PſalmusCIII

PſalmusQuicunqꝫ inquit ī vobis vult maior eſſe:erit veſter ſeru. Seruū ſuuꝫ te fecit: qui teſuo ſanguine liberū fecit. Dicite hoc nob̓:quia veruꝫ dicitis. Audi illum alio loco:Nos auteꝫ ſeruos veſtros ꝑ Ieſum. Bene diligite ſeruos veſtros: ſed in dominoveſtro. Preſtet nobis deꝰ vt bene ẜuiamꝰNaꝫ: velimus: nolumꝰ: ſerui ſumuſ: ⁊ tn̄ ſivolentes ſumꝰ: nō neceſſitate: ſed caritateſeruimuſ. Quodāmō enī quaſi ſuꝑbia ſeruoꝝ ſtomachata videbatur: cū diceret dominus: erit veſter ſeruus qui voluerit int̓vos maior eſſe. Iam enī filij Zebedei ſedes altiſſimas querebāt: vnus volebat ſedere ad dexterā: alter ad ſiniſtrā: dicētes ꝑmatrē quod ipſi cupiebant. Dn̄s nō illisſedes inuidit: ſed cōualleꝫ prius plorationis oſtēdit: quaſi diceret: Illuc vultꝭ venire: vbi ſum ego: veīte qua ego: Quid ē venite qͣ ego? Per humilitatē. Ego de ſb̓limitate de ſcēdi: ⁊ humiliatus aſcēdo. Uos interra inueni: ⁊ ante vultis volare qͣꝫ paſcipriꝰ nutrimini: educamī: ferte nidū. Quidenim ait? Quō illos reuocauit ad humilitatem iam querentes altitudinē? Poteſtiſbibere calicē quē ego bibiturus ſum? Et illi: etiam in hoc ſuꝑbi: poſſumus. QuomōPetrus tecū vſqꝫ ad mortē fortis vir donec femina diceret: ⁊ iſte cū illis erat: ſic etiſti: Poſſumꝰ. Poteſtis? Poſſumuſ. Et ille: Calicē quidē meū bibetꝭ: ⁊ ſi mō nō poteſtis bibetꝭ: quō Petro: nō potes me mōſequi: ſequeris aūt poſtea. Calicē quidemmeū bibetꝭ: ſede̓ aūt ad dexterā: vel ad ſiniſtram meā: nō eſt meū dare vobis. Quideſt: nō eſt meū dare vobis? Nō eſt meū dare ſuꝑbis. Modo quibꝰ loquor ſuꝑbi eſtꝭ:ideo dixi: nō eſt meū dare vobis. Sed forte dicerent: erimuſ humiles. Nō ergo eritꝭvos: ego vobis dixi. Nō dixi nō dabo humilibus: ſed nō dabo ſuꝑbis? Qui aūt exſuperbo ſit humilis: nō erit qui erat. Ergop̄dicatores v̓bi: ⁊ iumēta ⁊ ſerui ſūt: Producat terra ſi irrigata ē fenū iumētꝭ: et herbam ſeruituti hominū. Ipſe eſt eniꝫ fructꝰvt poſſit fieri quod dictū eſt in euangelio:vt ⁊ ipſi recipiant vos in tabernacula eterna. Uide de feno quid facias: vide de revili quid emas. Ut recipiant vos inquit ītabernacula eterna. Ubi erūt ip̄i: illuc voſrecipiāt. Quare hoc? Quia qui recipit iuſtum in noīe iuſti: mercedē iuſti accipiet: ⁊qui ſuſcipit ꝓphetam in noīe ꝓphete: mercedem ꝓphete accipiet: ⁊ qui dederit cali

cem aque frigide vni ex his minimis tm̄ īnoīe diſcipuli: amē dico vobis nō perdetmercedem ſuā. Quā mercede̓ non ꝑdetRecipiant vos in tabernacl̓a et̓na. Quiſnō feſtinet? Quis nō alacrius currat? Siterra eſtiſ: rigamini de fructu operum dei:ne dicatꝭ nō ſūt cū qͥbꝰ faciam. Predicatores nr̄i iumēta triturātia: hoīes ẜuiētesnō indigēt nr̄i: Quere tn̄ ne qͥs īdigeat poſtremo: ⁊ qͥ nō īdiget: īueīet ī te qd̓ velit acciꝑe. Accipit enī bonā voluntatē: cum tuaccipias pacē. Et ſi enī nō querit datuꝫ: ſꝫrequiret fructū: quere tn̄ ne qͥs indigeat: ⁊noli dicere: ſi petierit dabo. Expectas ergo vt petat. Si paſcis bouē dei: quō tranſeuntem mendicū? Illi petenti das: qꝛ ſcriptū ē: oī petēti te da: De iſto qͥd ſcriptū ē?Beatus qui intelligit ſuꝑ egenū ⁊ pauꝑē.Quere cui des: beatꝰ enī qui intelligit ſuper egenū ⁊ pauꝑem: qui poccupat vocepetituri. Si ſic inter vos indigent militeschriſti: vt etiā petāt: videte ne vos iudicētanteqͣꝫ petant. Quō inquis quero? Eſtocurioſus: eſto ꝓuidus. Proſpice: attendevn̄ qͥſqꝫ viuat: vn̄ ſe tranſigat: vn̄ habeat:ne reprehendat̉ iſta curioſitas tua. Terraeris ꝓducens fenū iumentꝭ: ⁊ herbā ſeruituti hominuꝫ. Curioſus eſto: ⁊ ītellige ſuper egenum ⁊ pauꝑem: Alius ad te venitvt petat: aliū tu p̄ueni ne petat. Sicut enīde illo qͥ te querit dictū eſt: omni petenti teda: ſic de illo quem iuberis querere dictuꝫeſt: ſudet clemoſyna in manu tua: donec īuenias iuſtū cui eā tradaſ. Cū enī dandūſit ⁊ iſtꝭ pauꝑibꝰ petētibꝰ ptꝫ. Nō enī ab eiſinhibuit deus elemoſynas cū chriſtus deipſis dicat: qn̄ facis epulū: cōuoca cecoſ:claudoſ: debiles: nō hn̄tes vn̄ tibi reddāt:retribuet̉ aūt tibi in reſurrectiōe iuſtorum:voca ⁊ ipſos: paſce ⁊ ip̄os: epulare cū illiepulāt̉: delectare cū illi ſagināt̉. Illi panetuo: tu iuſticia dei. Nemo vob̓ dicat: Preceptū eſt a chriſto: vt ſeruo dei det̉: mendico nō det̉. Abſit ꝓrſus: impius iſta loqͥtur: Da illi: ſꝫ multomagis illi. Ille enī petit: ⁊ in voce petentis agnoſce cui des. Ille aūt quātominꝰ petit: tantomagis tibi vigilandū eſt vt p̄occupes petiturū: aut forte modo nō petiturū: ⁊ aliqn̄ dānaturum.Itaqꝫ curioſi eſto te ad iſta frēs mei: ⁊ īuenietis multoꝝ dei ſeruoꝝ indigētiā: tātumvt velitis inuenire. Sꝫ quia delectat vosexcuſatio qua vultis dicere neſciebamuſ.Propterea nō inuenitis. Ipſe dominus