PſalmusCIX
Pſalmusſimus cōſiderare atqꝫ tractare: Uiuat aīaveſtra: et vigilet in deū. Tēpus enī conſtituit deus ꝓmiſſis ſuis: ⁊ tēpus eis que ꝓmiſit impledis. Promiſſionū tēpus erattꝑe ꝓphetaꝝ vſqꝫ ad Iohānem baptiſtā:ab illo aūt et deinceps vſqꝫ ad finē: tēpuseſt implēdi ea que ꝓmiſſa ſūt. Fidelis deꝰqui ſe noſtrū debitorē fecit: nō aliqͥd a nobis accipiēdo: ſed tanta nobis ꝓmittēdo.Parū erat promiſſio: etiā ſcripto ſe tenerevoluit: veluti faciens nobiſcū chirogͣphūꝓmiſſorū ſuorū: vt cū ea q̄ ꝓmiſit ſoluereinciperet: in ſcriptura ꝓmiſſorū conſideremus ordinē ſoluēdorū. Tempus itaqꝫ ꝓphetie p̄dictio erat vt ſepe iam diximꝰ promiſſionū. Promiſit ſalutē eternā et beatāvitā cū āgelis ſine fine: ⁊ hereditatē īmarceſſibilē gloriā ſempit̓nā: dulcedinē vultꝰſui: domū ſanctificatiōis ſue in celis ex reſurrectōe a mortuis: nullū deinceps moriendi mētū. Hoc eſt ꝓmiſſum eius tanqͣꝫ finale quo decurrit noſtra oīs intentio: quocū ꝑuenerimꝰ nihil āplius reqͥramus: nihilamplius exigamꝰ. Sed ad illud qd̓ erit infine quo ordine veniat̉ neqꝫ hͦ tacuit ꝓmittēdo et p̄nūciādo. Promiſit enī hoībꝰ diuinitatē: īmortalib mortalitatē: pctōribꝰiuſtificatiōeꝫ: abiectꝭ gl̓ificatōeꝫ. Quicqͥdꝓmiſit: indignis ꝓmiſit: vt nō qͣſi oꝑibusmerces promitteretur: ſed gratia a nomine ſuo gratis daretur: quia ⁊ hocipſum ꝙiuſte viuit inqͣꝫtum hō poteſt iuſte viuere:nō meriti hūani ſed bn̄ficij eſt diuini. Nēoenī iuſte viuit niſi iuſtificatꝰ: id ē iuſtꝰ effectus. Ab illo aūt ſit hō iuſtꝰ qͥ nūqͣꝫ pōt eē īiuſtuſ. Sic̄ em̄ lucerna nō a ſeip̄a accēdit̉:ita nec aīa hūana ſibi p̄ſtat lucē: ſꝫ clamatad deū: Tu illumīabis lucernā meā dn̄e.Cū ergo pctōribꝰ ꝓmiſſū ſit regnū celoꝝnō in pctō ꝑmanētibꝰ: ſed a pctō liberatis⁊ iuſticie ẜuiētibꝰ: qd̓ ip̄m vt poſſint: gr̄a vtdiximꝰ adiuuāt̉: ⁊ ab eo qͥ ſꝑ eſt iuſtꝰ iuſtificant̉: incredibile videbat̉ tantā deū curāgerere ꝓ hoībus: hodieqꝫ qui de gratia diuina deſꝑāt: atqꝫ a peſſimis moribꝰ nolūtſe cōuertere ad deū vt ab illo iuſtificēt̉: ⁊ ꝑeius indulgētiam deletiſ oībus pctīs ſuisincipiāt in illo viuere iuſte qͥ nūqͣꝫ vixit iniuſte: hanc habēt ꝑniciē cogitatiōis ſue inſeip̄os: vt dicāt deū res hūanas nō curare: nec inde poſſe cogitare mūdi huiꝰ artificem atqꝫ rectorē: queadmodū qͥſqꝫ mortalis in terra viuat: ita nec computari ſe hōputat a deo: qͥ factꝰ eſt a deo. Talē hoīem
