PſalmusCII

pſalmꝰ; Lege ſequētia. Et omnes ſicut veſtimentū veteraſcent: ⁊ ſicut opertoriū mutabis eos ⁊ mutabunt̉: tu aūt idē ipſe es ⁊anni tui nō deficient. Ueſtē audis: coopertorium audis: et aliud qͣꝫ corpus intelligis. Speremus ergo etiā mutationem corporū noſtrorū: ſed tn̄ ab illo qui erat ⁊ ante nos: ⁊ manet poſt nos: a quo ſumꝰ qd̓ſumꝰ: ad quē veniemus cū fuerimus mutati: mutantē nō mutatū: facienteꝫ nō factū:mouentē ſed manenteꝫ. Et quo intelligi acarne ⁊ ſanguine poteſt: Ego ſum qui ſuꝫ:tu vero idē ipſe es: ⁊ anni tui nō deficient?Sed nos ad illos annos cū his pannoſisannis qͥd ſumus? Et illi qͥ ſunt? Nec tn̄ deſperare debemus. Iam em̄ magnitudinequadā ⁊ excellentia ſapiētie dixerat: Egoſum qͥ ſum: ⁊ tn̄ ad nos conſolandos: Egoſum inquit deus Abraā: ⁊ deꝰ Iſaac: ⁊ deus Iacob. Et nos Abrae ſeme ſumus: etnos qͣꝫuis abiecti: qͣꝫuis terra ⁊ cinis: in illo ſperamꝰ. Serui ſumꝰ: ſed ꝓpter nos dn̄snr̄ formā ſerui accepit: ꝓpter noſ mortalesīmortalis mori voluit: ꝓpter nos exemplūreſurrectionis oſtendit. Ergo ſperemꝰ nosvēturos ad hos annos ſtātes: in quibꝰ nōcircuitu ſolis peragunt̉ dies: ſed manet qd̓eſt ſicuti eſt: qꝛ hoc ſolū vere eſt. Nos aūtvtrū aliqn̄ ibi eſſe poſſimus dic̄. Audi ⁊ vide vtrū debeas deſperare. Audi qd̓ ſequit̉.3o¶ Filij ſeruoꝝ tuoꝝˣ inhabitabūt:Ubi inhabitabūt: niſi in annis nō deficiētibus? Filij ſeruorū tuoꝝ inhabitabūt. Eſemen eorū in ſeculūᶠ ſeculi dirigetur. In ſeculū ſeculi: in ſeculum eternuꝫ:in ſeculū manēs: ſed filij inquit ſeruoꝝ tuorum: Metuendū ne nos ſerui dei ſimus:⁊ filij noſtri ibi futuri ſint non nos? Aut ſinos filij ſumus ſeruorū: qꝛ filij ſumus apoſtolorū: quid dicturi ſumus? Que nā tandem audacia tā infelix filiorū ſubnaſcentium: ⁊ recenti ſucceſſiōe gloriantiū: que audeat dicere: nos ibi erimus: apoſtoli ibi nōcrunt? Abſit hoc a pietate filiorū: abſit a fide paruuloꝝ: abſit ab intelligētia grandium. Ibi erūt ⁊ apl̓i: arietes p̄cedunt: agniſequūtur. Quare ergo filij ſeruoꝝ tuoꝝ: etnō de cōpēdio ſerui tui? Et apl̓i ſerui tui: etfilij eoꝝ ſerui tui: ⁊ iſtoꝝ filij nepotes illoꝝ:ꝗd niſi ſerui tui? Omnes cōpendio includeres: ſi diceres ſerui tui inhabitabūt. Uideamꝰ qͥd nos voluerit admonere. Eſt .n.quiddā geſtū in prioribus ſeculis. Per qͣdraginta ānos filij iſrael attriti ſunt in here

