CIPſalmus

Pſalmuseſt em̄ habere nos mēbra. Sunt ⁊ penitentes in membris eius. Nō enim excluſi ⁊ ſeparati ſunt ab eccleſia eiuſ. Nec ōnino ſibiadiungeret cōiugem: niſi illa voce: Agitepenitentiaꝫ: appropinquabit em̄ regnumceloꝝ. Iam ergo audiamus quid oret caput ⁊ corpus: ſponſus ⁊ ſponſa: chriſtus ⁊eccleſia vtrunqꝫ vnus. Sed verbū ⁊ caronō vtrūqꝫ vnum. Pater ⁊ verbum vtrunqꝫ vnum: chriſtus ⁊ eccleſia vtrunqꝫ vnus.Unus quidē vir ꝑfectus in forma plenitudinis ſue: donec occurramꝰ omnes in vnitatē fidei: in agnitionem filij dei in virumperfectū: in menſuram etatis plenitudinischriſti. Sed donec occurramus: agitur h̓paupertas noſtra: agitur hic adhuc labor⁊ gemitus. Gratias miſericordie ipſius.Unde illi labor: vnde illi gemitus verbo:per quod facta ſunt omnia. Si dignatuseſt habere mortem noſtrā: nō nobis dabitvitā ſuam? In magnā ſpem erexit: cū magna ſpe gemimus. Gemitus habet triſticiam. Sed eſt gemitus qui habet ⁊ gaudiū.Ego puto Saram ſterilē letam gemuiſſe:cuꝫ pareret. Et nos dicamꝰ: A timore tuocōcepimus ⁊ parturiuimus ſpiritū ſalutꝭ.Audiamus ergo chriſtum pauperē in nobis: ⁊ nobiſcū: ⁊ ꝓpter nos. Titulus enimipſe indicat pauperem. Poſtremo putateme ſuſpicatū: quis na ſit iſte pauper. Orationem audiamus: ⁊ perſonā agnoſcamꝰ:nec vbi erres: quādo audieris aliquid qd̓coaptari capiti illius nō poſſit. Ideo prelocutus ſum: vt ſi quid tale audieris: ex infirmitate corporis aduertas ſonare: ⁊ vocem mēbroꝝ agnoſcas in capite. Oratio inopis: hoc habet titulus: cū angeretur: ⁊ in cōſpectu domini effuditprecem ſuā. Ipſe ille pauper eſt qui alibi dicit: A finibus terre ad te clamaui: cuꝫangeretur cor meuꝫ. Iſte ipſe pauper eſt:quia idem ipſe chriſtus eſt: qui ſe apud ꝓphetā: ⁊ ſponſum dixit: ⁊ ſponſam. Sicutſponſo alligauit mihi mitra: ⁊ ſicut ſponſāinduit me ornamento. Se dixit ſponſum:ſe dixit ſponſam. Unde hoc: niſi quia ſpōſum ꝓpter caput: ſponſam ꝓpter corpus?Uox ergo vna: quia caro vna. Audiamꝰ⁊ potius in his vocibus: nos quoqꝫ agnoſcamus. Et ſi nos extra eē viderimus: ibieſſe laboremus.Expoſitio pſalmi.

Xaudi do 3p7 liomine orationeꝫTAmeam: ⁊ clamormeus ad teʸ per­ Auueniat. Hoc ē: ex­ yºaudi deus orationēmeā: quod eſt: clamor meus ad te ꝑueniat. In geminatiōe:affectus petētis eſt. Ne auertas fa­ Aliciem tuam a me? Quando deus a filioᶠ Yfaciē auertit? Quando pater a chriſto? Sꝫpropter membrorū paupertatem: ne auertas faciem tuā a me. In quacunqꝫ dietribulor inclina aurem tuā ad me.Tribulor em̄ deorſum: tu autē es ſurſum.Si me extollo: longe ſis: ſi me humilio: inclinas aurem tuā ad me. Sed quid eſt: inquacūqꝫ die tribulor? Nunc em̄ non tribulatur? Aut iſta diceret: niſi tribularet̉? Suſficeret ergo: inclina aurem tuā ad me quoniā tribulor. In quacunqꝫ die tribulor inclina aurē tua ad me. Tanqͣꝫ vnitas corporis: ſi patitur vnū membruꝫ: cōpatiunturomnia membra. Tribularis tu hodie: egotribulor. Tribulatur aliuſ craſtino: ego tribulor. Poſt iſtam generationē alij poſteri: qui ſuccedunt poſteris tribulantur: egotribulor vſqꝫ in finē ſecl̓i. Quicūqꝫ in meocorpore tribulātur: ego tribulor. In quacūqꝫ ergo die tribulor inclina aurem tuaꝫad me. In quacūqꝫ die inuocauero teꝫᶠ cito exaudi me. Hoc idem eſt.Iam nūc inuoco. Sed in quacūqꝫ die inuocauero te: cito exaudi me. Orauit Petrꝰ: orauit Paulus: orauerūt ⁊ ceteri apoſtoli: orauerūt fideles tēporibus illis: orauerūt fideles cōſequentibus temporibus:orauerūt fideles martyrū tēporibus: orātfideles noſtris temporibus: orabunt fideles poſteroꝝ temporibuſ. In quacūqꝫ dieinuocauero te cito exaudi me. Cito exaudi: iam em̄ hoc rogo quod dare vis. Nonterrena quaſi terrenus: ſed ex prima captiuitate iam redemptus regnum celorū deſidero. Cito exaudi me: non em̄ niſi tali deſiderio dixiſti: adhuc te loquēte dicam: ecce aſſum. In quacūqꝫ die inuocauero te:cito exaudi me. Un̄ inuocas? De qua tribulatione? De qͣ egeſtate? O pauper anteianuam diuitis dei: quo deſiderio mendicas? Qua inopia requiris? Qua egeſtatepulſas vt aperiatur tibi? Dic: Audiamusiſtā ipſam egeſtatē in illa: ⁊ noſipſos inue-

Alia lr̄a.¶ Dn̄e exaud

Alia lr̄a.ſveniat.

Alia lr̄a.fNō.

Alia lr̄a.f velociter.