PſalmusCVIII

Fdomini ſuꝑ me: eo ꝙ vnxit me. ¶ Et egofactꝰ ſum opprobriū illis? Per morcrucis: Chriſtus enī nos redemit de maledicto legis: factꝰ ꝓ nobis maledictū. Uiderunt me ⁊ mouerunt capita ſua.Quia viderūt pepēdiſſe: ⁊ nō vider̄t reſurrexiſſe: Uider̄t qn̄ genua eiꝰ ſūt infirmata:nō vider̄t qn̄ ē caro īmutata. ¶ Adiuuame dn̄e deꝰ meus: ſaluū me facꝭ ẜmmiẜicordiā tuā. Hoc ad totū r̄ferri poteſt: id ē ⁊ ad caput ⁊ ad corpꝰ. Ad caputꝓpter formā ſerui: ad corpus ꝓpter ip̄osſeruos. Potuit enī et ī eis dicere deo: adiuua me et ſaluū me fac: in quibus Saulodixit: qͥd me ꝑſeq̄ris? Qd̓ autē addidit ẜmmiſericordiā tuā: gratuita gr̄a cōmemoratur: nō ex oꝑm debito. ¶ Et ſciāt quiamanus tua hec: ⁊ tu dn̄e feciſti eā.De his dixit ſciāt: ꝓ quibꝰ ſeuiētibꝰ ⁊ orauit: Quia in eis in quibꝰ factꝰ ē opprobriūmouētibꝰ in eius illuſionē capita ſua: erātetiā hi qui in eū poſtea credider̄t: Diſcātaūt qui formā hūani corꝑis deo tribuūt:quomō habeat deus manū. Si enī qd̓ facit: manufacit: nūqͥd ⁊ ip̄aꝫ manū ſuā manū facit? Quomō ergo hic dictū ē: et ſciātqꝛ manꝰ tua hec: et tu dn̄e feciſti eam? Intelligamꝰ vtiqꝫ manū dei eſſe chriſtū: Un̄alibi dr̄: Et brachiū dn̄i cui reuelatū eſt.Hec manus ⁊ erat et fecit eam: qꝛ in prīcipio erat verbū: ⁊ verbū caro factum ē. Eterat ſine temꝑe ſcd̓m diuinitatē: ⁊ factꝰ eſtei ex ſemīe dauid ſcd̓m carnē. ¶ Maledicent illi ⁊ tu benedices? Uana eſtergo et falſa maledictio filioꝝ hoīm diligētium vanitatē ⁊ querentiū mēdaciū: Deaūt cū bn̄dicit facit qḋ dicit. Qui inſurgut in me cōfundātur. Ut enī inſurgant aliquid ſe aduerſus me ꝓficere arbitrant̉. Sed cuꝫ exaltatus fuero ſuꝑ celos:et eſſe ceperit ſuꝑ omnē terraꝫ gloria mea:confūdentur. Seruus aūt tuus letabitur. Siue in dextra pr̄is: ſiue in membris ſuis letantibus et inter tēptationes inſpe: et poſt tēptationes in eternū. ¶ Induant̉ qui detrahūt mihi pudore:Id eſt pudeat eos detraxiſſe mihi. Sed hͦpōt et in bono accipi: duꝫ corrigūtur. Etoꝑiantur ſicut diploīde confuſiōeſuā. Diplois duplex palliū ē. Nā qͥdā etiam ſic interp̄tati ſūt iſtū v̓ſū. Et oꝑiant̉ ſic̄palliū duplex cōfuſiōe ſua. Intelligit̉ aūtꝯfundātur et intꝰ et foris: id eſt ⁊ corā dn̄oet corā hoībus. Cōfitebor dn̄o ni-

mis in ore meo. Nimis dici ſolet in cōſuetudīe ſermōis latini: qd̓ plus eſt qͣꝫ debet. Cui cōtrariū ē parū: qd̓ minꝰ eſt qͣꝫ debet. Sꝫ minꝰ grece. αγαν. dr̄. Iſte aūt verſus non habet. αγαν. ſed hebet. σφοθ ρα.Quod quidā noſtri ſic interp̄tati ſūt: vt ꝓeo ponerēt aliqn̄ nimis: aliqn̄ valde. Sedſi nimis ꝓ eo qd̓ eſt valde intelligit̉: pōt etin laude poni. Nā et iſta cōfeſſio laudē ſignificat. Ita enī ſeqͥt̉. Et in medio multorū laudabo euꝫ. Dicit etiā et in aliopſalmo: In medio eccl̓ie cātabo te. Sꝫ cūip̄a cātat eccl̓ia q̄ corpꝰ ē chriſti: quō ī medio eccl̓ie cātat eccl̓ia? Ita et hic multi cūſint mēbra chriſti: ſicut ip̄i laudāt: ille laudat: qꝛ mēbra ſūt eius: quō ī medio ml̓toꝝlaudat: qn̄ ip̄is multis laudātibꝰ dicit̉ ip̄elaudare? An iō laudat in medio multorū:quia cū eccl̓ia ſua ē hic vſqꝫ in cōſūmationem ſeculi: vt qd̓ ait in medio ml̓torū: hocaccipiamꝰ qd̓ ab eiſdē multꝭ honorat̉. Inmedio qͥppe eſſe dr̄: cui honor p̄cipuꝰ exhibetur. Si aūt cor ē tāqͣꝫ hoīs mediū: nihilmeliꝰ intelligit̉ dictū qͣꝫ in cordibꝰ multorūlaudabo eū. Habitat enī chriſtuſ ꝑ fidē incordibꝰ noſtris: ⁊ ideo ait: in ore meo: id ēin ore corꝑis mei: qd̓ eſt eccl̓ia. Corde enīcredit̉ ad iuſticiā: ore aūt ꝯfeſſio fit ad ſalutē. Qui aſtitit a dextris pauperis. De Iuda dictū erat: et diabolꝰ ſtet adextris eiꝰ: qꝛ ſuas diuitias augere voluitchriſto vēdito: Hic aūt dn̄s aſtitit a dextris pauꝑiſ: vt diuitie pauꝑis ſint ip̄e dn̄s.Aſtitit qͥppe a dextrꝭ pauꝑis: nō vt ei ml̓tiplicaret annos vite qn̄qꝫ finiende: neqꝫ vteius augeret pecunia: aut eū faceret corporis viribꝰ fortē: vel ad tp̄us incolumē.Sed vt ſaluā faceret: inqͥt: a ꝑſequetibus aīam meā. Salua fit aūt a ꝑſequētibus aīa: ſi nō eis cōſentiat̉ ad malū.Nō eis aūt cōſētit̉ cū aſſiſtit dn̄s a dextrꝭpauꝑis: ne ip̄a pauꝑtate: id eſt infirmitateſuccūbat. Hoc adiutoriuꝫ p̄ſtitū eſt corꝑichriſti in ſanctis martyribus omnibus.Explicit Tract. de psͣ. CVIII.Incipit Tract̉. de psͣ. CIX.¶ Prefatio.Uantū dn̄s donat: qͥ nos mīſtroſcōſtituit verbi ⁊ ſacramēti ſui ſeruire vobis: in adipe miſericordieſue ſuſcepimꝰ pſalmū iſtū quē mō cātauimus: breuē nūero verborū: magnū pondere ſentētiaꝝ: adiuuāte illo qui vos fecitintētos: vt ⁊ nos faciat idoneos ſic vt poſ

ia lr̄a

Alia lr̄a.f Quia.