MſalmusCII
Mſalmusgra ſit in benedictione domini: ⁊ videat aniuſtuꝫ ſit qd̓ ei dicit̉: Benedic anima meadominū. Uideat ſi debeat aliud bn̄dicerepreter dn̄m. Benedic inquit aīa mea dominū. Repetit hoc: ⁊ expreſſiꝰ dicit quodt dixerat. Benedic aīa mea dn̄m. Et omniaʸ interiora mea nomē ſanctu eius. Puto qꝛ nō ad interiora corporis loquitur: Puto euꝫ nō hoc dicere vt pulmonoſter ⁊ iecur: ⁊ ſi qua ſunt inteſtina carniſerūpant in vocē benedictionis dn̄i. Eſt qͥdem pulmo pectoris noſtri: quaſi follis qͥdā anhelantis ſpiritū reciprocū: qui ſpiritus cōcepti aeris in vocē ⁊ ſonū exprimit̉:cū verba digerimus nō poteſt vocis aliqͥdſonare ab ore noſtro: niſi qd̓ pulmo expreſſius emiſerit: ſed nō hinc agitur: hoc totuꝫad aures hoīm. Habet aures deus: habet⁊ ſonū cor. Interiora ſua alloqͥt̉ homo: vtbenedicant dn̄m: ⁊ dicit eis: Omnia interiora mea nomē ſanciū eiꝰ bn̄dicite. Queris que ſunt interiora tua? Ip̄a anima tua.Qd̓ ergo ait: Benedic aīa mea dn̄m: hocait: omnia interiora mea nomen ſanctū eius: ſubauditur em̄: benedicite. Clamat voce ſi eſt homo qui audiat: ſilet vocē quādonō eſt qui audiat. Interiora tua nunqͣꝫ deeſt qui audiat. Itaqꝫ ſonabat iā dudū benedictio de ore noſtro: ⁊ hec ipſa verba cātabamus: Bn̄dic anima mea dn̄m: ⁊ omnia interiora mea nomē ſanctū eius. Quātū ſatꝭ fuit tempori cantauimꝰ ⁊ ſiluimus.Nūquid īteriora tua ſilere debēt a benedictiōe domini? Alternet ꝓ tꝑe ſonos vocū:perpetua ſit vox interior. Cū conuenis adeccleſiā hymnū dicere: ſonet vox tua laudes dei: dixiſti quātū potuiſti: diſceſſiſti: ſonet anima tua laudes dei. Negociū agis:laudet dn̄m anima tua. Cū cibū capis: vide qd̓ ait Apl̓us: Siue māducatis ſiue bibitis omnia in gloriā dei facite. Audeo dicere cum dormis: benedicat aīa tua dn̄m.Nō te excitet cogitatio flagicij: nō te excitet depoſitio furti: nō te excitet cōdicta forte corruptio. Innocētia tua etiā in dormiente vox eſt aīe tue. Benedic anima meaa. dn̄m: ⁊ oīa interiora mea nomē ſanctū eiꝰ..Benedic anima meaᶠ dn̄m: ⁊ noli obliuiſci oēs retributiones eiꝰ.Benedic inquit aīa mea dominū. Quidē aīa tua? Oīa interiora tua. Benedic aīamea dn̄m. Repetitio ad exhortationē valet: Ut aūt benedicat ſꝑ dn̄m: noli obliuiſci oēs retributiones eius. Si obliuiſceris:
CIItacebis. Nō aūt poterūt an̄ oculos tuos eſſe retributōes dn̄i: niſi an̄ ocl̓oſ tuos fueritpctā tua. Nō ſit ante oculos tuos delectatio p̄teriti peccati: ſed ſit ante oculos tuosdānatio pctī. Dānatio pctī a te: remiſſio adeo. Hec em̄ retribuit dominus: vt poſſisdicere: Quid retribuā dn̄o ꝓ oībus q̄ retribuit mihi? Hoc em̄ ꝯſiderātes ſctī martyres quorū memoriā hodie celebramꝰ: etomnes oīno ſancti qui vitā iſtam cōtempſerūt: ⁊ ſicut audiſtis in epl̓a Ioānis: animas ſuas ꝓ fratribꝰ poſuerūt: que eſt ꝑfectio caritatis: dicente dn̄o: Maiorē caritatē nēo habet qͣꝫ vt aīam ſuā ponat quis ꝓamicꝭ ſuis. Hec ergo ꝯſiderātes ſctī martyres: ꝯtempſerūt aīas ſuas hic: vt ibi easinuenirent: ſequentes verba dn̄i dicentis:Qui amat animā ſuā perdet eā: ⁊ qui ꝑdiderit eam ꝓpter me: in vitam eternā inueniet eā. Uoluer̄t .n. retribue̓. Qui? Et qͥd?Et cui. Hoīes mīſteriū ſuū vſqꝫ ad mortēdeo retribuerūt. Quid? qd̓ ille nō donauerat? Quid dederūt qd̓ nō acceperūt? Retribuit ergo mihi ille vere ſolus qͥ ſolus donat: ſed nō retribuet peccatis nr̄is. Nā retributiōes nobis alie debebātur: ⁊ alie reddite ſunt. Noli inqͥt obliuiſci oēs retributiones eiꝰ: nō tributiones ſed retributiōes.Aliud em̄ debebat̉: ⁊ redditū ē qd̓ nō debebat̉. Un̄ ⁊ ille: Quid retribuā inqͥt dn̄o: ꝓoībꝰ q̄ retribuit mihi? Nō ait: q̄ tribuit mihiſꝫ q̄ r̄tribuit mihi. Retribuiſti tu mala ꝓ bonis: ⁊ retribuet ip̄e bona ꝓ mal̓. Quo retribuiſti tu o hō deo mala ꝓ bonis? Qui priꝰfuiſti blaſphemuſ ⁊ ꝑſecutor ⁊ iniurioſus:retribuiſti blaſphemias. Pro qͥbꝰ bonis?Primo qꝛ es cū n̄ eēs: ſꝫ ē ⁊ lapis: deindeqꝛ viuis: ſed viuit ⁊ pecꝰ. Quid retribuesdn̄o ꝓ eo ꝙ ſuꝑ oīa pecora ⁊ ſuper oīa volatilia fecit te ad imaginē ⁊ ſimilitudinē ſuam? Noli q̄rere qͥd ei retribuas. Similitudinē ip̄ius retribue illi: Nō plꝰ q̄rit: nūmūſuū exigit. Tu aūt ꝓ gratijs agēdis: ꝓ humilitate: ꝓ obſequio: ꝓ cultu religioſo: ideſt ꝓ his oībus bonis q̄ debebas deo tuo:ꝓ bonis q̄ accepiſti q̄ dixi: retribuiſti blaſphemias. Quid ergo ille? Confitere: ignoſco: Retribuo ⁊ ego: ſed non quod tu retribuiſti. Tu retribuiſti mala pro bonis: ⁊ego retribuo bona ꝓ malis. Cogita gͦ aīaoēs retributiones dei: cogita omnia malafacta tua. Ꝙ multa em̄ mala facta tua: tamulte bone retributiones eiꝰ. Et qͥd illi offeres forte xeniorū? Quid munerū? Quid
Alia lr̄a.qͦ intra me ſūtnomini ſancto.
Alia lr̄a.dn̄o.