Nſalms
CVIII4
4fenerator omnē ſubſtātiā eiꝰ: et diripiant alieni labores eiꝰ. Nonſit illi adiutor: Ad tuendā eius poſteritatē dicit. Ideo ſequit̉. Nec ſit qui miſereat̉ pupillis eiꝰ. Sꝫ qͥa ponet etiaꝫpupilli eius ſine adiutore et ſine tutore inerūnis et egeſtate tn̄ creſcere ⁊ genꝰ ꝓpagationis ſeruare: ſequit̉ et dic̄. Fiat natieiꝰ in īteritu: ī generatōe vna deleat̄ nome eius. Id ē: vt quod illo generatū ē: iam nō generet: ⁊ cito trāſeat. Sedquid eſt qd̓ deinde ſb̓iungit. In memoriaꝫ redeat iniqͥtas patrū eiusin cōſpectu dn̄i: et peccatuꝫ matriſeius nō deleat̉. An intelligēdū eſt: vtreddātur ei peccata etiā parentū ſuorum.Ei quippe nō reddūtur qͥ fuerit mutatꝰ inchriſto: et ceperit eſſe nō filiꝰ iniquorū: nōimitatus mores illoꝝ: qꝛ et illud veriſſimeſcriptū ē: Reddā peccata patrū in filios:Et illud qd̓ ꝑ ꝓphetā dicitur: Et aīa pr̄ismea eſt. De eo quod dictū eſt: reddā peccata patrū in filios: et alibi: Anima q̄ peccat ipſa moriet̉: ⁊ anima pr̄is mea ē: ⁊ anima filij mea eſt: et anima q̄ peccauerit ipſamoriet̉: Hoc qͥppe dictū ē de his qui ꝯuertūtur ad deū: ⁊ nō imitātur mala parentūſuoꝝ. Qd̓ ipſe ꝑ ꝓphetā euidēter oſtēdit:Dicit enī parētū iniqͥtates eis nō obeſſe qͥiuſticiā faciēdo diſſimiles fuerit. Illud autē qd̓ dictū eſt: reddā peccata patrū in filios: additū ē: qui oderāt me: hoc eſt ſic meoderāt parēteſ eoꝝ: vt quēadmodū bonorū imitatio fecit: vt etiā ꝓpria peccata deleātur: ſic maloꝝ imitatio faciat vt nō ſolūſua: ſꝫ etiā eoꝝ quos imitati ſūt merita ſortiātur. Si ergo Iudas teneret illud ad qd̓vocatus eſt: nullomō ad eū: vel ſua p̄terita vel parentū iniqͥtas ꝑtineret. Sꝫ qꝛ nōtenuit adoptionē in familia dei: ſed iniquitatē vetuſti generis potiꝰ elegit: redijt iniquitas patrū eiꝰ in ꝯſpectu dn̄i: vt ī eo etiāip̄e puniret̉ ⁊ peccatū mr̄is eius nō deleretur. Fiāt contra dn̄m ſemꝑ? Id eſtpater eius ⁊ mater eius fiāt ꝯtra dn̄m ſemper: nō vt dn̄o aduerſent̉: ſed vt merita eorū peſſima nō obliuiſcat̉ in iſto dn̄s cū illi⁊ ipſa retribuet. Cōtra dn̄m enī dixit: in cōſpectu dn̄i. Nā ⁊ alij interpretes ſic traſtulerūt: fiant in cōſpectu dn̄i ſemꝑ: alij verofiant corā dn̄o ſemꝑ: ſicut alibi dictum eſt:Et poſuiſti īiqͥtates nr̄as in cōſpectu tuo.Semꝑ aūt dic̄: vt ſine remiſſiōe ſit tm̄ illd̓3et. ſcelus: ⁊ hic: ⁊ in futuro ſecl̓o. Diſpere
at de terra mēoria eoꝝ. Patris ſcꝫ etmatris eius. Memoriā dicit eoꝝ: que ī ꝓpagine generationis cuſtodit̉. Hac prophetauit d̓ terra periturā: qꝛ ⁊ ipſe Iudas⁊ filij eiꝰ qͥ erāt tāqͣꝫ memoria patrū: ⁊ matriſ eiꝰ ſine ſucceſſiōe ꝓlis: ſicut ſuꝑius dictū eſt in breuitate vniꝰ generatiōis extincti ſunt. Dicit aliquis. Etiā ne hoc ad penā Iude ꝑtinere credēdū eſt ꝙ pꝰ eiꝰ mortē ad mēdicitatē vxor eiuſ et filij ꝑuenerūt⁊ trāſlati ſūt: eiecti d̓ habitationibus ſuis:ſcrutante feneratore oēm ſubſtātiā eius: ⁊diripiētibꝰ alienis oēs labores eiꝰ: nemineadiuuāte: nec miſerante pupillis eius: etꝙ cito ſūt ſine poſteris mortui? Nunquidetiā de his que in ſuis poſt morteꝫ cuiuſqꝫꝯtingūt vllos mortuos tangit dolor? Authec ſaltē ſcire putādi ſūt: quoꝝ ſenſus alibi eſt ꝓ meritis: ſeu bene ſeu male? Cui reſpondeo magnā quidē eſſe queſtionē: necin p̄ſentia diſſerendā: ꝙ ſit oꝑis ꝓlixioris:vtrū vel quatenꝰ vel quō ea que circa nosagūt̉ nouerint ſpūs mortuoꝝ: Uerūtn̄ qd̓breuiter dici pōt: ſi nulla illis eſſet cura denobis: nō diceret dn̄s dixiſſe illū diuitētormēta apud īferos patiebat̉: Habeo ibiquinqꝫ frēs: ne ⁊ ipſi veniāt in locum hūctormentorū. Sed quōlibet intelligant quihoc aliter intelligere conant̉: ⁊ quia fatenduꝫ eſt: nō eſſe cōſequēſ: vt ſi ſciūt mortuiſuos viuere: quia nec in locis penarū eosvidēt: vbi diues ille erat: nec in requie beatoruꝫ: vbi Lazarū ⁊ Abraam: qͣꝫuis longeagnoſcebat: ideo eos etiā illa que circa eorū caroſ agūt̉: vl̓ leta vl̓ triſtia ſcire: neceſſe ſit. Hoc dico paucos eē eiꝰ animi hoīespoſt mortē ſuam qͥd ſuis boni mali ve ꝯtingat: ſaltē dū viuūt negligāt: atqꝫ oīno contemnāt: ml̓tos aūt qd̓ indicat etiā tāta cura cōmendāde vltime volūtatis: ⁊ qualiūcunqꝫ teſtamētoꝝ ſatꝭ agere: vt cū defuncti fuerīt ſuis bene ſit. Permanſionē veropoſteritatꝭ ſue: ꝑ ſucceſſiōes generationuꝫſoli ſe laudabiliter ſpernūt qui ſeip̄os abſcidūt ꝓpter regnū celorū: ⁊ filios ſuos hͦfacere cupiūt: vl̓ exoptāt: vel martyrio coronari: ita vt nullus eoꝝ in terra remaneat: ceteri aūt oēs aut pene oēs felices volūt ſuos eſſe in hac vita poſt mortē ſuaꝫ: ⁊ſuū genus interire nolūt. Quapropter qd̓Iude tā īfelicit̓ mortuo ita vxor eiꝰ vidua⁊ filij eiꝰ orphani remāſerūt: vt feneratoreſcrutante oēm ſubſtātiā eius: ⁊ diripiētibꝰalienis labores eius: de ſuis habitatiōibꝰ
Alla lr̄a.fet.