PſaſipisCIIII
greco ad v̓bum expͥmat̉: qd̓ ⁊ alij latini codices hn̄t: Euangelizate in gētibꝰ oꝑaeius. Quibus hoc dicit̉: niſi euāgeliſtis inꝓphetia. Cantate ei ⁊ pſallite ei.Uerbo ⁊ oꝑe laudate. Ore q̇ppe cātatur:pſalterio autē: hoc eſt manibus pſallitur.Narrate omīa mirabilia eius: laudamini in noīe ſancto eius. Poſſūthi duo v̓ſus ex duobus v̓bis ſuꝑioribꝰ dicti non abſurde videri: vt qd̓ ait: Narrateoīa mirabilia eius: referat̉ ad id qd̓ dictuꝫeſt: Cantate ei. Ꝙ v̓o ſequit̉: Laudamī innoīe ſancto eiꝰ: referat̉ ad id qd̓ dictuꝫ eſt:Et pſallite ei. Illud ſcꝫ ad v̓bum bonumquod cātat̉ ei: ⁊ narrant̉ oīa mirabilia eiꝰ.Illud aūt ad opus bonuꝫ qd̓ pſallit̉ ei: nevelit quiſqꝫ de oꝑe bono tanqͣꝫ in ſua v̓tute laudari. Ideo cū dixiſſet: Laudamī: qd̓vtiqꝫ bn̄ oꝑantes merito poſſunt: addiditin noīe ſancto eius: vt qͥ gloriat̉ in dn̄o glorietur. Qui gͦ nō ſibi: ſed ei volūt pſallere:caueāt facere iuſticiā ſuaꝫ coram hoībus:vt videant̉ ab eis: alioqͥn mercedeꝫ nō habebunt apud pr̄em qͥ in cel̓ eſt: ſed luceantoꝑa eorū coram hoībus: nō eo fine vt ipſivideant̉ ab eis: ſed vt videāt bona operaeorū: ⁊ glorificent pr̄em eorū qͥ in celis eſt.Hoc eſt laudari in noīe ſancto eiꝰ. Un̄ ⁊ īalio pſalmo legit̉: In dn̄o laudabit̉ animamea: audiant mites ⁊ iocundēt̉. Quod ethic quodāmodo ſequit̉. Letet̉ cor q̄rentium dn̄m. Sic enī mites iocūdantur: qͥ nō amaro zelo eos iam bn̄ operātesemulant̉. Querite dn̄m ⁊ confirmamini. Hoc enī de greco exp̄ſſius interpretatum eſt: qͣꝫuis v̓buꝫ minus latinū videatur. Un̄ ⁊ alij codices habēt: confirmamī:alij corroboramī. Ei qͥppe dicit̉: fortitudomea: ⁊ fortitudinē meam ad te cuſtodiaꝫ:vt eum q̄rendo atqꝫ ad eū accedendo: ⁊ illuminemur ⁊ confortemur: ne cecitate qͥdfaciendū ſit: nō videamnſ: aut infirmitatenō faciamus etiā qn̄ videmꝰ. Qd̓ gͦ eſt advidēdū: accedite ad eū ⁊ illuminamī: hoceſt ad faciēdum: querite dominuꝫ ⁊ corroboramini: Querite: inquit: faciemeiꝰ ſꝑ. Que eſt faciēs dn̄i: niſi pn̄tia deiSicut facies vēti ⁊ facies ignis. Dictū eſtenī: ſic̄ ſtipulaꝫ an̄ faciē vēti: ⁊ ſicut fluit cera a facie ignis. Et ml̓ta talia poīt ſcriptura: nihil aliud qͣꝫ earū rerū pn̄tiaꝫ volēs intelligi quarū noīat faciē. Sed qͥd eſt: Querite faciem eius ſꝑ? Scio qͥde qꝛ mihi adherere deo bonū eſt. Sed ſi ſꝑ q̄rit̉: qn̄ inueni
