PſalmusXCVI.

XCVI.

nemo deſperet: multū quidem eſt: ſed quiartifex cogitate. Ille refecit qui fecit: ille reformauit qui formauit. Iudicabit orbē terrarū in equitate: ⁊ populos in veritate ſua.Que ē equitas ⁊ veritas? Cōgregabit ſecūelectos ſuos ad iudicandū: ceteros aūt ſeꝑabit ab inuicē. Poſiturus ē em̄ alios addexterā: alios ad ſiniſtrā. Quid aūt equiꝰ:quid verius: qͣꝫ vt nō expectent miſericordiā de iudice: qui noluerunt facere miſericordiā: anteqͣꝫ veniret iudex? Qui autē voluerunt facere miſericordiā: cum miſericordia iudicabunt̉. Dicet̉ em̄ eis ad dexteraꝫpoſitis: Uenite benedicti patris mei ꝑcipite regnū quod vobis paratū eſt ab originemūdi. Et imputat oꝑa miſericordie. Eſuriui enim ⁊ dediſtis mihi māducare: ſitiui etpotaſtis me: ⁊ cetera. Rurſus ad ſiniſtraꝫpoſitis quid imputabit̉? Quia noluerūt facere miſericordiā: Et quo ibunt? In ignemeternū. Iſte auditus malus magnū gemitum faciet. Sed quid dixit alius pſalmus.In memoria eterna erit iuſtus: ab auditumalo non timebit. Quid eſt auditꝰ malusIte in ignem eternū: qui ꝑatus eſt diabolo⁊ angelis eiꝰ. Qui gaudebit ab auditu bono: non timebit ab auditu malo. Quomōgaudebūt ad auditū bonum? Uenite benedicti patris mei. Et a quo auditu non timebunt? Itē in ignem eternū: qui ꝑatus ē diabolo ⁊ angelis eius. Hec eſt equitas: hec ēveritas. Iudicabit em̄ orbem terrarum inequitate. Et populos ī veritate ſua.An quia tu iniuſtꝰ es: iuſtus nō erit iudex?Aut qꝛ tu mēdax es: verax nō erit veritas?Sed ſi vis habere miſericordeꝫ: eſto miſericors anteqͣꝫ veniat. Dimitte ſi quid in tecōmiſſum eſt: da ex eo qd̓ abundas. Et decuiꝰ das: niſi de illius? Cū de illiꝰ das redditio eſt: ſi de tuo dares largitio eēt. Quidem̄ habes qd̓ nō accepiſti? He ſunt hoſtiedeo gratiſſime: miſericordia: hūilitas: confeſſio: pax: caritas: Has apportemꝰ: ⁊ ſecuri expectamꝰ aduētū iudicis: qui iudicabitorbe terrarū in equitate: ⁊ populos in veritate ſua.¶ Explicit Tractatus de psͣ. CXV.Incipit Tractatus de psͣ. XCVI.Agna ſpectacula deus p̄bet cordichriſtiano: ⁊ quibꝰ vere nihil poſſitiocūdius inueniri: ſi tn̄ aſſit palatūfidei: cui ſapiat mel dei. Credimꝰ omnibusvobis qͥ in ſaluatorē noſtrū toto corde credidiſtis: ineſſe ſpiritū eius qui vos delectet:

cum legunt̉ ꝓphetie ante tot annos prolate ex ore ſanctorū: ⁊ poſt tot annos impletein fide gentium. Magnā enim iocūditatētunc carpebant ipſi ſancti ꝓphete: cum eaiam videbant in ſpiritu: nō impleta: ſed adhuc futura. Erat em̄ eis magna delectatio:ſed tamē ⁊ ip̄i ꝓ caritate qua in nos accēſierāt qͦs nōdū videbāt: ſed ſpū ꝑturiebant:volebāt ſi fieri poſſet in hoc tꝑe nobiſcumviuere: ⁊ vide̓ impleta q̄ in ſpiritu ꝓphetabant. Inde dn̄s diſcipulis ſuis iam iſta videre incipientibꝰ: ait: Multi iuſti ⁊ ꝓphetevoluerūt videre q̄ videtis et nō viderūt: etaudire q̄ auditis: ⁊ nō audierūt. Qͣuis em̄viderēt iſta in ſpū: tn̄ futura illis quodāmōformabant̉. Apl̓is aūt iā p̄ſentia credebātur. Unde ille Symeon iuſtꝰ quidā ſenex:multū exultauit vidēs infantem Ieſum: etagnoſcēs in paruo magnū: ⁊ in exigua carne cognoſcēs celi ⁊ terre creatorē. Multūergo exultauit: qꝛ reſpōſum acceꝑat non ſeexiturū eſſe de hac vitā: pͥuſqͣꝫ videret ſaluatorē dei. Agnouit ergo illū: iocūdatꝰ eſt:exultauit gaudio: ⁊ hoc ait: Dn̄e: nunc dimittis ſeruū tuū in pace: qꝛ viderunt oculimei ſalutare tuū. Magna eſt gͦ iſta iocūditas: ⁊ hāc facit caritas. Delectati ſumꝰ cūpſalmus iſte cantaret̉: ⁊ quedā ibi ab omībus intellecta ſunt: quedā v̓o quātū arbitramur: aut a paucis: aut certe nō ab omībus. Simul ergo illū in iſto ſermone ī quovobis ſeruimꝰ: cōſideremus: et videamusquāta dignatione nos deus letificare voluit: p̄ſentando que ꝓmiſit: et nobis ⁊ nosexhibens veritatē ꝓmiſſis ſuis. ¶ Inſcribit̉ pſalmus. ¶ Ipſi Dauid: cū terraeius reſtituta eſt. Totū ad chriſtū reuocemus: ſi volumꝰ iter recte intelligētie tenere: nō recedamꝰ a lapide angulari: ne intellectꝰ nr̄ ruinā faciat. In illo ſolidet̉: qd̓ inſtabili motu nutabat: in illo incūbat: qd̓ ꝑincerta pendebat. Quicqͥd dubitatiōis hꝫhō in aīo: auditꝭ ſcripturis dei a chriſto norecedat: cū ei fuerit ī illis v̓bis chriſtꝰ reuelatꝰ: intelligat ſe intellexiſſe. An̄qͣꝫ aūt ꝑueniat ad chriſti intellectū: nō ſe p̄ſumat intellexiſſe: Finis em̄ legis chriſtꝰ eſt ad iuſticiāomī credēti. Quid ē gͦ: ⁊ quō accipit̉ ī chriſtū cū terra eiꝰ reſtituta ē? Nā quo Dauidintelligat̉ chriſtꝰ: facile eſt agnoſce̓. Chriſtꝰem̄ ex maria: ⁊ ex ſemīe dauid: ⁊ qꝛ ex ſemine eiꝰ futurꝰ erat: ꝓpt̓ea nomē eius ī figuraꝓph̓abat̉. Ergo Dauid xp̄s: qꝛ ⁊ interp̄tat̉Bauid māu fortꝭ. Et qͥs tā manu fortis: qͣꝫ