CIXſi alloqui poſſumꝰ: ſi admittat nos priꝰ adaures ſuas: deinde ad cor ſuū: ſi nō repellat reſiſtēdo q̄rentē ſe: ⁊ patiat̉ ꝑditꝰ inueniri ſe: poſſumus ei dicere: O homo: quōte deus factū nō cōputauit: qͥ vt fieres an̄curauit? Cū te ī ordine rerū cōditarū nūerari nō putaſ: noli credere ſeductori: capilli tui nūerati ſūt a cōditore: Hoc deniqꝫ ⁊dn̄s ī euangelio diſcipul̓ ſuis ait: ne mortētimerēt: ne aliqͥd ſuū in morte ꝑiturū putarent. Illi ī morte de aīa ſua ꝑtimeſcebāt: ille ip̄is ſecuritatē iā de capillis dabat. Itane vero anima perit cuiꝰ capillꝰ non perit?Uerūtn̄ fratres quia incredibile videbat̉hoībus qd̓ ꝓmittebat deus ex hac mortalitate: corruptōe: abiectōe: infirmitate: puluere et cinere futuros hoīes equales angelis dei: nō ſolū ſcripturā cū hoībꝰ fecit vtcrederēt: ſed etiā fidei ſue poſuit mediatorem: nō quēlibet principē aut quēlibet angelū vel archangelū: ſed vnicū filiū ſuū:vt quā viā nos ꝑducturuſ eſſet ad illū finēquē ꝓmiſit: ꝑ eū ip̄m filiū ſuū on̄deret ⁊ p̄beret. Parū enī erat deo ſi filiū ſuū faceret demōſtratorē vie: cū ip̄m viā fecit: vt p̄illū ires regentē te ambulātem ꝑ ſe. Promiſit ergo qꝛ venturi eſſemꝰ ad eū: id ē adillā ineffabilē immortalitatē: et cū angeliseius equalitatem: Ꝙͣ longe eramus: qͣꝫ ille ſurſum: qͣꝫ nos deorſum: qͣꝫ ille in ſummō: qͣꝫ nos in imo deſperati iacebamus.ſine expectatione ſalutis egrotabamus.Miſſus eſt medicus: quem nō congnouitegrotꝰ. Si em̄ ꝯgnouiſſent: nūqͣꝫ dn̄m gl̓iecrucifixiſſēt. Sꝫ hoc quoqꝫ valuit ad egroti medicamētū: ꝙ medicū occidit egrotꝰ.Uenit vt viſitaret: occiſus eſt vt ſanaret.Inſinuauit ſe credētibꝰ deū ⁊ hoīem: Deum ꝑ quē facti ſumꝰ: hoīem ꝑ quē recreatiſum. Aliud ī illo apparebat: alid̓ latebat.Et qd̓ latebat ml̓to erat p̄ſtātius qͣꝫ id qd̓apparebat: ſed qd̓ erat p̄ſtantiꝰ videri nonpoterat. Curabat̉ eger ꝑ id qd̓ videri poterat: vt poſtea capax fieret viſiōis eiuſ: quelatēdo differebat̉ non negādo auferebat̉.Unicª vtiqꝫ filius dei venturus ad hoīesaſſūpturus hoīem: et per id quod ſumpſitfuturus homo: mriturꝰ: reſurrecturꝰ: aſcēſurus in celū: ſeſſurus ad dexteram pr̄is: ⁊impleturꝰ in gētibus que ꝓmiſit: ⁊ poſt impletiōem ꝓmiſſorū ſuorū in gētibꝰ etiā hocimpleturus: vt veniat ⁊ quod prerogauitexigat: diſcernat vaſa ire a vaſis miſericordie: reddat impijs qd̓ minatus ē: iuſtꝭ qd̓