CIIIItur? An ſꝑ dixit ī tota vita iſta qͣ hͦ viuittr:ex qua id nos facere debere cognouimuſ:qn̄ ⁊ inuentus q̄rendus eſt? Iam qͥppe illūinuenit fides: ſꝫ adhuc eum q̄rit ſpes. Caritas aūt: ⁊ inuenit euꝫ ꝑ fidē: ⁊ eū q̄rit habere ꝑ ſpēm. Ubi tūc ſic inueniet̉ vt ſufficiatnobis: ⁊ vlterius nō q̄rat̉. Niſi enī eū ī iſtavita inueniret fides: non diceret̉: Queritedn̄m: ⁊ cum inueneritis eū: derelinqͣt īpiuſvias ſuas: ⁊ vir iniquus cogitatiōes ſuas.Item ſi fide inuētus nō adhuc eſſet ꝑquirēdus: nō diceret̉: Si enī qd̓ nō videmusſperamꝰ: ꝑ patiam expectamus. Et quodIoh̓es ait: Scimus qꝛ cum apparuerit: ſimiles ei erimꝰ: qm̄ videbimꝰ euꝫ ſicuti eſt.An forte etiā cū facie ad faciē viderimuseū ſicuti eſt: adhuc ꝑquirēdus erit? Et ſinefine querēdus: qꝛ ſine fine amādus. Dicimus enī etiam p̄ſenti alicui: nō te q̄ro. id ēnō te diligo. Ac ꝑ hoc qͥ diligit̉ etiam pn̄squerit̉: duꝫ caritate ꝑpetua ne fiat abſensoptat̉. Proinde que quiſqꝫ diligit: etiā cūeum videt ſine faſtidio ſꝑ vult eſſe p̄ſentē:hoc eſt ſꝑ q̄rit eum pn̄tem. Et nimiruꝫ hoceſt: Querite faciē eius ſꝑ. Ut nō huic inqͥſitioni qua ſignificat̉ amor fineꝫ p̄ſtet inuētio: ſed amore creſcente: inquiſitio creſcatinuēti. Iam deinceps temꝑat ſe laudatoriſte ardēs: ⁊ ad capacia v̓ba deſcendit: infirmū amorē atqꝫ lactentē temꝑalibus deimirabilibus nutriēs. Memetote: inqͥt: mirabiliū eiuſ que fecit: ꝓdigiaeius ⁊ iudicia oris eius. Qui locꝰ ſimilis videt̉ illi loco: vbi ad Moyſen querētem quis eſſet cū dixiſſet: Ego ſuꝫ qͥ ſuꝫ:⁊ dices filijs iſrl̓: Qui eſt miſit me ad vos:qd̓ ex aliquātulacūqꝫ ꝑticula rara mēs capit. Deinceps nomē ſuum cōmemorās erga hoīes gr̄am ſuā miſericordit̉ temꝑauitdicens. Ego ſum deus Abraaꝫ ⁊ deꝰ Iſaac: ⁊ deꝰ Iacob: hoc mihi nomē eſt ineternum. Ubi intelligi voluit ⁊ illos quoruꝫ ſedeū dixit viuere ſecū ineternuꝫ. Et hoc dixit quod capi etiaꝫ a paruul̓ poſſꝫ: vt Egoſum qͥ ſum: illi ꝓ captū intelligerēt qͥ grandibus viribꝰ caritatis noſcent q̄rere facieꝫeius ſemꝑ. Si gͦ qd̓ eſt ip̄e ml̓tū eſt ad vosvel videre vel q̄rere: memētote mirabiliuꝫeius que fecit: prodigia ęius ⁊ iudicia oriseius. Et qͥbus dicit̉. Semen Abraaſerui eius: filij Iacob electi eius.Uos ſemen Abraam: vos filij Iacob mementote mirabiliū eius q̄ fecit: ꝓdigia eiꝰ⁊ iudicia oris eius. Ne qͥs aūt vni genti h̓