PſalmusCIII

eccleſie. Quid eſt fundamētū eccleſie: niſi de quo dicit apoſtolꝰ: Fundamētū aliudnemo poteſt ponere p̄ter qͣꝫ quod poſitū ēquod eſt chriſtus Ieſus? Et ideo tali fundam̄to ſuffulta: quid meruit audire? Noinclinabitur in ſeculū ſeculi. Firmauit terrā ſuper firmamentū eius: id eſt firmauit eccleſiā ſuper fundamētū chriſtuꝫ.Nutabit eccleſia ſi nutauerit fūdamentū.Sed vn̄ nutabit chriſtus: qͥ anteqͣꝫ veniretad nos et carnem ſuſciperet: omīa ꝑ ipſuꝫfacta ſūt: et ſine ipſo factū eſt nihil: qui omnia ꝯtinet maieſtate et nos ī bonitate? Nōnutate chriſto: nō inclinabitur in ſeculū ſeculi: Ubi ſūt qui dicūt periſſe de mūdo eccleſiam: quādo nec inclinari pōt? Sed vnde cepit dn̄s aſſerere iſtaꝫ eccleſiā: reuelare: incipere: on̄dere: diffundere? Unde cepit hoc? Quid erāt primo? Quia firmauitterram ſuꝑ firmamentū eius: nō inclinabitur in ſeculū ſeculi. ¶ Ab vſſꝰ ſicut ve-ſtimetuꝫ amictusˣ ipſiꝰ: Cuius? Nūquid forte dei? Sed iam de amictu eius dixerat: Circūamictus lucē ſicut veſtimētū.Audio deū luce veſtitū: et lux ipſa ſi volumus nos ſumꝰ. Quid eſt ſi volumꝰ? Si iātenebre nō ſumꝰ. Ergo ſi deꝰ luce veſtituseſt: cuiꝰ rurſus veſtimētū ē ab yſſus? Ubyſſus enī dicitur īmenſa aquaꝝ copia. Omnis aqua: omīs humida natura atqꝫ ſubſtātia circūquaqꝫ diffuſa ꝑ maria ⁊ flumina ⁊ antra occl̓ta: ſimul vno noīe abyſſusvocat̉. Ergo terrā intelligimꝰ de qua dixitFirmauit terrā ſuꝑ firmamētū eiꝰ: non inclinabit̉ in ſeculū ſeculi. De illo dictū credo: Abyſſus ſicut veſtimētū amictꝰ ipſiꝰ.Terre enī quaſi veſtimētū eſt aqua circūdans eā ⁊ contegēs eam. Sed aliqn̄ in diluuio ita creuit hec veſtis terre: vt oīa omnino cooperiret: ⁊ tranſcederet altiſſimosmōtes: ſicut ſcriptura teſtat̉: cubitis fermequindecim. Fortaſſe ip̄m tp̄s ſignificauitiſte pſalmꝰ cū diceret. Abyſſus ſicut veſtimentū amictꝰ ipſius: Suꝑmotes ſtābunt aque. Id eſt veſtimentū terre: qd̓eſt abyſſus ita creuit: vt etiā ſuꝑ mōtes aq̄ſtarēt. Legimꝰ hoc vt dixi factū in diluuio.Inde loq̄bat̉ nob̓ ꝓpheta: narrabat nob̓pterita: an ꝓnūciabat futura? Sꝫ ſi narraret p̄terita: nō nobis diceret: ſuꝑ mōtes ſtabūt aque: ſed ſuꝑ montes ſteterunt aque.Preterituꝫ enī tempꝰ ꝓ futuro ſolet ponin ſcripturiſ: ita p̄uidēte ſpiritu que ventura ſunt: quaſi iā facta ſint ſolemus legere.

Inde eſt qd̓ illud in alio pſalmo nouimꝰomnes: vbi tāqͣꝫ euāgeliū recitat̉. Foder̄tmanus meas ⁊ pedes meos: dinūerauer̄toīa oſſa mea: ſuꝑ veſtimētū meū miſeruntſortē. Omnia quaſi iā facta cōmemorant̉que vtiqꝫ adhuc vētura cernebant̉. Sedquātū pōt noſtra intelligētia: quātū auteꝫporeſt tāta occupatio: aut qn̄ ſic vacat: vtpoſſimꝰ ꝓ certo dicere: ita eſt? Aīaduertimus ſepe ꝓphetas p̄terito tꝑe verborumdice̓ q̄ vētura ſūt: in figura aūt futuri dicere preterita nō facile occurrit legēti. Nonaudeo dicere nō eſt: ſed certe ſtudioſis earū litteraꝝ induxeri qͥd q̄rant. Si inuenerit: ⁊ ad nos attulerīt: gratulabimur: adoleſcentiū ſtudijs ocioſoꝝ occupati ſeneſ: ⁊ex eoꝝ miniſterio ⁊ nos aliquid diſcimus.Nō enī dedignabimur qn̄ chriſtꝰ de oībꝰdocet. Hoc ergo dicit: Suꝑ mōtes ſtabūtaque: Propheta curās futura p̄dicere nōnarrare p̄terita: ꝓpterea dixit: qꝛ eccl̓iā futurā in diluuio ꝑſecutionū volehat intelligi. Fuit enī tp̄s aliqn̄: quo terrā dei eccleſiam dei cooperuerant aque ꝑſequentiū: etita cooperuerant vt nō appareret: nec ipſimagni qui ſunt mōtes. Qn̄ enī vbiqꝫ fugiebant: quō nō minus apparebant? Et fortaſſe de illis aqͥs ē vox illa: Saluuꝫ me facdeus: qm̄ intrauerūt aque vſqꝫ ad animāmeā: Maxīe aque q̄ mare faciūt: ꝓcelloſe: infructuoſe. Nō enī quācunqꝫ terrā cooperuerit aqua marina: fecūdauit eā potius qͣꝫ ad ſterilitatē ꝑduceret. Erant enī etmōtes ſub aquis: qꝛ ſuꝑ mōtes ſtabūt aq̄:ppl̓i reſiſtētes ſuꝑauerunt auctoritatē oīmvbiqꝫ fortiter euāgelizātiū verbū dei: cooperuerant eos aque: ⁊ ſuꝑ illos ſtabūt aq̄:Dicebant: p̄me: p̄me: ⁊ pͥmebāt: extinguenon appareant. Dicebant iſta: ⁊ p̄ualebātſuꝑ martyres: ⁊ fugiebāt vbiqꝫ chriſtiani:⁊ fuga quadā: occultabant̉ Apoſtoli. Un̄fuga occultabant̉ apl̓i? Quia ſuꝑ montesſtabunt aque. Erat poteſtas aquarū magna. Sed qͣꝫdiu. Audi qd̓ ſequit̉. ¶ Abincrepatione tua fugient: Et hoc factum eſt fratres: ab increpatione dei fugierūt aque: hoc eſt a p̄ſſura montiū receſſer̄t.Iam montes ipſi extant Petrus ⁊ Paulus. Quō eminēt? Qui ante a ꝑſecutoribꝰp̄mebant̉: nūc ab imꝑatoribus venerātur.Fugierunt enim aque ab increpatiōe dei:quia cor regum in manu dei: deflexit quovoluit: iuſſit ꝑ eos paceꝫ dare chriſtianis:emicuit et eminuit auctoritas apoſtolica.

5

Alia lr̄a.f eius