊ puſillos ſignificari etiā eo qd̓ adiectū eſt: Bn̄dicti vos dn̄o qui fecit celum ⁊ terrā. Si gͦmagnos celi: puſillos autē terre noīe accipimus: qm̄ puſilli creſcētes futuri ſunt celū: ⁊ in ipſa ſpe lacte nutriūtur: ſic ſunt illimagni celū terre cū ꝑuulos nutriūt: vt etiam celū celi ſe eſſe intelligāt: dū cogitāt in
CXIIIIqua ſpe ꝑuuli nutriant̉: Sꝫ tn̄ qꝛ iaꝫ illi nōab homi ne: neqꝫ ꝑ hominē: ſed ꝑ ipſum deum carpunt ſinceritatē: vbertateqꝫ ſapientię acceperūt ꝑuulos futuros quidē celū:vt celum celi ſe eſſe ſciant: adhuc tamē terrā cui dicāt: Ego plātaui: Apollo rigauit:ſed deus incrementū dedit. Ipſis em̄ filijſhominū quos fecit celū: terrā dedit ī quaoperent̉: qui nouit terre ꝓuidere per celū.Maneant igitur celum ⁊ terra in deo ſuoqui fecit ea: ⁊ viuant ex eo cōfitentes ei: etlaudātes eū. Nam ſi ex ſe velint viuere morientur: ſicūt ſcriptū eſt: Amortuo qͣſi quinō ſit perit ꝯfeſſio: Sed ¶ Non mortuilaudabūt te dn̄e: neqꝫ oēs qui deſcendunt in infernuꝫ. Clamat em̄ alioloco tua ſcpͥtura: Pctōr cū venerit in ꝓfundū malorū: cōtēnet. ¶ Sꝫ nos qͥ viuimus benedicimꝰ dn̄o ex hoc nunc⁊ vſqꝫ in ſeculū.Explicit Tract̉. de psͣ. CXIII.Incipit Tract̉. de psͣ. CXIIII.¶ Expoſitio pſalmi.Ilexi: qm̄ exaudiet dn̄s vodceᶠ dep̄catiōis mee: Cantet h̓ xaīa q̄ ꝑegrinatur a dn̄o: cātet hocouis illa que errauerat: cātet hoc filius illeqͥ mortuꝰ fuerat ⁊ reuixit: ꝑierat ⁊ inuētuseſt: cantet hoc aīa noſtra fratres ⁊ filij cariſſimi: erudiamur ⁊ ꝑmaneamꝰ: ⁊ cū ſanctis iſta cātemus: Dilexi quoniaꝫ exaudietdn̄s voceꝫ dep̄cationis mee. Nunquid ipſa diligendi cauſa eſt: quoniā dn̄s exaudiet vocem deprecationis mee? An non potius aūt ideo diligimus qꝛ exaudiuit: autideo diligimus vt exaudiat? Quid ergo dilexi qm̄ exaudiet? An quia dilectionē ſpeſſolet accēdere: dilexiſſe ſe dicit: quoniā ſperauit ſe exauditurū deū vocem deprecationis ſue? Un̄ autē hoc ſperauit. Qm̄inclinauit aurem ſuā mihi: ⁊ in diebꝰ meisᶠ inuocaui. Ergo ideo dilexiqm̄ exaudiet: ideo exaudiet: qm̄ inclinauit aureꝫ ſuam mihi. Sed vn̄ ſcis o animahūana ꝙ inclinauit deus ſuā aurē tibi: niſidicas credidi? Manēt gͦ tria hͨ: fides: ſpeſ:⁊ caritas. Quia credidiſti ſperaſti: qꝛ ſꝑaſti iā dilexiſti. Iā ſi q̄rā vn̄ crediderit aīa inclinaſſe ſibi aurē deū ſuū: nōne reſpōdebit:quia pͥor dilexit nos: ⁊ filio ꝓprio nō pepercit: ſed ꝓ nobis oībus tradidit eum? Quoem̄ inuocabūt in quē nō credider̄t: ait doctor gentiū? Aut quō credent quē nō audierunt? Quō em̄ audient ſine p̄dicāte? Aut
Alla lraf Quia
Alla l̓r.foracio
Alia lr̄afinuoci