mo: nullus eorū intrauit in terrā ꝓmiſſionis: ſed filij eorū: Intrauerūt ſane qꝛ ita recordamur niſi fallor duo: ceteri nō. Intrarunt de tot milibꝰ duo. Laboratuꝫ ē cū eistm̄. Sꝫ deus nō laborat: certe laborauer̄tſerui ipſius. Quāta ꝑtulit: quāta audiuitMoyſes ꝓ hoībꝰ n̄ ītraturis in terrā ꝓmiſſiōiſ? Intrar̄t filij eoꝝ: qͥd ſignificāt? Intrarūt noui hoīes: veteres nō ītrabūt. Indetn̄ intrarūt duo: vnꝰ ⁊ vnitas: tanqͣꝫ caput⁊ corpus: chriſtus ⁊ eccl̓ia cū omni illa nouitate: id eſt filioꝝ. Ergo f lij ſeruoꝝ tuorūinhabitabunt. Filij ſeruoꝝ oꝑa ſeruorumſunt. Nemo ibi habitabit: niſi ꝑ opera ſua.Quid igit̉ eſt ⁊ filij habitabūt? Nemo glorietur ſe habitaturū ſi dicit ſe ſeruum dei: ⁊oꝑa nō habet. Non em̄ habitabunt niſi filij. Quid ē gͦ: filij ſeruoꝝ tuoꝝ ihabitabūt?Serui ꝑ oꝑa ſua īhabitabūt: ſerui ꝑ filiosſuoſ inhabitabūt. Noli gͦ eſſe ſterilis: ſi vishabitare: p̄mitte fetus qͦs ſeqͣris: p̄mittēdonō efferēdo. Filij tui te deducāt ad terrā ꝓmiſſiōis: terrā viuentiū nō morientiū. Cūhic viuis in hac ꝑegrinatōe illi antecedāt:ſuſcipiāt te ꝓpter refectionē carnalē. FiliuſIoſeph an̄ceſſit Iacob in egyptū: ⁊ ait patri ſuo ⁊ fratribꝰ ſuis: Ego p̄ueni p̄pararevob̓ eſcas. Precedāt gͦ filij tui: p̄cedant teoꝑa tua: Quales filios p̄miſerꝭ tal̓ ⁊ ſeq̄rꝭ.Explicit Tract̉. de psͣ. CI.Incipit Tract̉. de psͣ. CII.¶ Prefatio.N omni munere dn̄i dei nr̄i: in oīeiꝰ ꝯſolatiōe: in omni correptiōe:in gr̄a quā donare dignatꝰ eſt: ī indulgētia q̄ nob̓ nō hͦ reddidit qd̓ debebat:in oībuſ oꝑibus eiꝰ: bn̄dicat aīa nr̄a dn̄m.Hoc em̄ catauimꝰ: Inde incipit pſalmꝰ deqͦ loq̄mur: donāte ip̄o qd̓ poſſumus. Quēnr̄a aīa bn̄dicat. Unuſqͥſqꝫ noſtrū excitet⁊ exhortet̉ aīam ſuā: ⁊ dicat ei:¶ Expoſitio pſalmi.Enedic aīa meaᶠ dn̄m. Et omb nes nos: ⁊ qͥ vbiqꝫ ſunt fratres inOchriſto: vnus homo: cuiꝰ caput incelo eſt. Exhortet̉ ipſe vnꝰ homo aīam ſuam: ⁊ dicat ei: Bn̄dic aīa mea dn̄m. Obaudit: obtꝑat: facit hͦ: ꝑſuadet̉ ei: nō ex donis noſtrꝭ: ſꝫ ex illiꝰ quē bn̄dicit aīa noſtra.Suſcepit em̄ pſalmus iſte oſtēdere nobisquare benedicat aīa noſtra dn̄m: quaſi eireſpōdiſſet aīa ſua. Quare mihi dicis: benedic dn̄m? Audiamꝰ ergo: audiat ip̄a aīanoſtra: ꝯſideret omnia quibꝰ excitet̉: ne pi-

Alia lr̄

Alia lr̄a

Alia lr̄a.t̄ dn̄o.